قرار گرفتن در معرض «مواد شیمیایی» قبل از تولد و خطر ابتلا به آسم

به گزارش خبرنگار مهر به نقل از هلث دی نیوز، محققان گزارش دادند که قرار گرفتن بسیار زیاد در معرض PFAS در دوران بارداری، خطر ابتلا به آسم در کودکان را ۴۴ درصد افزایش می‌دهد.

این مطالعه جدید بر روی رونبی، شهری در جنوب سوئد، متمرکز بود که بخشی از منبع آب شهری آن توسط رواناب یک فرودگاه نظامی آلوده شده بود.

سطح PFAS در آب آشامیدنی آلوده بیش از ۲۰۰ برابر بیشتر از سیستم‌های آب عمومی مجاور بود.

محققان کودکان متولد رونبی را با کودکان متولد شهرهای دیگر مقایسه کردند.

«آنلیز بلومبرگ»، محقق ارشد در اپیدمیولوژی در دانشگاه لوند در سوئد، در یک بیانیه خبری گفت: «ما دریافتیم کودکانی که مادرانشان در دوران بارداری در معرض سطوح بسیار بالایی از PFAS قرار داشتند، میزان ابتلا به آسم بالینی در آنها به طور قابل توجهی بالاتر بود.»

PFAS به عنوان «مواد شیمیایی دائمی» شناخته می‌شوند، زیرا مولکول‌های کربن و فلوئور، یکی از قوی‌ترین پیوندهای شیمیایی ممکن، را ایجاد می‌کنند. این امر حذف و تجزیه PFAS را بسیار دشوار می‌کند.

ترکیبات PFAS از دهه ۱۹۴۰ در محصولات مصرفی، از جمله فوم‌های اطفاء حریق، ظروف نچسب، بسته‌بندی مواد غذایی، مبلمان ضد لک و لباس‌های ضد آب، استفاده شده‌اند.

محققان گفتند که این مواد شیمیایی بر سیستم ایمنی بدن تأثیر می‌گذارند که ممکن است در ایجاد آسم نقش داشته باشد.

برای مطالعه جدید، آنها تمام کودکان متولد شده در شهرستان بلکینگه، از جمله رونبی، بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۳ را بررسی کردند.

محققان در یادداشت‌های پیش‌زمینه گفتند که آلودگی PFAS در یکی از دو شبکه آب شهری رونبی در سال ۲۰۱۳ آشکار شد. در آن زمان، حدود یک سوم از خانوارهای شهر برای دهه‌ها آب آلوده می‌نوشیدند.

محققان خاطرنشان کردند که در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵، پایش، سطح بسیار بالایی از PFAS را در آزمایش خون ۳۳۰۰ نفر از ساکنان رونبی نشان داد.

این فاجعه فرصتی را برای محققان فراهم کرد تا اثرات بالقوه مواد شیمیایی PFAS بر سلامت نوزادان و کودکان را بهتر بررسی کنند.

بلومبرگ گفت: «بیشتر تحقیقات قبلی، جمعیت‌هایی را که فقط در معرض سطوح زمینه‌ای PFAS قرار داشتند، بررسی کرده است و نتایج قطعی نبود.»

او ادامه داد: «در رونبی، آلودگی آب آشامیدنی منجر به سطوح مواجهه صدها برابر بیشتر از جمعیت عمومی شد. این فرصت به ما اجازه داد تا اثرات بالقوه بر سلامت را در طیف وسیع‌تری از مواجهه ارزیابی کنیم.»

محققان از آدرس مادران برای تخمین میزان مواجهه آنها با آب آلوده به PFAS استفاده کردند، سپس سلامت فرزندان آنها را با استفاده از داده‌های ملی بیمار پیگیری کردند.

محققان گزارش دادند که حدود ۱۸٪ از کودکان در طول پیگیری به خس خس سینه و ۱۷٪ به آسم مبتلا شدند. قرار گرفتن در معرض سطوح شدید PFAS در آب رونبی با ۴۴ درصد افزایش خطر ابتلا به آسم مرتبط بود.

این مطالعه می‌گوید در مجموع، حدود ۱۶ درصد از کودکانی که در معرض سطوح پایین PFAS قرار داشتند، به آسم مبتلا شدند، در حالی که این رقم برای کودکانی که در معرض سطوح بالای PFAS بودند، ۲۷ درصد بود.

بلومبرگ گفت هیچ ارتباطی بین PFAS و آسم در سطوح پایین‌تر از مواجهه یافت نشد، که ممکن است به توضیح این موضوع کمک کند که چرا مطالعات قبلی در جمعیت‌های عمومی نتایج متفاوتی را گزارش کرده‌اند.

بلومبرگ گفت که مطالعات آینده باید از یک استراتژی مشابه پیروی کنند تا درک بهتری از چگونگی تأثیر قرار گرفتن در معرض PFAS بر سلامت به دست آورند.

او گفت: «یافته‌های ما نشان می‌دهد که قرار گرفتن در معرض PFAS در دوران بارداری ممکن است عواقب ماندگاری برای سلامت تنفسی کودکان داشته باشد.»

بلومبرگ افزود: «در عین حال، تکرار این مطالعه در سایر جمعیت‌های بسیار در معرض PFAS برای تأیید این نتایج مهم خواهد بود.»