نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، در پی انتشار خبری در برخی شبکههای اجتماعی مبنی بر فوت یک راننده تاکسی اینترنتی به دلیل گرمازدگی و «تأخیر در رسیدن آمبولانس»، سازمان اورژانس استان تهران، ضمن عرض تسلیت و تاثر از باب فوت شهروند گرامی، توضیحات ذیل جهت تنویر افکار عمومی ارائه میگردد: به گزارش ایلنا، ۱. در تاریخ ۱۱ مردادماه، […]
به گزارش اکوایران، در پی انتشار خبری در برخی شبکههای اجتماعی مبنی بر فوت یک راننده تاکسی اینترنتی به دلیل گرمازدگی و «تأخیر در رسیدن آمبولانس»، سازمان اورژانس استان تهران، ضمن عرض تسلیت و تاثر از باب فوت شهروند گرامی، توضیحات ذیل جهت تنویر افکار عمومی ارائه میگردد:
به گزارش ایلنا،
۱. در تاریخ ۱۱ مردادماه، تماس تلفنی با مرکز ارتباطات، اعزام و راهبری عملیات اورژانس استان تهران در ساعت ۱۸:۴۴ ثبت شده و با توجه به حضور ۲ پایگاه نزدیک محل حادثه در ماموریت تصادف، اعزام آمبولانس از پایگاه سوم بلافاصله صورت پذیرفته است.
۲. بر اساس دادههای مستند ثبت شده در سامانه پایش عملیات، تیم کارشناسان اعزامی در زمانی حدود ۲۰دقیقه در محل حاضر شده و عملیات احیای قلبی-ریوی (CPR) را با جدیت آغاز نموده اند.
مرگ راننده تاکسی اینترنتی در تهران به دلیل گرمازدگی
عصر روز گذشته (شنبه) یک راننده پلتفرمهای اینترنتی تاکسیرانی حین یک سفر از فرودگاه امام خمینی به تهران، بر اثر گرمازدگی دچار مشکل میشود که با اعلام حال بد خود در ابتدای سفر، از مسافر میخواهد تا پشت فرمان نشسته و رانندگی کند.
۳. پیش از رسیدن آمبولانس، کارشناس مرکز ارتباطات اورژانس با راهنمایی لحظهبهلحظه مسافر حاضر درصحنه، ایشان را برای انجام اقدامات اولیه و احیای پایه راهنمایی کرده است.
۴. متأسفانه با وجود تلاشهای بیوقفه و مطابق با پروتکلهای استاندارد، عملیات احیا مؤثر واقع نشد و متاسفانه فوت فرد مورد نظر تأیید شد.
اورژانس تهران ضمن ابراز تأسف عمیق از این حادثه تلخ، اعلام میدارد که هیچگونه تأخیر غیرمتعارف یا قصوری در فرآیند امدادرسانی رخ نداده و همه اقدامات طبق ضوابط حرفهای و در سریعترین زمان ممکن انجام شده است.
از عموم شهروندان گرامی تقاضا میشود ضمن رعایت توصیههای بهداشتی و ایمنی در شرایط گرمای شدید، اخبار و اطلاعات را صرفاً از مراجع رسمی و معتبر پیگیری نمایند.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ