نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
شاخص آلودگی هوای تهران در ۲۴ ساعت گذشته روی عدد ۱۷۳ قرار داشت و کیفیت هوا ناسالم بود و امروز -پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۳- نیز کیفیت هوا ناسالم و شاخص آلودگی هوا روی عدد ۱۵۸ است. بر اساس اعلام شرکت کنترل کیفیت هوای تهران در ۲۰ ایستگاه وضعیت ناسالم (قرمز) و در یک ایستگاه ( […]
شاخص آلودگی هوای تهران در ۲۴ ساعت گذشته روی عدد ۱۷۳ قرار داشت و کیفیت هوا ناسالم بود و امروز -پنجشنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۳- نیز کیفیت هوا ناسالم و شاخص آلودگی هوا روی عدد ۱۵۸ است.
بر اساس اعلام شرکت کنترل کیفیت هوای تهران در ۲۰ ایستگاه وضعیت ناسالم (قرمز) و در یک ایستگاه ( شهرداری منطقه ۲) وضعیت ناسالم برای گروههای حساس( نارنجی) ثبت شده است. عدد شاخص در 2 ایستگاه شهرداری منطقه ۱۱ و شهرداری منطقه ۱۹ وضعیت بسیار ناسالم (بنفش) را نشان میدهد.
همچنین ایستگاه شهرک چشمه در منطقه ۲۲ در وضعیت پاک (سبز) و ایستگاه دانشگاه شهید بهشتی در وضعیت قابل قبول( زرد) قرار دارند.
از ابتدای سال جاری تا امروز ۵ روز هوای پاک، ۱۷۷ روز هوای قابل قبول، ۸۱ روز ناسالم برای گروههای حساس و ۱۱ روز ناسالم برای همه در روزشمار شاخص آلودگی هوای پایتخت ثبت شده و این آمار برای سال گذشته، ۹ روز هوای پاک، ۱۸۳ روز هوای قابل قبول، ۷۲ روز هوای ناسالم برای گروههای حساس و ۱۰ روز ناسالم برای همه بوده است.
یک روز مانده به پایان آذر تهرانیها ۱۲ روز هوای ناسالم تنفس کردهاند. بررسی تعداد روزهای آلوده در سه سال گذشته نشان میدهد که ماه آذر همیشه در لیست ماههای آلوده بوده است. بر اساس آمارنامه شهرداری تهران در سال ۱۴۰۰، ۲۶ روز آلوده در آذر ماه به ثبت رسیده است. در این سال آلودهترین روز اول آذر ماه بوده که میانگین شاخص آلودگی هوا به ۱۶۵ روز میرسد.
سال ۱۴۰۱ یکی از آلودهترین سال های چند سال اخیر است؛ در این سال ۲ روز خطرناک ثبت شده که بر اساس تحلیل شرکت کنترل کیفیت هوای تهران در سالهای اخیر بیسابقه بوده است.
در این سال هم آذر ماه در لیست ماههای آلوده سال بوده و پایتختنشینان ۳ روز پاک ،۱۹۲ روز قابل قبول ،۱۳۲ روز ناسالم برای گروههای حساس و ۳۴ روز ناسالم، ۲ روز بسیار ناسالم و ۲ روز خطرناک را تجربه کردند.
براساس آمارها در سال ۱۴۰۲ باز هم آذر ماه به عنوان بدترین ماه سال ثبت شد؛ در این سال تهرانیها در آذر ماه ۲۱ روز آلوده داشتند.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ