نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، بررسی بازار رهن و اجاره خانه در منطقه 5 تهران نشان میدهد که حداقل رهن مورد نیاز برای یک واحد آپارتمان 70 تا 80 متری در این منطقه بین 850 تا 900 میلیون تومان است؛ برای مثال در محله اشرفی اصفهانی، آپارتمانی 70 متری و 17 سال ساخت، بدون آسانسور، پارکینگ و […]
به گزارش اکوایران، بررسی بازار رهن و اجاره خانه در منطقه 5 تهران نشان میدهد که حداقل رهن مورد نیاز برای یک واحد آپارتمان 70 تا 80 متری در این منطقه بین 850 تا 900 میلیون تومان است؛ برای مثال در محله اشرفی اصفهانی، آپارتمانی 70 متری و 17 سال ساخت، بدون آسانسور، پارکینگ و انباری با 950 میلیون تومان رهن کامل آگهی شده است.
اگر متراژ را بین 100تا 110 مترمربع در نظر بگیریم، حداقل بودجه برای رهن کامل چنین واحدی به یک میلیارد و 100 میلیون تومان افزایش مییابد؛ در محله شهر زیبا آپارتمانی 105 متری و 20 سال ساخت، بدون پارکینگ و آسانسور، با یک میلیارد و 200 میلیون تومان تعیین شده است.
حداقل رهن برای آپارتمانهای 130 تا 140 متری در منطقه 5 تهران نیز، حدود یک میلیارد و 500 میلیون تومان است؛ در ستاری شمالی، آپارتمانی 125 متری، 30 سال ساخت و دارای پارکینگ و انباری، با این مبلغ به جهت رهن کامل عرضه شده است.
البته با مبالغ کمتر نیز میتوان در برخی محلههای منطقه 5 مانند کن، خانه رهن کرد؛ برای مثال، آپارتمانی 110 متری و بدون آسانسور و پارکینگ، با 600 میلیون تومان رهن کامل و آپارتمانی دیگر با 52 مترمربع زیربنا و 22 سال عمربنا، دارای پارکینگ و انباری با 700 میلیون تومان رهن کامل اجاره داده میشود.
با این حال، باید در نظر داشت که محله مسکونی کن در حال حاضر در غرب شهران شمالی واقع شده و از لحاظ بافت مسکونی تلفیقی از بافت قدیمی و جدید تهران است.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ