نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
اکوایران: پس از ماهها ثبات قیمتی در بازار مسکن در اولین ماه پاییز، بازار مسکن تهران با رشد 2.9 درصدی میانگین «قیمت پیشنهادی» همراه شد. مشاهدات صورت گرفته از واحدهای مسکونی در نوبت فروش نشان میدهد، میانگین «قیمت پیشنهادی» آپارتمانها در محلههای منتخب مناطق 22گانه تهران در ابتدای آبان به 105میلیون تومان در مترمربع رسید
به گزارش اکوایران، روزنامه دنیای اقتصاد نوشت: تحقیقات میدانی «دنیای اقتصاد» از فایلهای ارائه شده به بازار نشان میدهد، تعداد فایل در نوبت فروش در برخی از مناطق افزایش یافته و در برخی مناطق روندی کاهشی داشته است، بررسی محلهها در مناطق مختلف تهران حاکی از افزایش قیمت در برخی مناطق و افت یا ثبات قیمت در مناطقی دیگر است. همچنین، تورم نقطهای مسکن تهران براساس شاخص قیمت پیشنهادی به 21.6 درصد رسیده است.
تحلیل روند مهرماه نشان میدهد بازار معاملات ملکی با تحرکات جدیدی روبهرو شد؛ روندی که از چهار اتفاق مهم نشأت میگیرد؛ «کاهش ریسک جنگ، انعکاس رشد بازارهای موازی، تبدیل دارایی به ملک و خزش قیمت در کنار ادامه رکود بازار». اولین اتفاقی که بازار مسکن در ماه گذشته پشت سر گذاشت، به تغییر نگاه گروهی از فعالان بازار مسکن و گروهی که در مهر ماه وارد صحنه معاملاتی در این بازار شدند، مربوط میشود که سایه جنگ و تجاوزگری مجدد رژیم صهیونیستی را دورشده تلقی کردند و در واقع از نگاه آنها، «ریسک جنگ دوباره» بسیار کاهش پیدا کرده است، بهرغم اینکه طبق نظر کارشناسان حوزه سیاسی آتشبس به معنای خاتمه جنگ نیست. اگرچه هنوز «آتشبس» است اما عدم مشاهده تنش یا تهدید و همچنین روند طولانی دوره آتشبس منجر به ایجاد این نوع نگاه از سوی فعالان بازار معاملات مسکن شد.
اتفاق دوم در ماه گذشته، اثرگذاری رشد تند قیمت بازارهای دارایی در ماههای متوالی» بود که این برداشت را در بازار ایجاد کرد که رشد قیمت بازارهای موازی یعنی ارز، طلا و سکه، بعد از مدتی به بازار جامانده همچون مسکن منعکس میشود و این محرکی برای ورود به بازار و خرید مسکن شد. در واقع براساس روایت واسطههای ملکی، سمت تقاضای خرید آپارتمان بین «نگهداری سایر داراییهای مالی خود یا تبدیل آن به ملک» به نوعی سرگردان بود. بهخصوص آنکه برخی از داراییها همچون دلار و سکه در ماه گذشته عقبنشینی قیمت را تجربه کردند.
سومین اتفاق به تقلای گروهی برای حفظ داراییشان در برابر افزایش سطح تورم عمومی باز میگردد که خریداران در ماه گذشته، به شکل محسوس«دارایی طلا یا سکه» خود را تبدیل کردند. خریدارانی که با تبدیل دارایی موفق به خرید آپارتمان شدند، واحدهای با قیمت زیر 3میلیارد تومان در مناطق جنوبی را معامله کردند.
اتفاق چهارم برآیندی از 3 تغییر نگاه و رفتار است که خزش قیمت بعد از ماهها ثبات نسبی عامل تکان قیمتی در بازار شده و باعث شد در برخی محلهها و مناطق شهر تهران، معاملات خرید آپارتمان نسبت به ماههای تابستان به شکل محسوس افزایش یابد، اما همچنان رکود معاملاتی برقرار است، البته نسبت به افت سنگین معاملات در تابستان، رشد مشاهده میشود. مسکن با وجود رشد متوسط قیمت 2.9 درصدی، پایینترین رشد ماهانه را در مقایسه با دیگر بازارهای سرمایهای داشته است. بررسیها حاکی از آن است که بازار مسکن در مقایسه با بازار سهام، سکه و دلار پایینترین میزان بازدهی را داشته است.
دادهها نشان میدهد، بازدهی 7 ماهه بازار مسکن 5.7 درصد برآورد میشود که پایینترین در مقایسه با سکه، سهام، سپردهبانکی و دلار است. با این حال چشمانداز بازار معاملات مسکن به دو دلیل «ریسک نسبی جنگ» و «سطح بالای قیمت»، همچنان رکودی پیشبینی میشود. این موضوع با یک پیام همراه است، اینکه همچنان با توجه به وضعیت ریسک مرتبط با جنگ و بودجه سنگین مورد نیاز برای خرید آپارتمان این بازار شرایط لازم را برای تحرک چشمگیر معاملاتی از سمت تقاضای سرمایهای ندارد. اما اکنون در مقایسه با تابستان از شرایط رکود عمیق فاصله گرفته و حجم معاملات نسبت به ماههای پس از جنگ افزایش نسبی پیدا کرده است.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ