نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران ، طرح «انتقال پایتخت» دردولت جدید برای رهایی از چالشها و مشکلات تهران از بایگانی بیرون کشیده شده، این طرح موافقان و مخالفان بسیاری دارد دراین سالها بارها مطالعات کارشناسی درخصوص انتقال پایتخت انجام شده وآن را امری نشدنی دانستهاند. علیرضا نادعلی در گفت و گو با اکو ایران درخصوص طرح انتقال پایتخت […]
به گزارش اکوایران ، طرح «انتقال پایتخت» دردولت جدید برای رهایی از چالشها و مشکلات تهران از بایگانی بیرون کشیده شده، این طرح موافقان و مخالفان بسیاری دارد دراین سالها بارها مطالعات کارشناسی درخصوص انتقال پایتخت انجام شده وآن را امری نشدنی دانستهاند.
علیرضا نادعلی در گفت و گو با اکو ایران درخصوص طرح انتقال پایتخت که به تازگی ازدوباره سوی رئیس دولت مطرح شده است، می گوید: درادوار ودولتهای مختلف این موضوع مطرح شده و مطالعات کارشناسی زیادی هم بر روی آن انجام شده اما این موضوع هیچ وقت به سرانجام نرسیده که دلایلی دارد.
او ادامه میدهد: شیببندی همه شهرهای کشور به تهران به خاطر پایتخت بودنش باعث میشود جابجایی پایتخت از تهران هزینههای بسیار زیاد اجتماعی ایجاد کند و در انتهای این قصه هم مردم باید از نتیجهی آن استفاده کنند.
این عضو شورای شهر تهران معتقد است: اگرما بتوانیم بار اداری و سیاسی را در تهران کم کنیم و به سایر نقاط انتقال و توزیع کنیم، ایرادی ندارد اما این به معنای جابجایی پایتخت نیست.نکته مهم این است؛ معمولاً در ادوار مختلف در چرایی انتقال پایتخت این را مطرح میکنند که تهران مشکلات لاینحلی دارد. بزرگترین مشکلات تهران آلودگی هوا، ترافیک، موضوعات محیط زیستی و… است.
ما وقتی به تجربیات شهرهای بزرگ دنیا چه در شرق و چه در غرب نگاه میکنیم میبینیم همه این شهرها مشکلات مشابهی داشتند و حتی وضعیت آنها بدتر وضعیت کنونی تهران بود اما طی چند سال به تدریج با اختصاص بودجه و استفاده از فناوریهای نوین به طور مثال بحث آلودگی را حل کردند و از زمین تا آسمان شرایطشان تغییر کرده است.ما چرا به سمت ساماندهی مشکلات نمیریم در بسیاری از این حوزهها حتی فناوری بومیاش را هم داریم. از ظرفیت بخشهای دانشبنیان داخلی و تجربیات شهرهای دنیا که دراین زمینه موفق بودهاند هم میتوانیم استفاده کنیم. یکی از دلایلی که به راحتی ضربدر میزنند بر روی پایتختی تهران این است که همت و آن تلاش لازم برای حل مسائل اساسی تهران آن هم به صورت فرابخشی اتفاق نمیافتد.
نادعلی با اشاره به مشکلاتی که تهران در حوزه تأمین و توسعه ناوگان حمل و نقل عمومی دارد و میگوید: حل این چالش در حوزه شهرداری تهران است و از ما در این دوره تمام تمرکز و اولویتمان را روی همین حوزه قرار دادیم ودرجریان کار مشخص شد که اگر دولتها، مجلس حتی قوه قضائیه، پای کار بیایند، این اتفاق شدنی میشود. اما به محض اینکه بخواهند بخشی نگاه کنند، میبینید که در میانه راه موانع ریز و درشتی اتفاق میافتد و آن وقت مردم به آن نتیجهای که باید برسند، نمیرسند. نگاه مدیریت یکپارچهی شهری است اگر با کمک دولت و بقیهی بخشها اتفاق بیافتد دیگر نیازی به جابجا کردن پایتخت نخواهد بود.
غلامرضا سلامی، صاحبنظر ارشد مسکن و ساختمان، در همایش «چشمانداز اقتصاد ایران ۱۴۰۵» با قدردانی از برگزارکنندگان این همایش، اظهار کرد: از دستاندرکاران برگزاری این همایش تشکر میکنم که همچنان برای ایجاد امید در اقتصاد کشور تلاش میکنند. اینکه مردم با وجود همه مشکلات اقتصادی هنوز با استقبال خوب در چنین نشستهایی شرکت میکنند، نشان میدهد که امید در جامعه همچنان زنده است.
دنیای اقتصاد: فایلهای پیشنهادی فروش آپارتمان در محلات منتخب مناطق ۹، ۱۰، ۱۱ و ۱۲ جدول امروز نبض بازار را تشکیل میدهد.
با وجود آنکه شورای عالی مسکن برای کنترل بازار اجاره، سقف ۲۵ درصدی افزایش اجارهبها را تعیین کرده، همچنان یکی از مهمترین ابهامات این مصوبه، وضعیت حقوقی قراردادهایی است که با توافق موجر و مستأجر و با رقمی بیش از سقف مصوب منعقد میشوند. این ابهام از آنجا پررنگتر میشود که سامانه «خودنویس» و سامانه ثبت الکترونیکی معاملات املاک، مانعی برای ثبت چنین قراردادهایی ایجاد نمیکنند؛ بنابراین این پرسش مطرح است که اگر قراردادی با افزایش بیش از سقف قانونی ثبت شود، آیا از نظر حقوقی معتبر است یا خیر؟
بهزاد قاسملو، وکیل پایه یک دادگستری، در گفتوگو با اکوایران میگوید سقف افزایش اجارهبها مستند به ماده ۷ قانون ساماندهی بازار زمین، مسکن و اجارهبهاست و از نظر حقوقی صرفاً یک توصیه یا بخشنامه نیست. به گفته او، پیشبینی ضمانت اجراهایی مانند استرداد اضافه دریافتی و جریمه نشان میدهد قانونگذار قصد الزامآور بودن این حکم را داشته است.
گزارش «شهرهای جهان ۲۰۲۶» سازمان ملل متحد، در ضمیمه آماری خود وضعیت مسکن کشورهای مختلف را از چند زاویه بررسی کرده است؛. این ضمیمه آماری در شش جدول تنظیم شده است. از تعداد خانههای موجود و توان مالی خانوارها برای تأمین مسکن گرفته تا امنیت تصرف، سکونتگاههای غیررسمی، ایمنی ساختمانها، دسترسی به خدمات پایه و سازگاری شهرها با تغییرات اقلیمی . در میان این دادهها، جدول نخست تصویر قابلتوجهی از بازار مسکن ایران ارائه میدهد؛ تصویری که در آن، همزمان با افزایش تعداد واحدهای مسکونی، کمبود مسکن نیز با سرعتی بسیار بیشتر رشد کرده و متوسط عمر ساختمانهای کشور افزایش یافته است. این گزارش با تمرکز بر ایران، دادههای موجودی، کمبود و سن ساختمانها را در فاصله سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۳ بررسی و آنها را با روند جهانی و چند کشور منتخب مقایسه میکند.
Δ