نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
در ماه آوریل سال ۱۹۸۶ میلادی و با انفجار یکی از رآکتورهای نیروگاه چرنوبیل در اوکراین، جهان شاهد بزرگترین فاجعه هستهای تاریخ خود شد. این انفجار آنچنان شدید بود که به مدت ۱۰ روز، سطوح خطرناکی از مواد رادیواکتیو از نیروگاه به بیرون نشت کرد و بیش از ۵۰ تن از این مواد از طریق هوا در سراسر اروپا پراکنده شدند.
غزال زیاری: هشت ماه پس از وقوع این انفجار، گروهی از بازرسان شجاع وارد رآکتور شماره ۴ یعنی کانون اصلی فاجعه شدند. در آنجا صحنهای عجیب و هولناک پیش رویشان قرار گرفت: مادهای سیاه، بهشدت داغ و مذاب که شبیه گدازههای آتشفشانی بود. این توده سخت، از طریق طبقات نیروگاه به زیرزمین نفوذ کرده و سپس جامد شده بود.
محققان این تودهٔ سختشده را به دلیل شکل و رنگش “پای فیل” نامیدند؛ البته که این نام، میزان مرگبار بودن آن را توصیف نمیکند.
این ماده از ترکیبی از شن، بتن مذاب و اورانیوم تشکیلشده و بهنام علمی کوریوم (Corium) شناخته میشود و یکی از خطرناکترین مواد موجود روی کره زمین است. تا امروز تنها پنج بار در تاریخ و بهصورت طبیعی چنین مادهای شکل گرفته است.
زمانی که برای اولین بار این توده اندازهگیری شد، سطح تابش آن به حدود ۱۰ هزار رونتگن در ساعت میرسید. برای مقایسه، تنها ۵۰ تا ۱۰۰ رونتگن کافی است تا در انسان بیماری تابشی ایجاد شود.
طبق مقاله منتشره در مجله علمی Nautilus:
با گذشت نزدیک به ۴۰ سال از این فاجعه، پای فیل هنوز هم بهشدت رادیواکتیو است و حضور در نزدیک آن میتواند مرگبار باشد.
در این گزارش بیشتر درباره پای فیل بخوانید.
۵۸۵۸
شاید باورش سخت باشد؛ اما در آیندهای نزدیک، توالتها با بهرهگیری از سیستمهای هوش مصنوعی قادر خواهند بود تا با تحلیل فضولات انسانی، اطلاعات زیادی در زمینه سلامت افراد در اختیارشان قرار دهند.
به دنبال بروز مشکل در ارائه خدمات برخی بانکها از صبح امروز شنبه (23 خردادماه)، پیگیریهای سیتنا نشان میدهد عامل اختلال در خدمات الکترونیکی برخی بانکهای کشور، بروز مشکلات زیرساختی در شرکت ملی خدمات انفورماتیک است؛ مشکلی که از ساعات ابتدایی امروز آغاز شده و تلاش برای رفع آن ادامه دارد.
براساس گزارشهای منتشر شده، یوتیوب بیش از ۷۵ کانال ایرانی متعلق به نهادهای رسمی، رسانهها و اشخاص را حذف کرده است.
پیامرسانهای ایرانی طی سالهای اخیر با حمایتهای گسترده دولتی و رشد قابل توجه تعداد کاربران، به بخشی از زیستبوم ارتباطی کشور تبدیل شدهاند. با این حال، افزایش تعداد کاربران لزوما به معنای رضایت عمومی نیست. بررسی گزارشهای رسانهای، اظهارات کارشناسان و تجربه کاربران نشان میدهند که این پیامرسانها همچنان با چالشهایی در حوزه اعتماد عمومی، امنیت و حریم خصوصی، کیفیت خدمات، رقابتپذیری فنی و پایداری زیرساخت مواجهاند؛ چالشهایی که مانع از تبدیل شدن آنها به جایگزینی کامل برای نمونههای جهانی شده است.
Δ