نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
اولین سردبیر هفته نامه سروش در سن ۸۶ سالگی دار فانی را وداع گفت.
به گزارش خبرگزاری مهر، پرویز خرسند که نخستین سردبیر هفتهنامه سروش پس از وقوع انقلاب اسلامی محسوب میشد، در سن ۸۶ سالگی دار فانی را وداع گفت.
خرسند سال ١٣١٩ شمسی در مشهد متولد شد و از دوستان و همراهان دیرین دکتر علی شریعتی بود. ویراستاری کتابهای دکتر شریعتی، ویراستاری نشریات حسینیه ارشاد در دهه ١٣٥٠، محقق بنیاد شاهنامه به مدیریت استاد جلالالدین همایی، پایهگذار و اولین سردبیر هفتهنامه سروش پس از وقوع انقلاب اسلامی (١٣٦٠-١٣٥٨) از جمله سوابق این نویسنده و روزنامهنگار فقید محسوب میشود.
خرسند روزنامهنگاری و نویسندگی را از دوران نوجوانی در دهه ۳۰ آغاز کرد و بعدها در مشهد به کانون نشر حقایق (کانون استاد محمدتقی شریعتی) پیوست. در سال ۱۳۴۱ تحت تعقیب قرار گرفت و به دلیل نوشتهها و سخنرانیهایش، از سوی رژیم ستمشاهی پهلوی به زندان افتاد.از او به عنوان نویسندهای یاد میشد که به تعبیر دکتر علی شریعتی «نثر امروز را در خدمت ایمان دیروز قرار داده بود.»
از آثار این نویسنده و روزنامهنگار فقید، میتوان به «اسطوره هابیل و قابیل» (که نوار کاست آن در دهه ١٣٥٠ با تیراژ بالا توسط حسینیه ارشاد به فروش رسید)، «برزیگران دشت خون»، «آنجا که حق پیروز است» (با مقدمه محمدرضا حکیمی)، «مرثیهای که ناسروده ماند» (با مقدمه محمدتقی شریعتی)، «شهید همه اعصار»، «من»، «یگانه و دیوار» (خاطرات زندان)، «پیغام زخم»، «شرح ادبی نهجالبلاغه» و… اشاره کرد.
رئیس سازمان تبلیغات در واکنش به سخنان اخیر وزیر امور خارجه کشورمان با انتشار پستی در ویراستی گفت: توصیفاتِ غیرشفاف و حوالهدادنِ تعهدات و اثرات آن به آیندهای مبهم برای بنده مجابکننده نبود.
رئیس سازمان اوقاف و امور خیریه با تأکید بر پیامهای مکتب عاشورا گفت فرهنگ عاشورا با تکیه بر صبر، استقامت و همبستگی اجتماعی میتواند راهگشای جامعه در عبور از مشکلات و چالشهای پیشرو باشد.
مرحوم آیتالله مرعشی نجفی از نوادر روزگار ما بهشمار میآمدند و بهحق که جهان اسلام و عالم انسانی برخود میبالد که فرزانهای روحانی عمر خویش را برای بالندگی فرهنگ و ادب به کار بست.
منطقهای جدید، مانند منطق موجهات، بحثهایی چون ضرورت، امکان، امتناع، حمل اولی و شایع و مراتب دلالت را با زبان ریاضی بازسازی کردهاند؛ اما ریشه این تفکیکها در سنت منطقی ما وجود داشته است.
Δ