نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
شرق تهران از نظر گستردگی محدوده جغرافیایی و تنوع قیمتی، یکی از متنوع ترین پهنههای شهری پایتخت است. وجود محلات قدیمی دارای تقاضای مصرفی پایدار در مناطق شرق تهران، امکان بازآفرینی شهری را به عنوان راهبرد رونقی در بخش مسکن فراهم آورده است.
است در حالیکه تصور عموم بر این است که شاخص قیمت در یک منطقه خاص حول محور یک قیمت ثابت قرار دارد ولی اسکن اکو ایران این فرضیه را رد می کند و میکروسکوپی نشان میدهد یک بافت قیمتی وسیعی در هر منطقه تحت تاثیر عواملی نظیر عمر سازه (نوساز:صفر تا ده سال، بازسازی شده: 10 تا 20 سال و فرسوده بالای 20 سال)، بافت محله، دسترسی و تقاضای پایدار وجود دارد که این گستره قیمتی را از 30 الی 300 میلیون تومان گسترده میکند. . این محدوده از دامنه جنوبی البرز در منطقه 4 آغاز میشود و با عبور از بافت های میانی در مناطق 8 به مناطق قدیمی تر 13 و 14 در جنوب شرق تهران ختم میشود. این امتداد شمالی جنوبی منجر شده تا وضعیت بازار ملک در این مناطق از لحاظ تعداد معاملات و طیف قیمتی متفاوت باشد.
بخشهای شمالی منطقه ۴ که به مناطق برخوردار شمال تهران و منطقه ۳ متصل میشوند نظیر بخش هایی از پاسداران، شیان_لویزان، هروی و حسینآباد قیمت واحدهای نوساز لوکس با متراژهای بالا، در ماه اخیر به بازهای در حدود ۲۵۰ تا ۳۰۰ میلیون تومان به ازای هر مترمربع رسیده است. در همین نیمه شمالی، اما در محلاتی با کیفیت کالبدی متوسطتر نظیر قاسم اباد و قنات کوثر، قیمتها تعدیل شده و در محدودهای نزدیک به ۱۵۰ میلیون تومان در هر مترمربع تثبیت شدهاند. این سطح قیمتی، بازتابی از ترکیب مطلوبی از کیفیت ساخت، متراژ بالا، دسترسی مناسب و همجواری با پهنههای گرانقیمت شهر است.
با حرکت به سمت نواحی شرقی منطقه ۴، بهویژه در محله حکیمیه، ساختار قیمتی دوگانهای مشاهده میشود. در پروژههای نوساز، قیمتها حول ۱۳۰ میلیون تومان ، در حالی که واحدهای قدیمیتر با عمر بالای 20 سال و متراژهای کوچکتر، در بازه ۷۰ تا ۸۰ میلیون تومان معامله میشوند. در تهرانپارس غربی نیز الگوی مشابهی قابل مشاهده است؛ در بخشهای جدیدتر و مدرنتر، آپارتمانهای لوکس با قیمتهایی از حدود ۲۰۰ میلیون تومان به ازای هر مترمربع آغاز میشوند، اما در بخشهای قدیمیتر همین محدوده، قیمتها به سطوح ۸۰ تا ۹۰ میلیون تومان کاهش مییابد. این شکاف قیمتی نشاندهنده نقش تعیینکننده سن بنا و کیفیت ساخت در ارزشگذاری واحدهای مسکونی است.کف قیمتی بازار مسکن منطقه ۴ در محلاتی نظیر شمیراننو، بخشهایی از جوادیه تهرانپارس شکل گرفته است؛ جایی که قیمت هر مترمربع واحد مسکونی به حدود زیر ۶۰ میلیون تومان میرسد. حتی در برخی بخشهای خاص از محدوده، بهدلیل فرسودگی بافت، متراژهای کوچک و کیفیت پایینتر بنا، قیمتها تا سطح ۳۰ میلیون تومان به ازای هر مترمربع نیز گزارش شده است.
در مجموع، ساختار قیمتی منطقه ۴ را میتوان نمونهای روشن از بازار مسکن چندلایه دانست که در آن، متغیرهای مکانی، کالبدی و کیفیتی نقش تعیینکنندهتری نسبت به مرزهای اداری منطقه ایفا میکنند.
بازار مسکن در منطقه ۸ تهران نسبت به منطقه 4 واقع در شرق پایتخت، از منظر رفتار قیمتی یکدستتر ارزیابی میشود؛ زیرا بخش قابلتوجهی از تقاضا در این منطقه ماهیت مصرفی و پایدار دارد. ، هستههای نوساز و پرتقاضای منطقه ۸ شامل نارمک، هفتحوض و مدائن قرار دارند که سطح قیمتی بالاتری را به خود اختصاص دادهاند. در این محلات، بهخصوص در پروژههای نوساز و لوکس، قیمتها از حدود ۱۵۰ میلیون تومان آغاز شده و در برخی سازههای شاخص مدائن به بازه ۱۸۰ تا ۲۰۰ میلیون تومان به ازای هر مترمربع نیز رسیده است.
غربیترین نواحی منطقه ۸ شامل محلاتی مانند مجیدیه، فدک و کرمان، ساختار قیمتی پایینتری نسبت به هسته مرکزی و شرقی دارند. در این محدودهها، غالباً بافت قدیمیتر و متراژهای کوچکتر مشاهده میشود و قیمت هر مترمربع واحد مسکونی در سطحی پایینتر تثبیت شده است. این روند در محلات وحیدیه و تسلیحات تشدید میشود؛ بهطوریکه در واحدهای قدیمی، قیمتها در برخی موارد به زیر ۱۰۰ میلیون تومان به ازای هر مترمربع نیز کاهش مییابد و کف قیمتی منطقه ۸ را شکل میدهد.
در منطقه 8 نیز کیفیت بافت، سن ساختمان و جایگاه محلهای نقش تعیینکنندهای در ارزشگذاری واحدر مدهای مسکونی ایفا میکنند.
تهراننو بهعنوان یکی از مهمترین پهنههای سکونتی منطقه ۱۳، بافت کالبدی ترکیبیای از واحدهای میانسال و قدیمی با نوسازیهای پراکنده است، قیمت هر مترمربع واحد مسکونی بسته به سن و کیفیت سازه، از حدود ۹۰ میلیون تومان آغاز میشود و در واحدهای نوساز یا بازسازیشده به سقفی در حدود ۱۴۰ تا ۱۵۰ میلیون تومان میرسد. غلبه بافت قدیمی در این محدوده موجب شده حتی در واحدهای با عمر بنای بالا، بازسازی ظاهری و بهبود کیفیت داخلی نقش تعیینکنندهای در ارتقای سطح قیمت ایفا کند؛ بهطوریکه این واحدها عموماً در بازهای بالاتر از ۱۰۰ میلیون تومان معامله میشوند.
وجود دسترسی مناسب و تقاضای مصرفی پایدار به عنوان یکی از قدیمی ترین محلات تهران، پتانسیل قابل توجهی برای ورود بخش خصوصی و اجرای پروژههای نوسازی به ویژه در زمینه نوسازی و بلندمرتبهسازی در این محدوده ایجاد کرده و تهراننو را به یکی از نقاط مستعد بازآفرینی شهری در شرق تهران تبدیل کرده است. در این قسمت نیز قیمتها بیش از هر چیز تابع سن بنا، کیفیت ساخت و ریزموقعیت باشند.
منطقه 14 در پهنه جنوبشرقی پایتخت با دسترسی به شریانهای اصلی نظیر خیابان پیروزی و بزرگراههای امام علی (ع) و محلاتی، بازار مسکن منطقه ۱۴ را به یکی از پهنههای مهم برای تحلیل بازار مسکن مصرفی و نوسازی شهری در جنوبشرق تهران تبدیل میکند.
در بخش جنوبغربی منطقه ۱۴ که شامل محلاتی نظیر دولاب، خاوران، آهنگران و محدودههای همجوار آن است و بهتدریج به بافتهای جنوبی شهر متصل میشود، ساختار قیمتی بازار مسکن به شکل محسوسی کاهش مییابد. در این پهنه، بهدلیل غلبه بافتهای قدیمی، فرسودگی کالبدی و سطح پایینتر خدمات شهری، میانگین قیمت هر مترمربع واحد مسکونی حدود ۵۰ میلیون تومان آغاز شده و و در محلههای محبوبتر مانند بخش هایی از پیروزی و نبرد تا بیش از ۱۰۰ میلیون تومان می رسد.
املاک و مستغلات از دیرباز تا کنون از مهم ترین دارایی های طبقه متوسط هر جامعه ای بوده اند. با از بین رفتن این دارایی از طریق فرسودگی و تشدید رکود طبقه متوسط دارایی خود و به ناچار طبقه اجتماعی و اقتصادی خود را از دست می دهد. رونق بخش مسکن یکی از راه های اصلی رشد اقتصادی و بازتوزیع ثروت است. اگر قانون گذاری ها به سمت کاهش بروکراسی و افزایش تسهیلات برای سرمایه گذاری برود امکان تعدیل نابرابری های قیمتی این بخش فراهم می شود. مضاعف بر این مسئله نابرابری در بافت شهری هر منطقه منجر میشود شهر به لحاظ زیباسازی شهری و اقتصاد شهری نیز دچار آسیب شود.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ