نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
در بازار مسکن ایران، خانههای دوبلکس و تریپلکس معمولاً مترادف با خانههای لوکس و گرانقیمت هستند؛ املاکی که بیشتر به عنوان نمادی از رفاه شناخته میشوند تا یک ابزار سرمایهگذاری. اما در بازار مسکن آمریکا، همین نوع ساختمانها جایگاهی کاملاً متفاوت دارند و چندان دور از دسترس عموم جامعه نیستند. در این کشور، دوبلکس و تریپلکس برای بسیاری از خریداران نهتنها راهی برای ورود به بازار مسکن، بلکه ابزاری برای ایجاد درآمد اجارهای و حتی تأمین بخشی از اقساط وام خرید خانه به شمار میروند؛ به گونهای که برخی از آنها از این مدل با عنوان «خانهای که قسط خودش را میدهد» یاد میکنند.
گزارش تازه وبسایت Real Estate Investing Today نشان میدهد که در سال ۲۰۲۶ نیز املاک چندخانواری کوچک همچنان یکی از گزینههای محبوب سرمایهگذاران آمریکایی هستند. دلیل این استقبال تنها کسب درآمد اجارهای نیست؛ بلکه امکان کاهش هزینه مالکیت از طریق اجاره دادن بخشی از ملک است؛ مدلی که در ادبیات سرمایهگذاری مسکن آمریکا با عنوان House Hacking شناخته میشود.در این شیوه، خریدار به جای خرید یک خانه تکواحدی، یک ساختمان دوبلکس یا تریپلکس خریداری میکند. سپس در یکی از واحدها ساکن میشود و واحد یا واحدهای دیگر را اجاره میدهد. درآمد حاصل از اجاره میتواند بخش قابل توجهی از اقساط وام مسکن، هزینههای نگهداری و حتی مالیات ملک را پوشش دهد. به همین دلیل، بسیاری از آمریکاییها این مدل را یکی از کمهزینهترین روشهای ورود به بازار سرمایهگذاری ملکی میدانند.
مزیت مهم دیگر این روش، دسترسی به تسهیلاتی است که معمولاً برای خانه اول یا سکونت شخصی در نظر گرفته شدهاند. برای مثال، خریدار در صورت سکونت در یکی از واحدها میتواند از وامهایی مانند FHA Loan استفاده کند که نسبت به وامهای سرمایهگذاری، پیشپرداخت پایینتر و شرایط آسانتری دارند. به این ترتیب، ملکی که هم محل سکونت است و هم درآمد اجارهای ایجاد میکند، بخشی از هزینه خرید خود را تأمین میکند؛ مفهومی که در بازار مسکن ایران تقریباً ناشناخته است.
این گزارش همچنین تأکید میکند که موفقیت در چنین سرمایهگذاریای بیش از هر چیز به انتخاب شهر و حتی محله وابسته است. سرمایهگذاران باید علاوه بر قیمت خرید، عواملی مانند تقاضای پایدار برای اجاره، رشد جمعیت، وضعیت بازار کار و چشمانداز اقتصادی شهر را نیز بررسی کنند.
بر اساس این گزارش، شهرهای منطقه غرب میانه آمریکا همچنان از جذابترین مقاصد سرمایهگذاری در دوبلکس و تریپلکس هستند. کلیولند با قیمت تقریبی ۱۷۵ تا ۱۹۰ هزار دلار برای یک دوبلکس و بازدهی ناخالص اجارهای بیش از ۹ درصد، یکی از گزینههای اصلی سرمایهگذاران محسوب میشود. دیترویت نیز با وجود ریسک بالاتر، به دلیل قیمتهای پایینتر و امکان دستیابی به بازدهی دو رقمی، همچنان مورد توجه سرمایهگذاران درآمدمحور قرار دارد.در مقابل، شهرهایی مانند ایندیاناپولیس، کلمبوس و سنآنتونیو بیشتر برای سرمایهگذارانی مناسب هستند که علاوه بر درآمد اجارهای، به رشد ارزش ملک در بلندمدت نیز فکر میکنند. اقتصاد متنوع، رشد اشتغال و افزایش جمعیت از مهمترین عواملی است که از بازار مسکن این شهرها حمایت میکند.البته نویسنده گزارش نسبت به برخی بازارها نیز هشدار میدهد. در بخشهایی از ایالتهای جنوبی آمریکا که طی سالهای اخیر ساختوساز با سرعت زیادی انجام شده، احتمال افزایش عرضه و کند شدن رشد اجارهبها وجود دارد؛ موضوعی که میتواند بازده سرمایهگذاری را تحت تأثیر قرار دهد.
مسکن؛ کالای مصرفی یا دارایی مولد؟
مهمترین تفاوت میان نگاه ایران و آمریکا به این نوع املاک، در همین نقطه است. در ایران، دوبلکس و تریپلکس بیشتر به عنوان خانههایی لوکس و مصرفی شناخته میشوند؛ در حالی که در آمریکا همین ساختمانها بخشی از زنجیره سرمایهگذاری مسکن هستند و میتوانند همزمان نقش محل سکونت، منبع درآمد اجارهای و ابزاری برای ساخت ثروت را ایفا کنند.به همین دلیل، جذابیت دوبلکس و تریپلکس در بازار آمریکا صرفا به چند واحد بودن آنها محدود نمیشود؛ بلکه به این برمیگردد که این نوع ملک میتواند از همان روز نخست خرید، بخشی از هزینههای مالکیت خود را تأمین کند.
هر چند وقت یکبار گزارشی در شبکههای اجتماعی یا حتی برخی رسانهها دستبهدست میشود با یک تیتر جذاب که یک خانه در شمال تهران از اروپا و آمریکا هم گرانتر است یا با پول یک آپارتمان در تهران میتوان در فلان شهر اروپایی خانه خرید. در این مقایسهها معمولا چند فایل محدود از گرانترین محلههای تهران انتخاب میشود، قیمت آنها با نرخ دلار به ارز خارجی تبدیل میشود و بعد این عدد کنار متوسط قیمت مسکن در یک شهر خارجی قرار میگیرد و نتیجه گرفته میشود که تهران به یکی از گرانترین بازارهای مسکن جهان تبدیل شده است. آیا این مقایسه اساسا درست است؟ مهمتر از آن، آیا از نظر اقتصادی منطقی است که متوسط قیمت دلاری مسکن در اقتصادی با سطح درآمد و دستمزد کمتر، از یک اقتصاد توسعهیافته گرانتر باشد؟ در این گزارش تلاش میکنیم با استفاده از آمار قیمت مسکن و درآمد، بررسی میکنیم آیا ادعای گرانتر بودن مسکن تهران از شهرهای ثروتمند اروپایی اساسا با دادهها سازگار است یا نه و با کنار گذاشتن مقایسههای گزینشی، ببینیم از نظر نظری چه رابطهای میان سطح درآمد، بهرهوری و قیمت مسکن در کشورهای فقیر و ثروتمند وجود دارد.
نزدیک به شش ماه از آغاز جنگ ۴۰روزه گذشته و حالا یک پرسش مهم پیش روی سرمایهگذاران قرار دارد: در این دوره پرتلاطم، کدام بازار توانسته بازدهی بیشتری برای حفظ ارزش داراییها ایجاد کند؟ بررسی اکوایران از تغییرات پنج بازار مسکن، بورس، خودرو، دلار و طلا از ۸ اسفند ۱۴۰۴ تا ۳۱ مرداد ۱۴۰۵، تصویری متفاوت از برندگان و بازندگان این دوره ارائه میدهد.
بررسی فایلهای رهن و اجاره منطقه ۵ تهران نشان میدهد این منطقه یکی از پرعرضهترین مناطق بازار اجاره پایتخت است. طی سه روز گذشته حدود ۵۵۰۰ فایل اجاره در این منطقه منتشر شده و متوسط رقم پیشنهادی برای رهن کامل واحدهای عرضهشده به حدود ۲ میلیارد و ۷۰۰ میلیون تومان رسیده است.
فکر میکنید هنگام خرید خانه چقدر میشود تخفیف گرفت؟ همان لحظهای که روبهروی فروشنده یا مشاور املاک مینشینید و میپرسید: «آخرین قیمت چند؟» پاسخ، بیش از هر چیز به توازن قدرت میان خریدار و فروشنده بستگی دارد. اگر خانه هفتهها و ماهها بدون مشتری بماند، ورق برمیگردد و این بار خریدار است که قدرت چانهزنی بیشتری پیدا میکند؛ اتفاقی که این روزها در بازار مسکن آمریکا دیده میشود.
Δ