نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، آلودگی هوای تهران این روزها از کنترل خارج و برای پایتخت نشینان غیرقابل تحمل شده است، تعطیلی ادارات و مراکز آموزشی نیز نتوانسته از حجم آلاینده های موجود در هوا کاسته و کیفیت هوا را بهبود ببخشند. براساس بررسی اکوایران، شاخص آلودگی هوا نیز در لحظه نگارش این گزارش در محدوده 151 تا […]
به گزارش اکوایران، آلودگی هوای تهران این روزها از کنترل خارج و برای پایتخت نشینان غیرقابل تحمل شده است، تعطیلی ادارات و مراکز آموزشی نیز نتوانسته از حجم آلاینده های موجود در هوا کاسته و کیفیت هوا را بهبود ببخشند.
براساس بررسی اکوایران، شاخص آلودگی هوا نیز در لحظه نگارش این گزارش در محدوده 151 تا 200 قرار دارد که براساس آن هوا در وضعیت ناسالم برای گروههای حساس قرار دارد.
در همین راستا، استانداری تهران روز گذشته تصمیم به تعطیلی ادارات، مدارس و دانشگاه ها گرفت تا شاید بتواند کمی از شدت آلودگی بکاهد.
اما تشدید آلایندهها در هوای تهران این پرسش مهم را در ذهن پایتخت نشینان ایجاد می کند که آیا می توان نقطه پایانی بر این آلودگی ها متصور بود؟ مازیار غلامی، مدیرکل هواشناسی استان تهران در پاسخ به این سوال به ایسنا گفت: وزش باد ملایم در تهران میتواند شاخص آلودگی هوا را میزان اندکی کاهش دهد بنابراین کیفیت هوای تهران پاک نخواهد شد.
مدیر کل هواشناسی استان تهران با تاکید بر اینکه هشدار اعلام شده برای فردا (۵ دیماه) نیز در سطح نارنجی است، گفت: هشدار نارنجی آلودگی هوا احتمالا برای روزهای پنجشنبه و جمعه (۶ و ۷ دیماه) نیز تمدید میشود چراکه تا پایان هفته و اوایل صبح شنبه (۸ دیماه) وضعیت جوی پایدار خواهد بود و افزایش غلظت یا ماندگاری آلایندهها پیشبینی میشود.
وی درباره تاثیر سامانه بارشی که روز جمعه وارد کشور میشود بر استان تهران گفت: اکنون پیشبینی میزان اثر این سامانه بارشی بر پایتخت زود است چراکه آلودگی هوا میتواند بر میزان بارش باران تاثیر منفی بگذارد و موجب کاهش بارش شود؛ ذرات معلق بر توده هوایی که رطوبت مشخصی دارد اثر میگذارد و میزان رطوبت آن را کم میکند.
غلامی اضافه کرد: با این حال انتظار داریم که از روز شنبه بهتدریج توده هوای سرد و بارشی که کاهش تدریجی دما را به همراه دارد، استان را تحت تاثیر قرار دهد. بارش در ارتفاعات به شکل برف و در نیمه جنوبی استان اغلب به شکل باران است. میزان بارش این توده زیاد نیست.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ