نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، خانوارهای شهری کشور در سال گذشته بهطور میانگین ۸۷ میلیون و ۵۵۸ هزار تومان برای مسکن هزینه کردهاند.؛ این در حالی است که متوسط این هزینه در سال ۱۴۰۱ برای خانوارهای شهری معادل ۵۲ میلیون و ۲۱۶ هزار تومان بوده است. به عبارت دیگر، متوسط هزینه سالانه مسکن در سال ۱۴۰۲ نسبت […]
به گزارش اکوایران، خانوارهای شهری کشور در سال گذشته بهطور میانگین ۸۷ میلیون و ۵۵۸ هزار تومان برای مسکن هزینه کردهاند.؛ این در حالی است که متوسط این هزینه در سال ۱۴۰۱ برای خانوارهای شهری معادل ۵۲ میلیون و ۲۱۶ هزار تومان بوده است. به عبارت دیگر، متوسط هزینه سالانه مسکن در سال ۱۴۰۲ نسبت به سال ۱۴۰۱، حدود ۶۷.۷ درصد برای خانوارهای شهری افزایش یافته است.
متوسط هزینه سالانه مسکن خانوارهای شهری دهک دهم در سال ۱۴۰۲ تقریبا ۲۶۵ میلیون تومان و دهک اول حدود ۲۷ میلیون تومان بوده است. در واقع، هزینه مسکن خانوارهای دهک دهم تقریبا 10 برابر دهک اول بوده است. همچنین، بررسیها نشان میدهد هزینه مسکن خانوارهای دهک دهم در سال گذشته در مقایسه با سال ۱۴۰۱ تقریبا 2 برابر شده است.
مسکن بهعنوان یکی از نیازهای اساسی انسان، نقش حیاتی در کیفیت زندگی و رفاه خانوارها ایفا میکند. با افزایش شهرنشینی و تغییرات سریع در الگوهای زندگی، اهمیت مسکن بهعنوان کالای ضروری و سرمایهای بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. همچنین، مسکن بهدلیل ماهیت خود قابلیت جانشینی با کالاهای دیگر را ندارد و نهایتا میتوان به خانههای کوچکتر و در مناطق ارزانتر نقل مکان کرد. از طرفی، با افزایش تورم هزینههای مربوط به مسکن نیز افزایش یافتهاند و خانوارها بخش زیادی از بودجه خود را صرف مسکن میکنند.
در این گزارش، منظور از هزینه مسکن مجموع هزینههایی است که صرف اجارهبها، آب و فاضلاب، سوخت و روشنایی و سایر هزینههای منزل مسکونی است که بخش بزرگی از آن را اجارهبها تشکیل میدهد. به همین دلیل، میتوان تغییرات هزینه مسکن را مصداقی از تغییرات نرخ اجارهبها دانست.
اگر تمام خانوارهای کشور به ترتیب میزان هزینه از کمترین به بیشترین مرتب شوند و هر ۱۰ درصد آنها در یک گروه قرار گیرند، دهکهای هزینهای ایجاد میشوند. به این ترتیب، دهک اول شامل فقیرترین خانوارها در جامعه و دهک دهم شامل ثروتمندترین آنها است. در این گزارش متوسط هزینه سالانه مسکن را برای هر یک از دهکهای هزینهای در سال گذشته بررسی کردهایم.
بر اساس آمار هزینه و درآمد خانوارهای شهری در سال ۱۴۰۲، خانوارهای دهک اول کمترین و دهک دهم بیشترین متوسط هزینه را برای مسکن پرداخت کردهاند. بهطوریکه، هزینه مسکن خانوارهای دهک اول برابر با ۲۶ میلیون و ۹۲۸ هزار تومان و برای خانوارهای دهک دهم نیز برابر با ۲۶۴ میلیون و ۵۴۷ هزار تومان بوده است. بنابراین، هزینه مسکن دهک دهم در سال گذشته تقریبا 10 برابر دهک اول بوده است.
متوسط هزینه سالانه مسکن در سال گذشته نیز با افزایش دهک افزایش یافته است. هزینه مسکن برای دهک دهم با سایر دهکها اختلاف فاحشی دارد؛ بهطوریکه، هزینه مسکن دهک دهم در سال گذشته تقریبا، 2 برابر دهک نهم بوده است.
تغییرات متوسط هزینه سالانه مسکن در سال ۱۴۰۲ نسبت به ۱۴۰۱ برای خانوارهای شهری دهک اول تا پنجم بهطور میانگین ۶۲ درصد بوده، این در حالی است که روند رشد هزینه مسکن از دهک ششم تا هشتم نزولی بوده است؛ بهطوریکه، رشد هزینه مسکن در سال ۱۴۰۲ نسبت به ۱۴۰۱ برای دهک پنجم ۶۲.۶ درصد بوده و با سیری نزولی، به ۴۲.۱ درصد برای خانوارهای دهک هشتم رسیده است.
متوسط هزینه مسکن برای دهکهای نهم و دهم در سال ۱۴۰۲ در مقایسه با سایر دهکها نسبت به ۱۴۰۱ با شدت بیشتری افزایش یافته است. به نحوی که متوسط هزینه مسکن سالانه خانوارهای شهری دهک دهم در سال ۱۴۰۲ نسبت به ۱۴۰۱ حدود ۹۷ درصد افزایش یافته است. پس، هزینه مسکن خانوارهای دهک دهم در طوی یک سال تقریبا 2 برابر شده است.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ