نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، تصویر مجسمههای عجیب و غریب، شیرهایی با کلههای کوچک و جثه بزرگ، با یالهایی قهوهای و صورتی سفید رنگ، در روزهای اخیر در فضای مجازی دست به دست میشوند. مشخص نیست که این شیرها دقیقا در کجا نصب شدهاند. در ابتدا گفته شد که این مجسمههای عجیب و غریب متعلق به رشت […]
به گزارش اکوایران، تصویر مجسمههای عجیب و غریب، شیرهایی با کلههای کوچک و جثه بزرگ، با یالهایی قهوهای و صورتی سفید رنگ، در روزهای اخیر در فضای مجازی دست به دست میشوند. مشخص نیست که این شیرها دقیقا در کجا نصب شدهاند. در ابتدا گفته شد که این مجسمههای عجیب و غریب متعلق به رشت است. خبری که مجید عزیزی، عضو شورای شهر رشت در گفتوگو با اکوایران آن را تکذیب میکند.
بعدتر ادعا شد که این شیرها را بچههای اوتیستیک طراحی و اجرا کردند، خبری که بازهم عزیزی آن را تایید نمیکند. بررسیها از وبسایتهای دیگر هم نتیجه ندارد و مشخص نیست شهردار کدام شهر چنین ادعایی را مطرح کرده است. باوجود موج تایید و تکذیبها باید گفت این نخستین بار نیست که مجسمههای شهری در قالبی طراحی میشوند که نه زیبایی کافی دارند و نه از کیفیت لازم برخوردارند.
شاید کاربران فضای مجازی، تصاویر مجسمههای برخی شخصیتهای سیاسی در برخی از شهرها را به یاد بیاورند. تصاویری که در فضای مجازی با صفت «کمسلیقه» از آنها یاد میشد. اما چرا مجسمهها در بسیاری از شهرهای ایران بدون تناسب ساخته میشوند؟ ریشه ماجرا به بودجه پایین ربط دارد؟ یا کمبود مجسمهساز حرفهای؟ مجتبی موسوی، مجسمهساز و معاون اسبق سازمان زیباسازی شهرداری تهران در گفتوگو با اکوایران ریشه ماجرا را در مدیریت میداند.
او میگوید: فرض بر اینکه چنین ادعایی صحیح است و این مجسمهها را کودکان اوتیستیک طراحی کردند، من از این افراد{متولیان امر شهری} تشکر میکنم، کار خیر کردند، این کودکان نیاز به حمایت و توجه دارند و از نظر من کاری که انجام دادند، قابل تحسین است، تا اینجا میتوانم بگویم، کار احساسی خوبی بوده است.
موسوی تاکید دارد: خرید این کارها ارزشمند است، اما جای این مجسمهها در فضای عمومی شهر نیست، برای این مجسمهها باید محل دیگری در نظر گرفته شود تا عدهای به خصوص این مجسمهها را تماشا کنند. برای این مجسمهها شناسنامه تهیه شود و حتی عکس کودکان را در حین کار چاپ کنند، در این صورتی مردمی که به این فضاها تردد میکنند، از این کار استقبال میکنند و خوشحال خواهند شد.
این مدیر پیشین شهرداری ادامه میدهد: اما به کار گرفتن این کارها در فضای عمومی شهری اوج کج فهمی و نادانی است.
مجتبی موسوی در بخش دیگری از گفتوگوی خود با اکوایران و در پاسخ به این پرسش که چرا هر از گاهی چنین مجسمههایی در شهرهای مختلف اکران میشود، میگوید: عرصه شهری فضای عمومی است و انواع سلیقهها و نگرش و افراد در آن حضور دارند، ما باید برای توسعه و زیباتر شدن شهر در تمام امور، آن را به دست متخصص بسپاریم. یعنی اگر کسی مسئولیتی دارد، مدیر است و در هر بخشی از شهر فعالیت میکند، باید به متخصص امر رجوع کند.
این مدیر پیشین شهر معتقد است، در غیر این صورت، وضعیت آشفته شهرهای امروز ایجاد میشود: ساختمانها، نماها و حتی فضای سبز، آشفتگی دارد، دلیل عمده آن این است که از متخصص استفاده نمیکنیم، اگر هم جایی از متخصص استفاده شود، مدیرانی که آگاهی ندارند، فقط چون زور و پول در دست دارند، سلیقه خود را اعمال میکنند.
از نگاه موسوی، ریشه مشکلات به مدیریت باز میگردد، او تاکید دارد: هیچ دلیل دیگری نمیتوان برای آن در نظرگرفت، نمیتوان گفت متخصص یا ایده نداریم، آنجایی که هم فردی ادعا میکند، متخصص است اما وقتی ایده ضعیفی ارائه میکند، در آن جا هم مشکل به مدیریت ارتباط دارد.
اگر فکر میکنید خانههای لوکس فقط در ایران از دسترس مردم خارج شدهاند، مقایسهای میان ایران و بریتانیا تصویر جالبی پیش روی شما میگذارد. روزنامه گاردین در گزارشی با عنوان «شکار خانههای فانتزی در انگلستان» سراغ برخی از خاصترین املاک این کشور رفته است. یکی از جذابترین نمونهها، یک خانهقایق لوکس روی رودخانه تیمز در لندن است؛ خانهای با چشمانداز ۳۶۰ درجه، پنجرههای سرتاسری و تراس بزرگ که حدود یک و نیم میلیون پوند قیمت دارد؛ رقمی معادل نزدیک به ۴۰۰ میلیارد تومان
مرکز آمار ایران در تازهترین گزارش خود از شاخص قیمت نهادههای ساختمانی شهر تهران، از تشدید فشار هزینهای بر بخش ساختوساز در زمستان ۱۴۰۴ خبر داده است. بر اساس این گزارش، اگرچه هزینه نهادههای ساختمانی در پایتخت نسبت به زمستان سال قبل نزدیک به دو برابر شده، اما بیشترین جهش قیمتی به گروه چوب اختصاص دارد؛ گروهی که تورم نقطهبهنقطه آن به ۲۰۸.۵ درصد رسیده است. بررسی دلایل این افزایش نشان میدهد مجموعهای از عوامل ارزی، تجاری و سیاستگذاری در رشد کمسابقه قیمت چوب نقش داشتهاند.
در بازار مسکن یک تصور رایج وجود دارد؛ اینکه هرچه منطقهای ارزانتر باشد، ظرفیت رشد قیمت بیشتری دارد و در بلندمدت بازدهی بالاتری نصیب سرمایهگذاران میکند. اما بررسی روند قیمت مسکن در شهرستانهای استان تهران طی سالهای ۱۳۹۱ تا ابتدای ۱۴۰۵ روایت متفاوتی را نشان میدهد.
مدیریت شهرها در ایران سالهاست با یک چالش قدیمی روبهرو است؛ تعدد نهادها و دستگاههایی که هرکدام بخشی از مسئولیت اداره شهر را بر عهده دارند. نتیجه این وضعیت، موازیکاری، اتلاف منابع و کندی در اجرای پروژهها و خدمات شهری است.
Δ