نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، بازار مسکن پردیس در شرایط رکود به سر میبرد و بیشتر معاملات تنها برای واحدهایی انجام میشود که زیر قیمت عرف بازار عرضه شدهاند. به گفته یکی از مشاوران املاک این منطقه، تعداد فروشندهها بیشتر از خریداران است و فروشندگان برای جذب مشتری، حاضر به ارائه تخفیفهای قابل توجه هستند. این مشاور املاک اظهار […]
به گزارش اکوایران، بازار مسکن پردیس در شرایط رکود به سر میبرد و بیشتر معاملات تنها برای واحدهایی انجام میشود که زیر قیمت عرف بازار عرضه شدهاند.
به گفته یکی از مشاوران املاک این منطقه، تعداد فروشندهها بیشتر از خریداران است و فروشندگان برای جذب مشتری، حاضر به ارائه تخفیفهای قابل توجه هستند.
این مشاور املاک اظهار داشت: «اکثر مراجعهکنندگان بودجهای بین ۲ میلیارد تا ۲ میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان دارند. خریداران معمولاً به دنبال واحدهایی هستند که به دلیل نیاز مالی فروشنده یا شرایط خاص، با قیمتی پایینتر از بازار عرضه شوند.»
آنطور که مشاوران املاک میگوین:، برخی از آگهیهای منتشرشده در پردیس قیمتهای غیرواقعی دارند. بهعنوان مثال، یک واحد در فاز ۱۱ پردیس با قیمت ۲ میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان آگهی میشود، اما هنگام تماس، مشخص میشود چنین واحدی با این قیمت وجود ندارد. این آگهیها اغلب برای جذب مشتری و ایجاد مسیری برای پیشنهادات دیگر و آغاز مذاکرات قیمتی درج میشوند.
واسطهها معتقدند رکود بازار مسکن در تهران و حومه همچنان ادامه خواهد داشت، در حال حاضر کاهش قدرت خرید مردم و تقاضای کم، فشار بیشتری بر فروشندگان وارد کرده و برای فروش ملک خود با چالش روبهرو هستند.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ