نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
مهدی پیرهادی،رئیس کمیسیون خدمات شهری و محیط زیست شورای شهر تهران در گفت وگو با اکوایران در خصوص سلامت محصولات عرضه شده در میادین میوه و تره بار گفت: «سلامت مردم باید در اولویت مسئولین باشد، چرا که دغدغه سلامتی یکی از مهمترین مسائل جامعه است. بسیاری از بیماریها و مشکلات نه تنها فرد را درگیر […]
مهدی پیرهادی،رئیس کمیسیون خدمات شهری و محیط زیست شورای شهر تهران در گفت وگو با اکوایران در خصوص سلامت محصولات عرضه شده در میادین میوه و تره بار گفت: «سلامت مردم باید در اولویت مسئولین باشد، چرا که دغدغه سلامتی یکی از مهمترین مسائل جامعه است. بسیاری از بیماریها و مشکلات نه تنها فرد را درگیر میکنند و خدای نکرده جان او را به خطر میاندازند، بلکه خانوادهها را نیز دچار آسیب میکنند. بهویژه سموم آلایندهای که در سبزیجات، میوهها و برخی محصولات کشاورزی وجود دارد، باعث بروز بیماریهایی در میان شهروندان میشودکه به راحتی هم قابل سنجش نیست، اما حتما در افزایش سرطان نقش دارند.»
پیرهادی ادامه داد: «میزان غیر استاندارد مسموم در محصولات کشاورزی به یکی از معضلات جدی تبدیل شده .متأسفانه نظارت دقیقی بر این موضوع صورت نمیگیرد. آزمایشهایی که به دست من رسیده، نشاندهنده وجود سموم زیادی در برخی محصولات کشاورزی است که ممکن است سلامت شهروندان را تهدید کند. هرچند سازمان میادین محصولات را به صورت موردی آزمایش و در مواردی برخی اقلام را بازگردانده یا خارج میکند، اما این نظارتها در میوهفروشیهای سطح شهر اتفاق نمی افتد .»
رئیس کمیسیون سلامت شورای شهر همچنین از اقدام شهرداری تهران برای ایجاد آزمایشگاه تخصصی برای سنجش دائمی محصولات کشاورزی خبر داد و گفت: «شهرداری تهران مکلف شده است تا یک آزمایشگاه تخصصی برای پایش مستمر محصولات کشاورزی راهاندازی کند. این اقدام علیرغم مقاومت برخی افراد، در حال انجام است و امیدواریم تا سال آینده به نتیجه برسد. اما وزارت جهاد کشاورزی و وزارت بهداشت باید با حساسیت بیشتری این موضوع را دنبال کنند، چرا که افزایش سموم در محصولات کشاورزی به طور مستقیم با سلامت مردم مرتبط است و یکی از عوامل افزایش سرطان در جامعه محسوب میشود.»
پیرهادی در خصوص استفاده از پساب در آبیاری محصولات کشاورزی نیز تأکید کرد: «پسابی که برای آبیاری محصولات کشاورزی استفاده میشود، باید استانداردهای لازم را داشته باشد. متأسفانه در کشور ما هنوز استانداردهای دقیقی برای استفاده از پساب در کشاورزی تعریف نشده است. حتی برای آبیاری بوستانهای محلی نیز این استانداردها وجود ندارد. این موضوع میتواند خطرات جدی برای سلامت شهروندان، بهویژه کودکان، ایجاد کند.»
وی با انتقاد از عدم توجه به این موضوع افزود: «طبق قانون برنامه هفتم توسعه، شهرداریها موظف به استفاده از پساب هستند، اما استانداردهای مربوط به آن هنوز مشخص نشده است. وزارت نیرو و سازمان محیط زیست مسئولیت دارند این استانداردها را تعیین و ابلاغ کنند. ما بارها این موضوع را مطرح کردهایم و انتظار داریم که مسئولان مربوطه اقدامات لازم را هرچه سریعتر انجام دهند، چرا که مشکلات محیط زیستی و بهداشتی ناشی از این بیتوجهی، پیامدهای جبرانناپذیری خواهد داشت.»
اگر فکر میکنید خانههای لوکس فقط در ایران از دسترس مردم خارج شدهاند، مقایسهای میان ایران و بریتانیا تصویر جالبی پیش روی شما میگذارد. روزنامه گاردین در گزارشی با عنوان «شکار خانههای فانتزی در انگلستان» سراغ برخی از خاصترین املاک این کشور رفته است. یکی از جذابترین نمونهها، یک خانهقایق لوکس روی رودخانه تیمز در لندن است؛ خانهای با چشمانداز ۳۶۰ درجه، پنجرههای سرتاسری و تراس بزرگ که حدود یک و نیم میلیون پوند قیمت دارد؛ رقمی معادل نزدیک به ۴۰۰ میلیارد تومان
مرکز آمار ایران در تازهترین گزارش خود از شاخص قیمت نهادههای ساختمانی شهر تهران، از تشدید فشار هزینهای بر بخش ساختوساز در زمستان ۱۴۰۴ خبر داده است. بر اساس این گزارش، اگرچه هزینه نهادههای ساختمانی در پایتخت نسبت به زمستان سال قبل نزدیک به دو برابر شده، اما بیشترین جهش قیمتی به گروه چوب اختصاص دارد؛ گروهی که تورم نقطهبهنقطه آن به ۲۰۸.۵ درصد رسیده است. بررسی دلایل این افزایش نشان میدهد مجموعهای از عوامل ارزی، تجاری و سیاستگذاری در رشد کمسابقه قیمت چوب نقش داشتهاند.
در بازار مسکن یک تصور رایج وجود دارد؛ اینکه هرچه منطقهای ارزانتر باشد، ظرفیت رشد قیمت بیشتری دارد و در بلندمدت بازدهی بالاتری نصیب سرمایهگذاران میکند. اما بررسی روند قیمت مسکن در شهرستانهای استان تهران طی سالهای ۱۳۹۱ تا ابتدای ۱۴۰۵ روایت متفاوتی را نشان میدهد.
مدیریت شهرها در ایران سالهاست با یک چالش قدیمی روبهرو است؛ تعدد نهادها و دستگاههایی که هرکدام بخشی از مسئولیت اداره شهر را بر عهده دارند. نتیجه این وضعیت، موازیکاری، اتلاف منابع و کندی در اجرای پروژهها و خدمات شهری است.
Δ