نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
قدرت اله محمدی، مدیرعامل سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی شهرداری تهران به همراه کامران عبدولی معاون پیشگیری و حفاظت از حریق سازمان آتش نشانی تهران از روند ایمن سازی بیمارستان غیاثی که در لیست ساختمان های بحرانی بسیار پر خطر قرار داشت بازدید کردند. مدیرعامل سازمان آتش نشانی تهران در این باره اظهار کرد: […]
قدرت اله محمدی، مدیرعامل سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی شهرداری تهران به همراه کامران عبدولی معاون پیشگیری و حفاظت از حریق سازمان آتش نشانی تهران از روند ایمن سازی بیمارستان غیاثی که در لیست ساختمان های بحرانی بسیار پر خطر قرار داشت بازدید کردند.
مدیرعامل سازمان آتش نشانی تهران در این باره اظهار کرد: این مرکز درمانی یکی از مهمترین بیمارستانهای جنوب غرب تهران است و روزانه پذیرای بسیاری از بیماران از سراسر کشور است که به دلیل موقعیت مکانی آن بیشتر مراجعین آن از مناطق کم برخوردار هستند. این بیمارستان سال گذشته در لیست ساختمان های بحرانی (بسیار پر خطر) قرار داشت و با اقدامات پیشگیرانه از لیست این ساختمان ها خارج شد و اکنون در حال ایمن سازی در برابر حریق است.
وی با اشاره به بازدید از بخشهای مختلف بیمارستان افزود: این مجموعه با توجه به اجرای سیستمهای اعلام و اطفاء حریق، تامین راه فرار و سایر مفاد دستورالعمل ایمنی و آتش نشانی تاکنون موفق به اخذ مجوز ایمنی وآتش نشانی فاز ۱ و ۲ شده است و به عنوان بیمارستان های پیشرو در اجرای ضوابط آتش نشانی شناخته می شود.
وی تاکید کرد: مراکز درمانی به عنوان خطوط قرمز ایمنی و آتش نشانی به شمار می رود، اما با وجود این مهم، سازمان آتش نشانی شرایط بودجه ای و اجرایی ضوابط را با توجه به مرحله بهره برداری این مراکز، در نظر می گیرد و به همین منظور، طرح اخذ مجوز ایمنی را به صورت فاز بندی در نظر گرفته است که خوشبختانه، بیشتر مراکز درمانی در حال اجرای ضوابط آتش نشانی هستند.
محمدی با بیان اینکه طی ۱۸ ماه گذشته با پیگیری های انجام شده توسط مدیریت شهری و همکاری خوب قوه قضائیه ۱۲ بیمارستان موفق به اخذ تاییدیه نهایی شدند، گفت: ۷۱ بیمارستان هم مجوز ایمنی فاز ۱ یا ۲ را دریافت کرده اند.
تعداد بیمارستان های تهران در حال حاضر ۱۵۹ بیمارستان است که عمدتا قدمت بالا ۴۰ سال دارند و به طور ویژه دستور کار ایمن سازی آتش نشانی قرار گرفته اند.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ