نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
احداث هتل ولنجک در منطقه یک تهران با انتقاد بسیاری از فعالان حوزه شهری روبه رو است. با این حال علیرضا زاکانی، شهردار تهران میگوید به جنبههای متفاوت این پرونده پاسخ کارشناسی داده شده است و این هتل هیچ منع قانونیای ندارد. در آخرین اظهار نظر، شورای عالی معماری و شهرسازی با احداث این برج […]
احداث هتل ولنجک در منطقه یک تهران با انتقاد بسیاری از فعالان حوزه شهری روبه رو است. با این حال علیرضا زاکانی، شهردار تهران میگوید به جنبههای متفاوت این پرونده پاسخ کارشناسی داده شده است و این هتل هیچ منع قانونیای ندارد. در آخرین اظهار نظر، شورای عالی معماری و شهرسازی با احداث این برج 42 طبقه مخالفت کرده بود.
حالا غلامرضا کاظمیان، معاون وزارت راه و شهرسازی و دبیر شورای عالی معماری و شهرسازی در واکنش به اظهارات شهردار تهران میگوید که این پرونده یکبار در دیوان عدالت اداری این پرونده ابطال شد و دوباره در کمیسیون ماده 5 تصویب شده بود و بعدتر به عنوان مغایرت اساسی به شورای عالی معماری و شهرسازی ارجاع شد: «در شورای عالی شهرسازی که موضوع مطرح شد اکثریت اعضا با آن موافق نبودند اما به لحاظ ارتفاع قانونا فقط این مرکز تحقیقات شهرسازی است که میتواند در بحث تعیین حریمهای گسلی و ضوابط ساخت و ساز در حریمهای گسل اظهار نظر کند.»
او ادامه میدهد: «در مصوبه شورای عالی خواسته شد که مرکز تحقیقات راه مسکن و شهرسازی درباره موضوع اظهار نظر داشته باشد و مرکز هم صراحتاً اظهار نظر کرد که باتوجه به اینکه این محدوده در حریم گسل قرار گرفته است، ۱۰ طبقه حداکثر این طبقات این زمین میتواند باشد.»
به گفته او این موضوع عینا در نامه شهردار تهران هم ابلاع شده است و براساس قانون: «شهرداری مکلف به اجرای قانون خواهد بود.» او در پاسخ به اینکه شهردار تهران از اظهارات کارشناسی در پرونده گفته است هم تاکید دارد: «این فقط برای 10 طبقه است و این هم بحث قانونی است. در بحثهای کارشناسی ممکن است نظرات متفاوتی وجود داشته باشد، به جای خودش محترم است. اما مکلف به اجرای قانون و مرجع قانونی زیربط هستیم. ما نظرات کارشناسی را به مرکز تحقیقات اعلام کردیم و آنها با ملاحظه این نظرات این 10 طبقه را اعلام کردند.»
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ