نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، سید مصطفی داودی درباره خط ریلی شلمچه-بصره گفت: موقعیت ژئوپولیتیک ایران میتواند افق جدیدی برای حمل و نقل میان ایران و عراق ایجاد کند. او افزود که ایران از نظر ترانزیتی در خاورمیانه موقعیت برجستهای دارد و تکمیل این خط میتواند به بهرهبرداری از این ظرفیتها کمک کند. داودی در گفتوگو با ایرنا یادآور […]
به گزارش اکوایران، سید مصطفی داودی درباره خط ریلی شلمچه-بصره گفت: موقعیت ژئوپولیتیک ایران میتواند افق جدیدی برای حمل و نقل میان ایران و عراق ایجاد کند.
او افزود که ایران از نظر ترانزیتی در خاورمیانه موقعیت برجستهای دارد و تکمیل این خط میتواند به بهرهبرداری از این ظرفیتها کمک کند.
داودی در گفتوگو با ایرنا یادآور شد که مشکلات مختلف باعث شده بود اجرای این پروژه بیش از ۲۰ سال به طول بیانجامد. اما پس از مذاکرات مختلف میان مسئولان دو کشور و سفرهای متعددی از جمله سفر رئیسجمهور ایران به عراق، اکنون موانع حقوقی پروژه برطرف شده و کار به مرحله اجرایی رسیده است.
او افزود: در ورودی شهر بصره، رودخانه اروند (شط العرب) قرار دارد و برای عبور ریل از آن باید پلی ویژه ساخته شود که علاوه بر قابلیت عبور قطار، دارای دهنه بازشو برای تردد کشتیها باشد. با توجه به توانمندی مهندسان ایرانی، طرف عراقی درخواست کرده تا این پل توسط ایران احداث شود.
او همچنین از برنده شدن یک شرکت اسپانیایی در مناقصه ساخت خط ریلی شلمچه-بصره توسط طرف عراقی خبر داد و تأکید کرد که ایران امروز در تمامی مراحل طراحی، احداث، نظارت و بهرهبرداری پروژههای ریلی خودکفا است و توانایی تولید تجهیزات و قطعات مورد نیاز را دارد.
داودی ادامه داد: عرض خطوط ریلی در عراق مطابق با استانداردهای اتحادیه بینالمللی راهآهن (UIC) است و بنابراین قطارهای ایرانی قادر به حرکت در عراق و بالعکس خواهند بود.
به گفته او، تجارت ایران با عراق از سال ۲۰۰۳ آغاز شده و سهم عراق از کل صادرات ایران ۴.۵ میلیارد دلار معادل ۲۱ درصد است و صادرات به این کشور ۲۷ درصد رشد داشته است.
او افزود: کالاهای صادراتی شامل گاز طبیعی، شمش فولاد، لوازم خانگی، سیبزمینی، گوجهفرنگی و کولرهای آبی است. با این حال، تراز تجاری ایران با عراق نامناسب است زیرا واردات از عراق بسیار کم است و عمده صادرات این کشور به ایران نفت خام است.
سنجابی شیرازی، دبیرکل اتاق مشترک ایران و عراق، نیز از هدفگذاری برای سرمایهگذاری مشترک ۲۰ میلیارد دلاری خبر داد و افزود: برای تحقق این هدف باید سالانه ۱۰ میلیارد دلار ارز از عراق وارد کنیم و میتوان از ارزهای غیر دلار مانند یورو و دینار استفاده کرد.
او همچنین گفته بود که درخواست ایران از سفر رئیسجمهوری به عراق، رایزنی برای تسویه مطالبات از طریق ارزهای مختلف است.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ