نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
صبح امروز شهرداری منطقه ۱۱ تهران اعلام کرد: به دلیل عدم توجه مالک پاساژ علاالدین به اخطارهای مکرر در راستای حفظ جان مردم و حقوق شهروندی شب گذشته(یکشنبه) توسط شهرداری منطقه۱۱ سازه نیوجرسی روبروی ورودی ساختمان پاساژ علاالدین قرار گرفت و از تردد ممانعت شده است. همچنین توسط شهرداری منطقه۱۱ اقدام حقوقی در دست اجرا […]
صبح امروز شهرداری منطقه ۱۱ تهران اعلام کرد: به دلیل عدم توجه مالک پاساژ علاالدین به اخطارهای مکرر در راستای حفظ جان مردم و حقوق شهروندی شب گذشته(یکشنبه) توسط شهرداری منطقه۱۱ سازه نیوجرسی روبروی ورودی ساختمان پاساژ علاالدین قرار گرفت و از تردد ممانعت شده است.
همچنین توسط شهرداری منطقه۱۱ اقدام حقوقی در دست اجرا است و سازه های ناایمن این پاساژ به دلیل عدم همکاری و توجه مالک جمع آوری می شود.
پیش از این شهرداری اعلام کرده بود که طبق اعلام سازمان آتشنشانی و نظریه کارشناسان؛ پاساژعلاءالدین از ساختمانهای نا ایمن پرخطر و پُرتردد شهر تهران است و برای ایمنسازی، اخطارهای متعددی به مالک و ذینفعان این پاساژ پرخطر از سوی شهرداری ابلاغ شده است.
اما ساعتی بعد از اعلام این خبر ، نیوجرسی از مقابل این ساختمان برداشته شد . عدالت خواه شهردار ناحیه یک منطقه ۱۱ تهران در دراین رابطه به خبرگزاری مهر توضیح داده است : مالک پاساژ علاء الدین ۱۳ سال است به تعهدات خود نسبت به شهر و حقوق شهروندی عمل نکرده است. این پاساژ در خصوص موضوعات شهرسازی و نا ایمنی سازه رأی ماده ۱۰۰ دارد.
وی افزود: به دلیل در خطر بودن جان مردم موضوع عدم رفع ایمنی قابل اغماض نیست و روزانه تعداد زیادی از افراد در این پاساژ تردد دارند و جانشان در خطر است.پرونده رضا علاء الدین در مورد عدم ایمنی این پاساژ مفتوح است. مالک مکلف بوده ۱۳۸۷ پارکینگ تأمین کند که ۱۳ سال است این موضوع را مورد توجه قرار نداده است. علاء الدین ۶ پاساژ دارد که فقط برای بازار موبایل ۳۰۰ کسری پارکینگ دارد.
به گفته او ۱۳ سال پیش رضا علاء الدین زمینی را در خیابان نوفل لوشاتو معرفی کرده و سال ۹۵ پروانه ساخت گرفته ولی کار را نیمه کاره رها کرده است.
وی در پاسخ به اینکه مالک پاساژ مدعی است در حال انجام ایمنی نما بوده است و شهرداری درخواست ۵۰ میلیارد تومان از مالک کرده است، گفت: امروز کارگرانی روی داربست رفته اند تا مالک پاساژ بگوید در حال کار هستیم. اینکه گفته میشود شهرداری درخواست پول کرده هم دروغ محض است. اکنون نیوجرسی به دلیل عرض کم معبر برداشته شده تا تسهیل تردد شهروندان انجام شود ولی تخلف قابل اغماض نیست.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ