نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران،بامداد دوشنبه، ۲۲ بهمنماه ۱۴۰۳، شهرداری تهران نخستین تست درونشهری تراموا را از مبدأ پایانه شرق به سمت غرب انجام داد. این آزمایش بدون مسافر و با هدف بررسیهای فنی صورت گرفت و قرار است چند شب دیگر ادامه یابد تا پس از آن، مسافرپذیری آزمایشی آغاز شود. این اقدام در حالی انجام […]
به گزارش اکوایران،بامداد دوشنبه، ۲۲ بهمنماه ۱۴۰۳، شهرداری تهران نخستین تست درونشهری تراموا را از مبدأ پایانه شرق به سمت غرب انجام داد. این آزمایش بدون مسافر و با هدف بررسیهای فنی صورت گرفت و قرار است چند شب دیگر ادامه یابد تا پس از آن، مسافرپذیری آزمایشی آغاز شود.
این اقدام در حالی انجام شده که هنوز مجوز رسمی از شورای شهر تهران برای راهاندازی تراموا اخذ نشده است. مهدی چمران، رئیس شورای شهر تهران، پیشتر اعلام کرده بود که در سال جاری تنها مطالعات احداث تراموا انجام میشود و عملیات اجرایی آن آغاز نخواهد شد. وی تأکید کرده بود که باید مطالعات احداث تراموا انجام و لایحه آن به شورای شهر ارسال شود. چمران همچنین اظهار داشت: «تراموا چیزی است که در دنیای کنونی خیلی به آن توجه نمیشود؛ بنابراین باید ضرورت آن تشخیص داده شود که اگر در مطالعات این موضوع مشخص شود، مورد حمایت شورا و شهرداری قرار خواهد گرفت.»
در مقابل، علیرضا زاکانی، شهردار تهران، با دفاع از این پروژه، اظهار داشت: «در شهرهای بزرگ، یکی از الگوهای برتر توسعه حملونقل، همین تراموا محسوب میشود که هم حملونقل پاک است و هم یک دوره زمانی ارائه خدمت بالا را به خود اختصاص میدهد.» وی همچنین به هزینههای این طرح اشاره کرده و گفته است: «آنچه برآورد شده، ۲۰۰ میلیون دلار برای ۱۸ کیلومتر خط است.»
سید جعفر تشکری هاشمی، رئیس کمیسیون عمران و حملونقل شورای شهر تهران، نیز با اشاره به ورود تراموا به کشور گفت: «انتظار داشتیم شهرداری تهران ابتدا مطالعات لازم را انجام دهد و بعد ترامواها را وارد کند؛ اگر تراموا در تهران جواب ندهد به کشور مبداء بازگردانده میشود.» وی افزود: «ما انتظار داشتیم شهرداری تهران ابتدا مطالعات فنی، ترافیکی، اقتصادی و اجتماعی جامعی ارائه دهد. اما متأسفانه، شهرداری دو رام قطار بهصورت آزمایشی از چین وارد کرده که قرار است تست میدانی انجام شود. هرچند این اقدام میتوانست پس از انجام مطالعات پایهای صورت گیرد، اما اکنون همزمان با تست میدانی، مطالعات لازم را از شهرداری خواهیم خواست، در غیر این صورت این ناوگان عمل برگشت خواهد بود.»
دو رام قطار تراموای وارداتی که برای این تستها استفاده میشوند، بهصورت امانی در اختیار شهرداری تهران قرار گرفتهاند .
با توجه به اختلافنظرها بین شهرداری و شورای شهر تهران، سرنوشت نهایی پروژه تراموا و زمانبندی اجرای آن همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ