نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
از آسمان که به شهرهای آمریکا نگاه میکنید، خانهها تفاوت چندانی با یکدیگر ندارند؛ ردیفهایی از سقفهای خاکستری و خیابانهای منظم که تنها استخرهای آبیرنگ میان آنها خودنمایی میکنند. اما پشت این ظاهر مشابه، یکی از بزرگترین و پیچیدهترین بازارهای جهان قرار دارد؛ بازاری ۳۴ تریلیون دلاری که ارزش آن تقریباً با کل بازار سهام آمریکا برابری میکند.
برای دههها، خرید و فروش خانه در آمریکا تحت سلطه مشاوران املاک بود. حدود دو میلیون نفر در این صنعت فعالیت میکردند و کمیسیونهای دریافتی آنها به دهها میلیارد دلار در سال میرسید. این هزینههای بالا نهتنها قیمت معاملات را افزایش میداد، بلکه باعث کاهش جابهجایی خانوارها و کاهش پویایی بازار مسکن میشد.
اما ورود فناوری قواعد بازی را تغییر داد. پلتفرمهایی مانند Zillow، Opendoor، Redfin و Compass تلاش کردند فرآیند خرید و فروش خانه را شفافتر، سریعتر و ارزانتر کنند. این شرکتها با استفاده از دادههای گسترده، ابزارهای قیمتگذاری آنلاین و مدلهای نوآورانه خرید مستقیم خانه، بخشی از قدرت سنتی مشاوران املاک را به چالش کشیدند.
مقاومت در برابر این تغییرات کم نبود. ساختارهای قدیمی بازار و شبکههای سنتی فروش سالها از مدلهای پرهزینه حمایت میکردند. با این حال، رقابت دیجیتال بهتدریج هزینهها را کاهش داد و قدرت چانهزنی بیشتری به خریداران و فروشندگان بخشید.
امروز بسیاری از مشاوران املاک برای بقا ناچار شدهاند از فناوری، داده و هوش مصنوعی استفاده کنند. تجربه بازار مسکن آمریکا نشان میدهد فناوری لزوماً یک صنعت را از بین نمیبرد؛ بلکه بازیگران آن را وادار میکند خود را با قواعد جدید سازگار کنند.
داستان بازار مسکن آمریکا در واقع روایت بزرگتری است؛ روایتی از برخورد فناوری با یکی از سنتیترین صنایع جهان و اینکه چگونه نوآوری میتواند ساختار یک بازار چند تریلیون دلاری را دگرگون کند.
دنیای اقتصاد: فایلهای پیشنهادی فروش آپارتمان در محلات منتخب مناطق ۹، ۱۰، ۱۱ و ۱۲ جدول امروز نبض بازار را تشکیل میدهد.
با وجود آنکه شورای عالی مسکن برای کنترل بازار اجاره، سقف ۲۵ درصدی افزایش اجارهبها را تعیین کرده، همچنان یکی از مهمترین ابهامات این مصوبه، وضعیت حقوقی قراردادهایی است که با توافق موجر و مستأجر و با رقمی بیش از سقف مصوب منعقد میشوند. این ابهام از آنجا پررنگتر میشود که سامانه «خودنویس» و سامانه ثبت الکترونیکی معاملات املاک، مانعی برای ثبت چنین قراردادهایی ایجاد نمیکنند؛ بنابراین این پرسش مطرح است که اگر قراردادی با افزایش بیش از سقف قانونی ثبت شود، آیا از نظر حقوقی معتبر است یا خیر؟
بهزاد قاسملو، وکیل پایه یک دادگستری، در گفتوگو با اکوایران میگوید سقف افزایش اجارهبها مستند به ماده ۷ قانون ساماندهی بازار زمین، مسکن و اجارهبهاست و از نظر حقوقی صرفاً یک توصیه یا بخشنامه نیست. به گفته او، پیشبینی ضمانت اجراهایی مانند استرداد اضافه دریافتی و جریمه نشان میدهد قانونگذار قصد الزامآور بودن این حکم را داشته است.
گزارش «شهرهای جهان ۲۰۲۶» سازمان ملل متحد، در ضمیمه آماری خود وضعیت مسکن کشورهای مختلف را از چند زاویه بررسی کرده است؛. این ضمیمه آماری در شش جدول تنظیم شده است. از تعداد خانههای موجود و توان مالی خانوارها برای تأمین مسکن گرفته تا امنیت تصرف، سکونتگاههای غیررسمی، ایمنی ساختمانها، دسترسی به خدمات پایه و سازگاری شهرها با تغییرات اقلیمی . در میان این دادهها، جدول نخست تصویر قابلتوجهی از بازار مسکن ایران ارائه میدهد؛ تصویری که در آن، همزمان با افزایش تعداد واحدهای مسکونی، کمبود مسکن نیز با سرعتی بسیار بیشتر رشد کرده و متوسط عمر ساختمانهای کشور افزایش یافته است. این گزارش با تمرکز بر ایران، دادههای موجودی، کمبود و سن ساختمانها را در فاصله سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۳ بررسی و آنها را با روند جهانی و چند کشور منتخب مقایسه میکند.
پژمان جوزی، رئیس هیاتمدیره انجمن صنعت ساختمان، در دومین روز از همایش «چشمانداز اقتصاد ایران ۱۴۰۵» و در سخنرانی با موضوع «صنعت ساختمان و سرمایهگذاری خارجی در پساتحریم» با اشاره به تغییر شرایط اقتصادی کشور نسبت به زمان پذیرش دعوت برای سخنرانی در این همایش، گفت: در آن زمان، اقتصاد کشور هرچند با تردید، اما به سمت امید حرکت میکرد و بسیاری از فعالان اقتصادی تصور میکردند در آستانه فصلی تازه قرار داریم؛ فصلی که کاهش تنشهای بینالمللی میتوانست زمینه را برای گسترش تجارت و افزایش سرمایهگذاری فراهم کند.
Δ