ساخت خوابگاه های دانشجویی در مازندران نیاز است

به گزارش خبرگزاری مهر، محمد صادق رضایی بعدازظهر چهارشنبه در آئین تکریم از خیرین سلامت استان مازندران با تقدیر از حمایت خیرین استان در حوزه سلامت گفت: سلامت نخستین حق هر انسانی است و شما عزیزان با ساخت مراکز درمانی، تجهیز بیمارستان و حمایت از خدمات سلامت در جای جای استان مازندران، سلامت هزاران خانواده را مرهون دستان پرتوان و نیت پاک خود کرده‌اید و انگار در هنگام رنج و درد آنان همچون فرشته در کنارشان بوده‌اید.

سرپرست دانشگاه علوم پزشکی مازندران با تاکید بر آموزش پزشکی برای پرورش نسل آینده مدافعان سلامت اظهار داشت: دانشگاه‌های علوم پزشکی، قلب تپنده تربیت نیروهای متخصص و متعهد است و شما خیرین سلامت با حمایت از دانشجویان، تجهیز آزمایشگاه‌های آموزشی و ساخت کلاس درس به ما و دانشجویان آموخته اید که علم با ایثار عجین شود، معجزه می‌آفریند و امروز فارغ‌التحصیلان این دانشگاه در جای جای کشور و جهان پرچم داران خدمت رسانی اند و در این موفقیت پشتیبانی شما در کنار آنان بوده است و خواهد بود.

رضایی با اشاره به اینکه ساخت خوابگاه‌های دانشجویی نیاز امروز و فردای سلامت جامعه است بیان داشت: خوابگاه تنها یک ساختمان نیست؛ بلکه خانه‌ای است که آرامش خاطر دانشجویان را در پی دارد.

وی همچنین در ادامه سخنانش با بیان اینکه خیرین با نوسازی خوابگاه‌ها، ایجاد فضای مطالعاتی، بهبود امکانات رفاهی به دانشجویان ثابت کرده اند که دغدغه آنها را دارند خاطر نشان کرد: این حمایت‌ها نه تنها کیفیت زندگی آنان را ارتقا داده؛ بلکه انگیزه آنها را برای تلاش در مسیر پزشکی و پژوهش را دو چندان نموده است.

سرپرست دانشگاه علوم پزشکی مازندران با بیان اینکه «پژوهش» در «سلامت» کلید گشودن قفل‌های ناشناخته است گفت: پژوهش موتور محرکه پیشرفت در حوزه سلامت است و حمایت خیرین نیک اندیش از پروژه های تحقیقاتی، تأسیس مراکز تحقیقاتی، مراکز مطالعاتی و خرید تجهیزات نوین به محققان اجازه داده تا در حوزه‌هایی چون سرطان، بیماری‌های واگیردار و فناوری‌های پزشکی به دستاوردهای ملی و بین‌المللی است و هر مقاله و اختراع بخشی از میراث ماندگار شما است.

رضایی با اشاره به اینکه سرمایه گذاری خیرین حوزه بهداشت و سلامت تنها در بتن و آهن نیست افزود: حمایت خیرین سلامت در جان‌های انسان‌ها و آینده این سرزمین جاری و ساری است و شما عزیزان ثابت کرده اید که ثروت واقعی در بخشیدن است.