نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، مهدی چمران درخصوص طرح تحقیقاتی خود با محوریت ساخت پناهگاههای قابل انتقال در هشت سال دفاع مقدس و امکان اجرای آن در شرایط فعلی، اظهار کرد: آن سازهها همان سالها به جبهههای جنگ منتقل شد. برای مثال امروز در شلمچه کنار جاده میتوانیم آنها را مشاهده کنیم. به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان، شوی […]
به گزارش اکوایران، مهدی چمران درخصوص طرح تحقیقاتی خود با محوریت ساخت پناهگاههای قابل انتقال در هشت سال دفاع مقدس و امکان اجرای آن در شرایط فعلی، اظهار کرد: آن سازهها همان سالها به جبهههای جنگ منتقل شد. برای مثال امروز در شلمچه کنار جاده میتوانیم آنها را مشاهده کنیم.
به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان، شوی با بیان اینکه در آن زمان، سازهها در شهر ساخته شد، اما سپس آنها را به جبهههای جنگ منتقل کردیم، یادآور شد: در حال حاضر از آن پناهگاهها در شهر نمیتوان استفاده کرد، چراکه حمل آن مهم است.
رئیس شورای اسلامی شهر تهران با تأکید بر اینکه هم طرح تحقیقاتی و هم اجرای پناهگاههای قابل انتقال را بنده شخصاً انجام دادم، خاطرنشان کرد: وزیر صمت هم در آن زمان مسئولیت این پناهگاهها را برعهده گرفت و به خوبی آن را ساخت.
وی ادامه داد: آن سازهها قابل حمل بود و در زیرزمین یکپارچه و متصل میشد و به عنوان پناهگاه امن مورد استفاده قرار میگرفت؛ حتی اگر ۱۰ طبقه آوار هم روی آن میریخت، با توجه به اینکه با بتن ساخته شده بود، محکم میماند و افراد در پناه آن سالم میماندند.
چمران با بیان اینکه با حضور در این پناهگاهها اگر تخریبی هم صورت بگیرد، خیال افراد راحت است و مطمئن هستند که در آن سالم خواهند ماند، تصریح کرد: شرایط در آن به گونهای است که افراد میتوانند آذوقه نیز همراه خود ببرند و حتی در صورت تخریب ساختمان و ریزش آوار، امدادگران در حین آواربرداری میتوانند آنها را سالم نجات دهند.
رئیس شورای اسلامی شهر تهران با اعلام اینکه این طرح در حال حاضر و به شکل کوتاه مدت قابل اجرا نیست و نمیتوان آن را امروز ساخت و به منازل مردم منتقل و در آنجا قطعات را متصل کرد، گفت: ساخت و استفاده از پناهگاههای قابل انتقال به یک برنامه بلندمدت نیاز دارد.
وی اضافه کرد: در بلندمدت میتوان پیش بینی کرد که خانههایی که استحکام ندارند از این نوع پناهگاه استفاده کنند تا ساکنان آن در هنگام بروز حوادثی همچون جنگ ۱۲ روزه زنده و سالم بمانند. به هرشکل میتوان توصیه و یا الزام کرد که در بلندمدت چنین پناهگاههایی ساخته و به کار گرفته شود.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ