نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، مسعود حبیبی معاون فرهنگی و دانشجویی وزارت بهداشت درباره افزایش نرخ غذای دانشجویان علوم پزشکی در سال جدید، گفت: شورای تغذیه هفته گذشته افزایش جزئی در قیمت غذای دانشجویی تصویب کرد که مقدار آن بسیار کم است. با توجه به شرایط دانشجویان، فعلاً این افزایش نرخ تصویب شده است که حدود ۱۰ […]
به گزارش اکوایران، مسعود حبیبی معاون فرهنگی و دانشجویی وزارت بهداشت درباره افزایش نرخ غذای دانشجویان علوم پزشکی در سال جدید، گفت: شورای تغذیه هفته گذشته افزایش جزئی در قیمت غذای دانشجویی تصویب کرد که مقدار آن بسیار کم است. با توجه به شرایط دانشجویان، فعلاً این افزایش نرخ تصویب شده است که حدود ۱۰ درصد افزایش داشته باشد.
او درباره افزایش ظرفیتهای خوابگاههای دانشجویی اظهار کرد: ما ۲۸ هزار تخت خوابگاه نیمهساز داریم که باید هر چه سریعتر تکمیل شود و به بهرهبرداری برسد تا دانشجویان بتوانند در آنها مستقر شوند. برخی از این خوابگاهها تا شهریور ماه تکمیل میشوند و برخی دیگر، در صورت تأمین منابع، تا بهمن ماه به اتمام میرسند.
وی در پاسخ به این سوال که آیا خوابگاههایی که در شهریور به اتمام میرسند برای سال تحصیلی جدید قابل استفاده خواهند بود، گفت: بله، چندین خوابگاه در شهرهایی مانند همدان، نیشابور و دیگر شهرها در حال تکمیل هستند و تا شهریور قابل بهرهبرداری هستند.
حبیبی ادامه داد: ما بهجد پیگیر تأمین منابع لازم برای اتمام این پروژهها هستیم، چه از طریق منابع دولتی که سازمان برنامه و بودجه اختصاص میدهد و چه از طریق کمک خیرینی که میتوانند در این زمینه یاری کنند.
معاون فرهنگی و دانشجویی وزارت بهداشت تصریح کرد: از خیرین عزیز دعوت میکنیم که در تکمیل این ۲۸ هزار تخت خوابگاهی نیمهساز به ما کمک کنند. امیدواریم همه مردم برای فرزندانشان و برای فراهم کردن محیط زیستی مناسب در خوابگاهها همکاری کنند.
وی در گفتوگو با ایلنا خاطرنشان کرد: همچنین برنامه داریم که خانوادههای دانشجویان، پزشکان، متخصصان و آحاد مردم بتوانند کمکهای کوچک خود را اختصاص دهند، زیرا همین کمکهای کوچک میتواند منابع بسیار زیادی برای تسریع در اتمام خوابگاهها فراهم کند.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ