نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران ، پس از چند ساعت تجربه هوای قابل قبول در تهران دوباره هوای تهران ناسالم شد . اداره کل هواشناسی استان تهران اعلام کرد: از سه شنبه تا ظهر جمعه (۲۰ تا ۲۳ آذرماه) با پایداری نسبی جو روند تدریجی انباشت آلایندهها و کاهش کیفیت هوا در بخشهای شهری و پرتردد پیشبینی میشود. […]
به گزارش اکوایران ، پس از چند ساعت تجربه هوای قابل قبول در تهران دوباره هوای تهران ناسالم شد . اداره کل هواشناسی استان تهران اعلام کرد: از سه شنبه تا ظهر جمعه (۲۰ تا ۲۳ آذرماه) با پایداری نسبی جو روند تدریجی انباشت آلایندهها و کاهش کیفیت هوا در بخشهای شهری و پرتردد پیشبینی میشود.
بر پایه واکاوی الگوهای همدیدی و بررسی نقشههای پیشیابی از عصر جمعه با گذر موج دیگری بتدریج افزایش ابر و افزایش باد در گستره استان کاهش آلایندههای جوی و بهبود نسبی کیفیت هوا پیشبینی میشود.
همچنین اداره کل هوشناسی استان تهران با صدور هشدار زردرنگ آورده است: از سه شنبه تا جمعه (۲۰ تا ۲۳ آذرماه) افزایش غلظت آلاینده های جوی به ویژه ذرات معلق کوچکتر از ۲.۵ میکرون و کاهش کیفیت هوا در مناطق مرکزی و جنوبی استان تهران پیشبینی میشود.
با توجه به عدم وزش باد قابل ملاحظه و پایداری جو بهویژه طی ساعات عصر و شب تا اوایل صبح افزایش نسبی آلایندهها و کاهش کیفیت هوا در حد ناسالم برای گروه های حساس و در صورت عدم مهار منابع انتشار آلایندههای جوی در بعضی ساعتها هوای ناسالم برای تمام گروهها به ویژه در مناطق مرکزی و جنوبی شهر تهران دور از انتظار نیست.
اداره کل هواشناسی استان تهران نسبت به کاهش ترددهای غیرضروری بهویژه برای کودکان، سالمندان و افراد دارای بیماریهای قلبی و تنفسی در مناطق پرتردد شهری، پرهیز از فعالیتهای ورزشی و پرتحرک بهطور طولانی مدت در فضای باز مناطق پرتردد شهری در ساعتهای اوج انباشت آلاینده ها، تا حد امکان استفاده از ناوگان عمومی حمل و نقل و مدیریت منابع ثابت و متحرک تولید آلاینده های هوا توصیه میکند.
هشدار زرد رنگ به معنای این است که پدیدهای جوی رخ خواهد داد که ممکن است در سفرها و انجام کارهای روزمره اختلالاتی را ایجاد کند. این هشدار برای آگاهی مردم صادر میشود تا بتوانند آمادگی لازم را برای مواجهه با پدیدهای جوی داشته باشند که از حالت معمول کمی شدت بیشتری دارد. از سوی دیگر مسئولان نیز در جریان این هشدارها قرار میگیرند تا اگر لازم باشد تمهیداتی را بیندیشند.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ