نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، پروژه آزادراه شهید شوشتری که سالها به دلیل چالش های محیط زیستی و مخالفت سازمان محیطزیست متوقف مانده ، این روزها بار دیگر به صدر اولویتهای مدیریت شهری بازگشته است. مدیران شهری دوره ششم اعلام کردهاند که این پروژه در حال پیشرفت است و بخشهایی از آن به بهرهبرداری خواهد رسید. علیرضا زاکانی، […]
به گزارش اکوایران، پروژه آزادراه شهید شوشتری که سالها به دلیل چالش های محیط زیستی و مخالفت سازمان محیطزیست متوقف مانده ، این روزها بار دیگر به صدر اولویتهای مدیریت شهری بازگشته است. مدیران شهری دوره ششم اعلام کردهاند که این پروژه در حال پیشرفت است و بخشهایی از آن به بهرهبرداری خواهد رسید. علیرضا زاکانی، شهردار تهران، پیشتر درباره اهمیت این پروژه گفته بود: «آزادراه شهید شوشتری یک پروژه حیاتی برای کاهش ترافیک پایتخت و ما مصمم هستیم که با رعایت استانداردهای زیستمحیطی، آن را به سرانجام برسانیم.»
پروژه آزادراه شهید شوشتری که قرار بود به عنوان یکی از کمربندیهای اصلی تهران برای کاهش بار ترافیکی شرق پایتخت اجرایی شود، از سالهای گذشته به دلیل مسائل زیستمحیطی با چالشهایی مواجه شد. بخشهایی از این مسیر از محدوده پارک ملی سرخهحصار عبور میکند و همین امر باعث شد که سازمان محیطزیست با اجرای آن مخالفت کند. در دولت گذشته، سه طرح جایگزین شامل احداث تونل، کندهپوش و کانال، و همچنین ساخت پل ارائه شد، اما هیچیک به تصویب نهایی نرسید. با تغییر دولت، مذاکرات جدیدی در این زمینه انجام نشده و بخشهایی از پروژه همچنان معطل مجوزهای محیطزیستی باقی مانده است.
با آغاز مدیریت جدید شهری، بار دیگر تکمیل این پروژه در دستور کار قرار گرفت. سید محمد آقامیری، رئیس کمیته عمران شورای اسلامی شهر تهران، در گفتوگو با سایت خبری روابط عمومی شهرداری درباره وضعیت کنونی پروژه و برنامههای آینده گفت: «از ۹۸ تقاطعی که جهت اصلاح در دوره ششم مدیریت شهری احصا شده بود، تا پایان سال ۱۴۰۴ بیش از ۵۰ تقاطع اصلاح و تکمیل میشود.»
وی با اشاره به افزایش بودجه عمرانی شهرداری تهران در سال ۱۴۰۴ نسبت به امسال، افزود: «به همان میزان که شاهد افزایش رقم بودجه سال ۱۴۰۴ بودیم، بودجه بخشهای مختلف از جمله حوزه عمرانی نیز با رشد روبهرو بود.»
رئیس کمیته عمران شورای اسلامی شهر تهران درباره اولویتهای بخش فنی و عمرانی در سال آینده گفت: «تمرکز ما در سال آینده این است که پروژههای عمرانی ناقص را تکمیل کنیم و تقریباً میتوان گفت پروژه عمرانی جدیدی تعریف نکردهایم اما تمام تلاش ما این بود بودجه مناسبی برای تکمیل طرحهای نیمهتمام در نظر بگیریم که تا پایان سال آینده به بهرهبرداری برسند.»
آقامیری همچنین درباره وضعیت اجرایی آزادراه شهید شوشتری و برنامههای آتی آن گفت: «عملیات عمرانی تعدادی از اصلاح تقاطعها نیز ناقص است که در سال آینده بخش قابل توجهی از آن عملیاتی خواهد شد.»
وی ادامه داد: «بخشی از پروژه تکمیل بال غربی بزرگراه یادگار امام (ره) تا پایان امسال و بخشی دیگر از آن در سال آینده تکمیل خواهد شد. پیشبینی ما این است که ۹ کیلومتر از آزادراه شهید شوشتری نیز اردیبهشت ماه سال آینده به بهرهبرداری برسد.»
رئیس کمیته عمران شورای شهر تهران در خصوص مشکلات اجرایی این پروژه تصریح کرد: «برای ادامه آزادراه در محدوده سرخهحصار با سازمان محیطزیست به نتیجه نرسیدیم. ما سه طرح در دولت گذشته به سازمان محیطزیست ارائه دادیم که شامل عبور تونلی، اجرا به صورت کندهپوش و کانالی و اجرای پل بود اما با هیچیک از این موارد موافقت قطعی نشد و پس از جابجایی دولت، هنوز جلسهای در این خصوص برگزار نشده که به ما پاسخی در این خصوص داده شود.»
وی افزود: «آن بخش از پروژه آزادراه شوشتری که به دلیل مخالفت سازمان محیطزیست اجرایی نشد، به بزرگراه هجرت متصل میشود.»
آقامیری با بیان اینکه خودروهای سنگین از ۹ کیلومتری که پیشبینی شده، از بزرگراه بسیج وارد آزادراه شهید شوشتری خواهند شد، تأکید کرد: «سیاست این بود که خودروهای سنگین کاملاً از کمربندی تردد کنند که این اتفاق با اجرای ۹ کیلومتر از آزادراه عملیاتی میشود. به هر شکل، به دلیل مخالفتهای صورت گرفته ۶ کیلومتر از پروژه ناقص است و هر موقع مجوز بدهند، حتی در همین دوره عملیات عمرانی این بخش را آغاز خواهیم کرد.»
با وجود موانع پیشین، شهردار تهران و مدیران شهری تأکید دارند که اجرای این پروژه به شکل جدی دنبال خواهد شد. زاکانی در یکی از جلسات مدیریت شهری اعلام کرده بود: «ما برای رفع مشکلات ترافیکی تهران نیازمند تکمیل پروژههای نیمهتمامی هستیم که سالها معطل ماندهاند و آزادراه شهید شوشتری یکی از مهمترین آنهاست.»
اکنون باید دید آیا وعدههای مدیریت شهری برای تکمیل این پروژه محقق خواهد شد یا همچنان درگیر چالشهای زیستمحیطی باقی میماند.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ