نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
محققان با بررسیهای آزمایشگاهی دریافتند که عامل اصلی بوی بد کفش، باکتریای به نام Kytococcus sedentarius و در نهایت کوشیدند تا با استفاده از نور فرابنفش (UVC) برای از بین بردن این باکتریها وارد عمل شوند.
غزال زیاری: دو پژوهشگر جوان در هند، بعد از روبرو شدن با مشکلی ساده و آشنا یعنی “بوی غیرقابلتحمل کفشها در خوابگاه” واکنش متفاوتی نشان دادند؛ همین مشکل روزمره، جرقه یکی از عجیبترین تحقیقات علمی جهان شد و در نهایت جایزه ایگ نوبل (جایزهای طنزآمیز برای تحقیقات علمی خلاق و غیرمنتظره) را برای این دو پژوهشگر به ارمغان آورد.
ویکاش کومار و سارتاک میتال با انجام نظرسنجی بین دانشجویان دریافتند که بیش از نیمی از آنها از بوی کفشهای خود یا دیگران شرمندهاند و هیچکدام هم از محصولات ضدبو اطلاع درستی ندارند. اما پژوهش آنها فقط درباره بوی بد کفشها نبود؛ بلکه پای باکتریها در میان بود!
آنان با بررسیهای آزمایشگاهی دریافتند که عامل اصلی بوی بد کفش، باکتریای به نام Kytococcus sedentarius است. سپس آزمایشی جالب انجام دادند: استفاده از نور فرابنفش (UVC) برای از بین بردن این باکتریها.
نتیجه حیرتانگیز بود؛ بعد از ۴ دقیقه تابش، بوی بد کفشها که شبیه به بوی “پنیر فاسد” بود، به بوی “لاستیک ملایم” تبدیل شد و پس از ۶ دقیقه، کفشها کاملاً بیبو شدند! به این ترتیب، آنها نمونهای از جاکفشی ضدبو با نور UVC ساختند؛ طرحی که ترکیبی از طراحی صنعتی، علم باکتریشناسی و شوخطبعی است.
اما نکته جالبتر آنجاست که این پژوهش فقط یک شوخی علمی نیست و پشت خندهها، یادآوری مهمی نهفته است: گاهی سادهترین بوهای آزاردهنده میتوانند مسیر علم را تغییر دهند.
برای مطالعه ادامه مقاله و آشنایی با سایر برندگان عجیب امسال، اینجا کلیک کنید.
شاید باورش سخت باشد؛ اما در آیندهای نزدیک، توالتها با بهرهگیری از سیستمهای هوش مصنوعی قادر خواهند بود تا با تحلیل فضولات انسانی، اطلاعات زیادی در زمینه سلامت افراد در اختیارشان قرار دهند.
به دنبال بروز مشکل در ارائه خدمات برخی بانکها از صبح امروز شنبه (23 خردادماه)، پیگیریهای سیتنا نشان میدهد عامل اختلال در خدمات الکترونیکی برخی بانکهای کشور، بروز مشکلات زیرساختی در شرکت ملی خدمات انفورماتیک است؛ مشکلی که از ساعات ابتدایی امروز آغاز شده و تلاش برای رفع آن ادامه دارد.
براساس گزارشهای منتشر شده، یوتیوب بیش از ۷۵ کانال ایرانی متعلق به نهادهای رسمی، رسانهها و اشخاص را حذف کرده است.
پیامرسانهای ایرانی طی سالهای اخیر با حمایتهای گسترده دولتی و رشد قابل توجه تعداد کاربران، به بخشی از زیستبوم ارتباطی کشور تبدیل شدهاند. با این حال، افزایش تعداد کاربران لزوما به معنای رضایت عمومی نیست. بررسی گزارشهای رسانهای، اظهارات کارشناسان و تجربه کاربران نشان میدهند که این پیامرسانها همچنان با چالشهایی در حوزه اعتماد عمومی، امنیت و حریم خصوصی، کیفیت خدمات، رقابتپذیری فنی و پایداری زیرساخت مواجهاند؛ چالشهایی که مانع از تبدیل شدن آنها به جایگزینی کامل برای نمونههای جهانی شده است.
Δ