نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، عبدالرضا گلپایگانی چهارشنبه شب در ستاد بازآفرینی شهری استان خوزستان، افزود: طرف مقابل ستاد بازآفرینی شهری عمدتا طبقه پایین دست جامعه هستند و این موضوع مسئولیت ستاد ملی و استانی را دوچندان می کند. او یکی از محورهای اصلی شورای عالی مسکن کشور را توجه به بافتهای فرسوده عنوان کرد و افزود: […]
به گزارش اکوایران، عبدالرضا گلپایگانی چهارشنبه شب در ستاد بازآفرینی شهری استان خوزستان، افزود: طرف مقابل ستاد بازآفرینی شهری عمدتا طبقه پایین دست جامعه هستند و این موضوع مسئولیت ستاد ملی و استانی را دوچندان می کند.
او یکی از محورهای اصلی شورای عالی مسکن کشور را توجه به بافتهای فرسوده عنوان کرد و افزود: وزارت راه و شهرسازی تلاش دارد از تمامی امکانات برای کاهش آمار بافت های فرسوده کشور استفاده کند.
معاون وزیر راه و شهرسازی با اشاره به بهسازی و مقاومسازی سالانه ۱۰۰ هزار واحد مسکونی در کشور گفت: طبق مصوبه شورای عالی شهرسازی و معماری کشور باید برای بافتهای فرسوده هر شهرستان، بستههای بومی شده تهیه و در اختیار استانها قرار داد. ارائه بستههای بومی به نوعی باعث تشویق مردم به نوسازی بافتهای فرسوده میشود.
او افزود: با توجه به اینکه ۲ درصد فروش نفت به توسعه مناطق محروم اختصاص مییابد؛ از این منابع میتوان برای نوسازی بافت های ناکارآمد شهری استفاده کرد.
در شهریورماه نیز مدیرعامل شرکت بازآفرینی شهری ایران از نوسازی بیش از ۳۰۵ هزار واحد تا اول شهریور ۱۴۰۳ در بافتهای فرسوده خبر داد. محمد آیینی در مورد استانهای برتر در نوسازی بافتهای فرسوده افزود: ۱۴ استان برتر در این زمینه به ترتیب تهران، خراسان رضوی، خوزستان، اصفهان، آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، مازندران، البرز، همدان، فارس، کرمانشاه، قم، گلستان و کردستان ثبت شدهاند.
بافتهای فرسوده معمولاً با چالشهایی نظیر کمبود خدمات شهری، فقر، بیکاری و مشکلات اجتماعی مانند جرم و بزه مواجه هستند. این مناطق به دلیل عدم دسترسی مناسب به امکانات بهداشتی، آموزشی و تفریحی، کیفیت زندگی ساکنان را به شدت تحت تأثیر قرار میدهند. همچنین، معابر تنگ و ناکافی در این بافتها موجب ایجاد مشکلاتی در امدادرسانی در مواقع بحران میشود.
در سالهای اخیر، دولت و شهرداریها اقداماتی را برای نوسازی این بافتها انجام دادهاند؛ برنامههایی مانند ارائه تسهیلات مالی و تشویق سرمایهگذاران برای بازسازی این مناطق طراحی شده است. هدف از این برنامهها ارتقای کیفیت زندگی ساکنان، افزایش ایمنی و بهبود زیرساختها است.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ