نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
نتایج تازه بررسی قیمت مسکن در مناطق ۲۲ گانه تهران نشان میدهد شکاف قیمتی بین شمال و جنوب پایتخت به بیش از ۸ میلیارد تومان رسیده است.
به گزارش اکوایران به نقل از اقتصادنیوز؛ نتایج تازه از بررسی قیمت مسکن در مناطق ۲۲ گانه تهران نشان میدهد شکاف قیمتی بین شمال و جنوب پایتخت به بیش از ۸ میلیارد تومان رسیده است؛ بهطوریکه خرید یک آپارتمان ۵۰ تا ۵۵ متری با امکانات کامل در مناطق لوکس شمالی دستکم ۹ تا ۱۰ میلیارد تومان هزینه دارد، در حالی که در جنوبیترین مناطق شهر میتوان با حدود ۱.۷ میلیارد تومان صاحب واحدی با این متراژ شد.
بررسی قیمت مسکن در مناطق ۲۲ گانه تهران در پلتفرمهای خریدوفروش مسکن نشان میدهد برای خرید یک واحد نقلی و ریزمتراژ ۵۰ تا ۵۵ متری دارای امکانات کامل مانند آسانسور، پارکینگ و انباری، خریداران باید حداقل بین ۱ میلیارد و ۷۰۰ میلیون تا ۱۰ میلیارد تومان بودجه در نظر بگیرند.
این اختلاف حدود ۹ برابری در قیمتها، شکاف عمیق بین شمال و جنوب پایتخت را بار دیگر آشکار کرده است.
منطقه 1 همچنان گرانترین محدوده پایتخت است؛ جایی که حداقل قیمت برای یک واحد کوچک با امکانات کامل از ۹ میلیارد تومان آغاز و تا ۱۰ میلیارد نیز میرسد. پس از آن، منطقه دو با بازه ۸ تا ۹ میلیارد تومان و منطقه سه با ۷ تا ۹ میلیارد تومان در رتبههای بعدی مناطق لوکس قرار دارند.
مناطقی همچون 5، 6، 12 و 7 در بازه قیمتی ۴ تا ۶ میلیارد تومان قرار گرفتهاند. منطقه پنج که بهطور سنتی یکی از پرتقاضاترین نقاط مصرفی تهران است، برای خرید واحدی ۵۰ متری نیاز به حداقل ۵ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان بودجه دارد. مناطق 6 و 12 نیز در محدوده ۵ تا ۶ میلیارد تومان قیمتگذاری میشوند.
اما در نیمه جنوبی شهر، قیمتها بهمراتب پایینتر است. در مناطقی نظیر 10 تا 14 میانگین قیمت خرید چنین واحدهایی بین ۳ تا ۴ میلیارد تومان است. در منطقه 11 کف قیمت به حدود ۲ میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان میرسد.
در منطقه 15 و در جنوب شرق تهران، کف قیمت 2 میلیارد و 500 میلیون تومان و در منطقه 16 در جنوب تهران، 3 میلیارد و 300 میلیون تومان حداقل قیمت خرید واحد مذکور است.
کمترین نرخها به جنوبیترین مناطق تهران اختصاص دارد؛ در منطقه 19 و 20 خرید یک آپارتمان ۵۰ متری حدود 1 میلیارد و 700 میلیون تومان هزینه دارد.
در مناطق ۲۱ و ۲۲ حداقل بودجه مورد نیاز برای خرید یک آپارتمان ۵۰ متری با امکانات کامل حدود ۵ میلیارد تومان برآورد میشود؛ اما باید توجه داشت که بهدلیل کمبود فایلهای دقیق در این دو منطقه و همچنین همپوشانی آگهیهای مربوط به شهر جدید اندیشه و حومه غربی تهران در برخی پلتفرمها، نمیتوان به این ارقام بهصورت قطعی استناد کرد و ممکن است قیمتهای واقعی در بازار تفاوت محسوسی با دادههای منتشرشده داشته باشند.
شکاف قیمتی میان آپارتمانهای 50 تا 55 متری در شمال و جنوب تهران اکنون به بیش از ۸ میلیارد تومان رسیده است. کارشناسان بازار مسکن معتقدند در شرایطی که قدرت خرید خانوارها به شدت کاهش یافته، تقاضا به سمت واحدهای کوچکتر و مناطق کمبرخوردارتر حرکت کرده است؛ بنابراین، کاهش توان خرید، افزایش تورم، افزایش هزینه ساخت و ساز و رشد نرخ زمین مانع از کاهش چشمگیر قیمتها شده است.
اگر فکر میکنید خانههای لوکس فقط در ایران از دسترس مردم خارج شدهاند، مقایسهای میان ایران و بریتانیا تصویر جالبی پیش روی شما میگذارد. روزنامه گاردین در گزارشی با عنوان «شکار خانههای فانتزی در انگلستان» سراغ برخی از خاصترین املاک این کشور رفته است. یکی از جذابترین نمونهها، یک خانهقایق لوکس روی رودخانه تیمز در لندن است؛ خانهای با چشمانداز ۳۶۰ درجه، پنجرههای سرتاسری و تراس بزرگ که حدود یک و نیم میلیون پوند قیمت دارد؛ رقمی معادل نزدیک به ۴۰۰ میلیارد تومان
مرکز آمار ایران در تازهترین گزارش خود از شاخص قیمت نهادههای ساختمانی شهر تهران، از تشدید فشار هزینهای بر بخش ساختوساز در زمستان ۱۴۰۴ خبر داده است. بر اساس این گزارش، اگرچه هزینه نهادههای ساختمانی در پایتخت نسبت به زمستان سال قبل نزدیک به دو برابر شده، اما بیشترین جهش قیمتی به گروه چوب اختصاص دارد؛ گروهی که تورم نقطهبهنقطه آن به ۲۰۸.۵ درصد رسیده است. بررسی دلایل این افزایش نشان میدهد مجموعهای از عوامل ارزی، تجاری و سیاستگذاری در رشد کمسابقه قیمت چوب نقش داشتهاند.
در بازار مسکن یک تصور رایج وجود دارد؛ اینکه هرچه منطقهای ارزانتر باشد، ظرفیت رشد قیمت بیشتری دارد و در بلندمدت بازدهی بالاتری نصیب سرمایهگذاران میکند. اما بررسی روند قیمت مسکن در شهرستانهای استان تهران طی سالهای ۱۳۹۱ تا ابتدای ۱۴۰۵ روایت متفاوتی را نشان میدهد.
مدیریت شهرها در ایران سالهاست با یک چالش قدیمی روبهرو است؛ تعدد نهادها و دستگاههایی که هرکدام بخشی از مسئولیت اداره شهر را بر عهده دارند. نتیجه این وضعیت، موازیکاری، اتلاف منابع و کندی در اجرای پروژهها و خدمات شهری است.
Δ