نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، محله باغفیض در منطقه ۵ و در بخش مرکزی شهر تهران قرار دارد. این محله از شرق به بزرگراههای شهید همت و اشرفی اصفهانی، از جنوب به بزرگراه حکیم و از غرب به بزرگراه ستاری محدود میشود. باغفیض با محلههای مرزداران، جنتآباد جنوبی، پونک، پونک جنوبی، کوی مهران، اباذر و شاهین همسایه است. […]
به گزارش اکوایران، محله باغفیض در منطقه ۵ و در بخش مرکزی شهر تهران قرار دارد. این محله از شرق به بزرگراههای شهید همت و اشرفی اصفهانی، از جنوب به بزرگراه حکیم و از غرب به بزرگراه ستاری محدود میشود. باغفیض با محلههای مرزداران، جنتآباد جنوبی، پونک، پونک جنوبی، کوی مهران، اباذر و شاهین همسایه است.
بررسی بازار رهن و اجاره خانه در محله باغفیض نشان میدهد که حداقل رهن مورد نیاز برای یک آپارتمان ۷۰ تا ۸۰ متری با امکاناتی همچون آسانسور، پارکینگ و انباری، دستکم یک میلیارد و 100 میلیون تومان است؛ در صورت نبود این امکانات، مبلغ به حدود 900 میلیون تومان کاهش مییابد.
آپارتمانهای 100 تا 120متری نیز در صورت داشتن این امکانات، حداقل به رهن کامل یک میلیارد و 500 میلیون تومان نیاز دارند. برای مثال، یک واحد 115 متری با 15 سال عمر بنا و مجهز به آسانسور، پارکینگ و انباری، با مبلغ یک میلیارد و 600 میلیون تومان برای رهن کامل آگهی شده است.
اگر این امکانات در نظر گرفته نشود، حداقل رهن کامل برای چنین واحدهایی حدود یک میلیارد و 100 میلیون تومان برآورد میشود.
همچنین، رهن کامل آپارتمانهای بزرگمتراژ ۱۴۰ تا ۱۶۰ متری با امکانات یادشده، حداقل یک میلیارد و 8۰۰ میلیون تومان است؛ به عنوان نمونه، یک واحد 140 متری با 10 سال عمر بنا و دارای آسانسور، پارکینگ و انباری، با همین مبلغ در بازار عرضه شده است.
البته در باغفیض آپارتمانهای بزرگمتراژ و با امکانات بیشتر، تا سقف 4 میلیارد تومان رهن کامل نیز به صورت رهن کامل اجاره داده میشوند؛ برای مثال آپارتمانی 120 متری و دارای امکانات رفاهی، استخر، روف گاردن و سالن اجتماعات با 3 میلیارد و 600 میلیون تومان رهن کامل آگهی شده است.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ