نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
طرح منع تردد خودروهای بالای ۲۰ سال در کلان‌شهرها و حذف سهمیه سوخت آنها، از منظر کاهش آلودگی، مصرف سوخت و افزایش ایمنی قابل دفاع به نظر می‌رسد؛ اما مسئله اصلی، نحوه اجرای این سیاست و هزینه‌ای است که به مالک خودرو تحمیل می‌شود.
در حالی که گفته می‌شود هدف، نوسازی ناوگان است، برای مالک خودروی فرسوده چه گزینه‌ای باقی می‌ماند؟ اسقاط خودرو و دریافت تسهیلات ۴۰۰ میلیون تومانی با سود ۸ درصد، در شرایطی که ارزش گواهی‌های اسقاط نیز محدود است، لزوماً به معنای توان خرید خودروی جدید نیست.
در یک سناریو، اگر ارزش گواهی‌های اسقاط یک خودرو در بهترین حالت به حدود ۱۸۰ میلیون تومان برسد، مجموع منابع مالک با وام ۴۰۰ میلیون تومانی حدود ۵۸۰ میلیون تومان خواهد بود. این در حالی است که قیمت ارزان‌ترین خودروهای بازار به‌مراتب بالاتر از این رقم است. در نتیجه، مالک باید صدها میلیون تومان دیگر برای خرید خودروی جایگزین تأمین کند و هم‌زمان اقساط وام را نیز بپردازد.
این مسئله برای کسی که خودروی قدیمی‌اش ابزار کار و منبع درآمد اوست، جدی‌تر است. حذف خودرو از چرخه تردد، بدون فراهم کردن جایگزین واقعاً قابل‌پرداخت، می‌تواند به معنای حذف بخشی از دارایی و درآمد خانوار باشد.
مسئله فقط این نیست که خودروهای فرسوده باید نوسازی شوند یا نه؛ بحث بر سر این است که هزینه این نوسازی را چه کسی باید بپردازد؟
اگر قرار است سیاستی با هدف نوسازی ناوگان اجرا شود، نمی‌توان بار اصلی آن را بر دوش کسانی گذاشت که کمترین توان مالی برای خرید خودروی جدید را دارند.
در آلمانی که صنعت خودرو را با نام‌هایی مانند مرسدس‌بنز، پورشه و ب‌ام‌و می‌شناسند، حالا قرار است خودروهای توگ، محصول صنعت خودروی ترکیه، در خیابان‌های اشتوتگارت به نمایش دربیایند. البته این تجمع هنوز فاصله زیادی با گردهمایی‌های بزرگ خودروسازان آلمانی دارد. روز شنبه ۳ اکتبر، ۴۵ دستگاه توگ در اشتوتگارت گرد هم آمدند و مالکان این خودرو در آلمان برای تشکیل یک انجمن و شبکه رسمی دور هم جمع شدند.
دو روز پیش در گزارش بازار خودرو نوشتیم که دلار با وجود جهش قابل‌توجه، هنوز نتوانسته بود خودرو را با خود همراه کند. فاصله قیمت خودرو و ارز آن‌قدر زیاد شده بود که بسیاری از معامله‌گران بازار معتقد بودند این عقب‌ماندگی بالاخره باید جبران شود و به خریداران هشدار می‌دادند که منتظر افزایش قیمت خودرو باشند. حالا آن اتفاقی که بازار از آن صحبت می‌کرد، رخ داده است.
تولید خودرو در نیمه نخست امسال بیش از ۳۰ درصد کاهش یافته و رتبه و سهم خودروسازان بزرگ نیز تغییر کرده است. این افت تولید در کنار مشکلات نقدینگی، تأمین قطعات و محدودیت‌های تولید، فاصله میان ظرفیت تولید و تعهدات خودروسازان را بیشتر کرده است.
قیمت یک نمونه ثابت چهارلیتری روغن موتور از ۴۶۲ هزار تومان در مهر ۱۴۰۲ به ۳ میلیون تومان در مهر ۱۴۰۵ رسیده است؛ اما نکته مهم‌تر در دل این جهش پنهان شده: این روغن در دو سال نخست ۸۷ درصد گران شد، ولی فقط در هفت ماه امسال رشد قیمت آن از ۱۲۰ درصد عبور کرد.
Δ