نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، بررسی فایلهای رهن و اجاره در محله زعفرانیه ـ واقع در منطقه یک شهرداری تهران ـ نشان میدهد که برای رهن کامل یک واحد آپارتمان در این محله، دستکم باید بودجهای حدود یک میلیارد و ۷۰۰ میلیون تومان در نظر گرفت. برای نمونه، آپارتمانی ۶۰ متری، نوساز و دارای آسانسور، پارکینگ و […]
به گزارش اکوایران، بررسی فایلهای رهن و اجاره در محله زعفرانیه ـ واقع در منطقه یک شهرداری تهران ـ نشان میدهد که برای رهن کامل یک واحد آپارتمان در این محله، دستکم باید بودجهای حدود یک میلیارد و ۷۰۰ میلیون تومان در نظر گرفت.
برای نمونه، آپارتمانی ۶۰ متری، نوساز و دارای آسانسور، پارکینگ و انباری با رقم یک میلیارد و ۸۵۰ میلیون تومان و نیز واحدی ۹۰ متری با ۸ سال سن بنا و امکانات مشابه با مبلغ یک میلیارد و ۷۰۰ میلیون تومان بهصورت رهن کامل آگهی شدهاند.
با توجه به اینکه بیشتر فایلهای عرضهشده در زعفرانیه متراژ بالا داشته و از امکاناتی مانند آسانسور، پارکینگ و انباری برخوردارند، برآورد حداقل بودجه مورد نیاز برای رهن نیز با در نظر گرفتن همین شرایط انجام شده است.
حداقل بودجه مورد نیاز برای رهن کامل آپارتمانی با متراژ 120 تا 140 مترمربع، 2 میلیارد و 400 میلیون تومان، متراژ 140 تا 160 مترمربع بین 3 تا 4 میلیارد تومان و متراژ 160 تا 180 مترمربع نیز، بین 4 تا 5 میلیارد تومان است.
برای رهن کامل آپارتمانهای بامتراژ 200 تا 220 مترمربع نیز، به حداقل 5 میلیارد تومان و آپارتمانهای با متراژ 250 تا 300 مترمربع نیز، دستکم به 7 میلیارد تومان نیاز است.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ