نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، در حال حاضر، بازار مسکن با پیشبینیهای مختلفی مواجه است. برخی از فعالان این حوزه معتقدند که قیمت مسکن به زودی افزایش خواهد یافت، چرا که به گفته آنها، این بازار در حال حاضر در پایینترین سطح خود قرار دارد و احتمال جهش قیمتها وجود دارد. گروهی از فعالان بازار مسکن هم […]
به گزارش اکوایران، در حال حاضر، بازار مسکن با پیشبینیهای مختلفی مواجه است. برخی از فعالان این حوزه معتقدند که قیمت مسکن به زودی افزایش خواهد یافت، چرا که به گفته آنها، این بازار در حال حاضر در پایینترین سطح خود قرار دارد و احتمال جهش قیمتها وجود دارد. گروهی از فعالان بازار مسکن هم بر این باورند که بازار مسکن طی دو سال گذشته با رکود روبهرو بوده و تا زمانی که سرمایههای موجود در بازارهای طلا و ارز وارد بازار مسکن نشود، وضعیت تغییر نخواهد کرد.
ایرج رهبر، رئیس انجمن انبوهسازان استان تهران، درباره رکود تورمی بازار مسکن گفت: «یک سال است که بازار مسکن در وضعیت رکود تورمی قرار دارد. من با این که گفته میشود مسکن در پایینترین قیمت خود قرار دارد، موافق نیستم، چرا که متوسط قیمت مسکن در تهران به ۹۰ میلیون تومان به ازای هر متر مربع رسیده است.» رهبر تأکید کرد که تداوم رکود بازار مسکن وابسته به وضعیت اقتصادی کشور است و با توجه به سهم 30 درصدی مسکن در اقتصاد، این بازار تأثیر زیادی بر دیگر بخشها دارد.
مسکن اشاره کرد و گفت: «قیمت زمین در برخی نقاط تهران از قیمت خانه بیشتر است، به طوری که در برخی مناطق قیمت زمین به 600 میلیون تومان به ازای هر متر مربع میرسد.» وی اضافه کرد که افزایش قیمت خانه صرفاً به دلیل افزایش هزینههای ساخت و زمین است و نه تنها رکود، بلکه قیمتهای بالا تا زمانی که توان خرید مردم با قیمتها هماهنگ نشود، ادامه خواهد یافت.
او همچنین به حبس سرمایه در بازار طلا و ارز اشاره کرد و گفت که مردم این روزها بیشتر به سمت این بازارها میروند تا ارزش پول خود را حفظ کنند و تنها عده کمی برای حفظ ارزش پولشان به خرید مسکن روی میآورند.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ