نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، محمد جعفری گفت: تربیت بدنی و فعالیتهای ورزشی از مهم ترین برنامههای مدارس در کنار منابع انسانی با کیفیت، محتوا و برنامه اثرگذار است که برای این مهم نیازمند فضا و تجهیزات مناسب ورزشی هستیم. او تاکید کرد: سرانه ورزشی به میزان فضایی که به طور متوسط برای هر دانش آموز در نظر […]
به گزارش اکوایران، محمد جعفری گفت: تربیت بدنی و فعالیتهای ورزشی از مهم ترین برنامههای مدارس در کنار منابع انسانی با کیفیت، محتوا و برنامه اثرگذار است که برای این مهم نیازمند فضا و تجهیزات مناسب ورزشی هستیم.
او تاکید کرد: سرانه ورزشی به میزان فضایی که به طور متوسط برای هر دانش آموز در نظر گرفته شده، اشاره دارد. این فضا شامل زمین های ورزشی، سالن های سرپوشیده و سایر امکانات ورزشی است.
به گفته او، سرانه فضای ورزشی مدارس در ایران حدود ۰.۳۸ متر مربع به ازای هر دانش آموز است که از این مقدار، ۰.۲۱ متر مربع در داخل مدارس و ۰.۱۷ متر مربع در خارج از مدارس قرار دارد. هدف این است که سرانه فضای ورزشی درون مدرسهای به یک متر مربع برسد.
او ادامه داد: طراحی، توسعه، بهسازی، بهینه سازی و متناسب سازی فضاهای ورزشی در طرحهای شهید سلیمانی مدنظر قرار دارد و این طرح قرار است تا با توسعه فضای ورزشی در قالب ایجاد زمین چمن مصنوعی، کفپوشهای روباز، کلاسهای درس تربیت بدنی در سالنهای کوچیک، تکمیل سالنهای سقف بلند و تعمیر و بهینهسازی این فضاها، زمینه افزایش سرانه ورزشی مدارس را فراهم کند.
معاون وزیر آموزش و پرورش با اشاره به اینکه سهم این معاونت در تکمیل این طرح ها ۳۰ درصد است، توضیح داد: هم اینک اعتبارات لازم توزیع شده و اجرای آن به صورت مشارکتی با مدل الگوی میدان همدلی در حال تکمیل است. امیدواریم تا پایان هفته تربیت بدنی(دوم آبان ماه ۱۴۰۴) این طرحها تکمیل و به بهره برداری برسد.
ایرنا نوشت: این مقام مسئول در پاسخ به این سوال که هزینه این طرحها چه میزان خواهد بود، تاکید کرد: برای تکمیل این طرح ها نیازمند حدود چهار هزار میلیارد تومان هستیم که یک هزار میلیارد تومان آن از طریق وزارت آموزش و پرورش و مابقی با مشارکت مردم، شهرداریها، فرمانداریها و خیرین اختصاص خواهد یافت.
جعفری ادامه داد: در حال حاضر سرانه استاندارد برای هر دانش آموز در فضای درون مدرسهای یک متر مربع است که امیدواریم بر اساس برنامه هفتم پیشرفت، به این عدد نزدیک شویم. برای رسیدن به سرانه استاندارد در درون مدارس باید ۲۰هزار فضای ورزشی ایجاد شود. با این وجود هنوز سرانه ورزش برای دانش آموزان در مدارس به استاندارد ملی و جهانی آن نزدیک نشده است.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ