نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
بر اساس دادههای حاصل از رصدهای قیمتی بازار املاک مسکونی که توسط اکوایران در استانهای همجوار تهران انجام شده، شواهد بهدستآمده از استان قزوین حاکی از افزایش تمایل به مهاجرت و افزایش در رشد قیمت املاک به این استان است..
بررسیهای میدانی و گفتوگوهای انجامشده با مشاوران املاک فعال در شهر قزوین نیز این روند را تأیید میکند. بهویژه در ماههای اخیر، این برداشت در میان فعالان بازار تقویت شده است که قزوین، در کنار شهرهای شمالی کشور، به یکی از مقاصد مهم مهاجرانی تبدیل شده که به دلایل مختلف، از جمله ملاحظات امنیتی و کیفیت زندگی، تمایل به ترک تهران دارند.
از منظر ساختاری، استان قزوین به دلیل موقعیت جغرافیایی مناسب، دسترسی سریع به پایتخت، و برخورداری از زیرساختهای نسبتا مناسب شهری، همواره یکی از گزینههای قابل توجه برای سکونت جایگزین تهران محسوب شده است. علاوه بر این، شرایط اقلیمی نسبتاً مطلوب، هوای خنکتر در مقایسه با تهران در برخی فصول، و وجود مسیرهای ارتباطی مناسب از جمله آزادراهها، از عواملی بوده که در سالهای گذشته نیز تقاضا برای خرید یا اجاره مسکن در این استان را در سطحی نسبتاً بالا نگه داشته است.در نتیجه این مزیتها، سطح قیمت املاک مسکونی در قزوین حتی پیش از افزایش اخیر تقاضا، در مقایسه با بسیاری از استانهای دیگر در سطح نسبتاً بالاتری قرار داشت. با این حال، دادههای جدید نشان میدهد که بازار مسکن این استان در مقایسه با سال گذشته با رشد قیمتی مثبت مواجه شده است؛ رشدی که میتواند ناشی از افزایش تقاضای مهاجرتی، محدودیت نسبی عرضه در برخی مناطق شهری، و افزایش جذابیت این استان برای سکونت بلندمدت باشد.
بر این اساس، میتوان استان قزوین را در شرایط فعلی در زمره استانهای نسبتاً گرانقیمت در حوزه املاک مسکونی طبقهبندی کرد. در جدول زیر نمونه ای از اطلاعات قیمتی مربوط به آپارتمان های نوساز و میانسال شهر قزوین در مناطق مختلف شهری ارائه شده است.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ