نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، ابوالفضل موسوی پور در توضیح بیشتر گفت: چندماهی است که اجرای طرح خطوط HOV یا همان خطوط خودروهای پرسرنشین در اتوبان شهید همت خبرساز شده است. وی با اشاره به نظر پلیس راهور درباره این طرح افزود: ما در پلیس راهور معتقدیم این طرح میتواند مفید واقع شود و در کتابی که سال […]
به گزارش اکوایران، ابوالفضل موسوی پور در توضیح بیشتر گفت: چندماهی است که اجرای طرح خطوط HOV یا همان خطوط خودروهای پرسرنشین در اتوبان شهید همت خبرساز شده است.
وی با اشاره به نظر پلیس راهور درباره این طرح افزود: ما در پلیس راهور معتقدیم این طرح میتواند مفید واقع شود و در کتابی که سال گذشته با عنوان «راهکارهای برون رفت از ترافیک و تراکم» تدوین کردیم و از نظر علمی و اجرایی به قضیه ترافیک نگاه ویژهای داشتیم به این طرح نیز اشاره کرده بودیم.
رئیس پلیس راهور تهران بزرگ ادامه داد: ما در این کتاب پیشنهاد دادیم که علاوه بر بزرگراه شهید همت، در اتوبانهای آیت الله هاشمی رفسنجانی، شهید مدرس، شهید صیادشیرازی و اتوبان امام علی(ع) نیز این طرح اجرا شود.
خطوط پرسرنشین یا HOV در جادهها یا بزرگراهها گفته میشود که تنها وسایل نقلیه با تعداد معینی از سرنشینان (معمولاً ۲ یا بیشتر) اجازه تردد در آنها را دارند. هدف اصلی این خطوط، کاهش ترافیک، تشویق به استفاده از خودروهای اشتراکی و بهبود کیفیت هوا است.
در برخی شهرهای دنیا به خودروهای الکتریکی یا هیبریدی اجازه میدهند که حتی با یک سرنشین از این خطوط استفاده کنند.این خطوط بیشتر در بزرگراههای پرترافیک و مناطق شهری با تردد بالا، مانند لسآنجلس، نیویورک، یا دوبی وجود دارند.در برخی از کشورها مانند کانادا و استرالیا نیز این خطوط رایج است.برای جلوگیری از تخلف، دوربینهای نظارتی یا پلیس ترافیک، تعداد سرنشینان را بررسی میکنند وجریمههای سنگینی برای خودروهای تکسرنشین که از این خطوط استفاده میکنند، در نظر گرفته شده است . کاهش ترافیک، کاهش آلودگی هوا ،افزایش سرعت سفرو تشویق به فرهنگ استفاده اشتراکی از خودرو از مزیت های این طرح است .
این طرح نخستین بار سال ۸۴ از سوی مسئولان وقت معاونت حمل و نقل و ترافیک به شهردار تهران ارائه شد که با استقبال مواجه شد اما آن زمان پلیس به دلیل کمبود نیرو نتوانست آن را اجرا کند که به نظر می رسد با پیشرفت هایی که در زمینه هوشمندسازی کنترل ترافیک به دست آورده ایم، این کار عملی باشد و این نسخه کم هزینه در کنار سایر راهکارهای پایه ای اما هزینهبر مانند توسعه مترو و افزایش ناوگان اتوبوسرانی دنبال شود.
اتوبان همت اولین اتوبانی بود که برای اجرای این طرح انتهاب شد . در دهه 90 هم دوباره این طرح در دستور کار شهرداری تهران قرار گرفت . آن زمان بخشی از اتوبان امام علی برای این کار در نظر گرفته شد .
سالهاست قرار است این طرح تهران اجرایی شود و یکی از راهکارهای مناسب فرهنگسازی برای عدم استفاده از خودروها به صورت تک سرنشین است.
سردارتیمورحسینی؛ رئیس پلیس راهور فراجا، در خصوص امکان اجرای طرح خطوط پرسرنشین (HOV Lane) در بزرگراههای تهران گفته است : اجرای این طرح در شرایط کنونی، با توجه به پیشرفتهای تکنولوژی و تجهیزات هوشمند نظارتی، امکانپذیر است و میتواند به طور قابلتوجهی به کاهش ترافیک و بهبود جریان ترافیکی در پایتخت کمک کند.
او ادامه می دهد : در سالهای گذشته، طرح خطوط پرسرنشین به دلایل مختلف از جمله کمبود زیرساختها و محدودیتهای فضا در برخی از بزرگراهها، نتواسته بود به مرحله اجرا برسد. اما امروز، با توجه به ظرفیتهای موجود و نیاز به کاهش ترافیک سنگین در پایتخت، این طرح با همکاری شهرداری و سایر نهادهای ذیربط، میتواند به مرحله اجرایی برسد
رئیس پلیس راهور فراجا تاکید می کند: یکی از موانع اصلی اجرای این طرح، محدودیت عرض برخی از بزرگراههاست که معمولاً سهلاینه هستند. با این حال، در برخی از مسیرها، مانند بزرگراه همت، چمران و امام علی (ع)، که ترافیک سنگینی دارند، فضای مناسب برای ایجاد خطوط پرسرنشین وجود دارد. در این مسیرها، با بازسازی یا بازپیرایی خطوط، میتوان به راحتی این طرح را پیادهسازی کرد.
وی در ادامه به اهمیت استفاده از تجهیزات هوشمند نظارتی در اجرای این طرح اشاره می کند و می گوید: با توجه به پیشرفتهای اخیر در حوزه فناوریهای نظارتی، پلیس راهور قادر است از دوربینهای هوشمند و سنسورهای دقیق برای کنترل و نظارت بر خطوط پرسرنشین استفاده کند. این سیستمها به پلیس کمک میکنند تا بهطور دقیق و به موقع، تخلفات رانندگان را شناسایی و برخوردهای لازم را انجام دهد.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ