نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، احمد رئیسی، رئیس اداره مدیریت بیماریهای منتقله توسط ناقلین وزارت بهداشت درباره وضعیت بیماری مالاریا در کشور به ایلنا گفت: در حال حاضر وضعیت ابتلا به مالاریا نسبت به اوایل مردادماه سال گذشته تقریباً نصف شده است. سال گذشته تا این زمان، ۲۲۰۰ مورد مالاریا گزارش شده بود که عمدتاً نیز موارد واردشده از […]
به گزارش اکوایران، احمد رئیسی، رئیس اداره مدیریت بیماریهای منتقله توسط ناقلین وزارت بهداشت درباره وضعیت بیماری مالاریا در کشور به ایلنا گفت: در حال حاضر وضعیت ابتلا به مالاریا نسبت به اوایل مردادماه سال گذشته تقریباً نصف شده است. سال گذشته تا این زمان، ۲۲۰۰ مورد مالاریا گزارش شده بود که عمدتاً نیز موارد واردشده از خارج بودند.
به گفته او در سال جاری تا کنون، ۱۱۳۵ مورد مالاریا ثبت و گزارش شده که عمدتاً از استانهای جنوب و جنوبشرقی کشور هستند. این موضوع نشان میدهد که نسبت به سال گذشته، تقریباً حدود ۵۰ درصد کاهش داشتهایم.
رئیسی درباره علت شیوع مالاریا در استانهای جنوبی کشور گفت: شرایط آبوهوایی آن مناطق نسبت به دیگر نقاط کشور برای انتقال مالاریا مناسبتر است، یعنی شرایطی که پشه و بیمار در کنار هم به عنوان یک چرخه انتقال که باعث انتقال مالاریا شود، فراهمتر است. همچنین عامل توسعه نیافتگی در آن مناطق نیز تاثیر دارد، چرا که مالاریا نماد توسعهنیافتگی است
او ادامه داد: در واقع در مناطقی که مالاریا کمتر وجود دارد، توسعه بیشتر اتفاق افتاده است. در همه جای دنیا، هر جایی که قبلاً محل شیوع مالاریا بوده، همزمان با توسعهیافتگی این بیماری شروع به کاهش کرده است. بنابراین توسعهیافتگی یکی از راههای کاهش موارد بیماریهای منتقله توسط ناقلین، بهویژه مالاریا است.
رئیسی در پاسخ به این سوال که وضعیت بیماری مالاریا در ایران نسبت به دیگر کشورها چگونه است، بیان کرد: ما نباید صرفاً خود را با دیگر کشورهای دنیا یا منطقه مدیترانه شرقی سازمان بهداشت جهانی مقایسه کنیم. متأسفانه از نظر جغرافیایی، ما در بدترین موقعیت قرار گرفتهایم که میتواند از نظر ورود موارد مالاریای وارداتی به ما آسیب برساند. افغانستان و بهویژه پاکستان، از آلودهترین کشورهای منطقه در حال حاضر هستند.
او ادامه داد: پس از سودان و سومالی که با توجه به جمعیت، اعداد بسیار بالایی را در سال ۲۰۲۴ گزارش کردهاند، پاکستان در جایگاه نخست قرار دارد. در کشور پاکستان، حدود دو و نیم میلیون مورد مالاریا در سال گزارش میشود که عددی بسیار قابل توجه است. متأسفانه در داخل پاکستان نیز ایالت بلوچستان که هممرز با استان سیستان و بلوچستان از کشور ما است، بیشترین میزان مالاریا را در آن کشور دارد.
او اضافه کرد: با این شرایط، به دلیل رفتوآمدهای تقریباً کنترلنشده، که عمدتاً بهمنظور تجارت غیرقانونی سوخت انجام میشود – آنچه در منطقه به آن «سوختبری» گفته میشود و شامل حمل و فروش سوخت یارانهای از ایران به کشور همسایه، پاکستان است – موجب جابهجایی موارد متعددی از افراد آلوده به مالاریا چه با ملیت ایرانی، چه افغانستانی و چه پاکستانی میشود.
رئیسی در پاسخ به این سوال که کشور ما تا ریشه کن شدن و حذف بیماری مالاریا چقدر فاصله دارد، عنوان کرد: جایگاه ایران در زمینه حذف بیماری، اگر اندکی بیشتر از آنچه تا کنون انجام شده، در زمینه توسعه مناطق جنوب و جنوبشرق کشور اقدام شود، میتواند این ادعا را مطرح کند که حتی بدون بهبود وضعیت کشورهای همسایه شرقی یعنی افغانستان و پاکستان نیز به حذف مالاریا دست یابیم.
این مقام توضیح داد: اما به خاطر داشته باشید که اصطلاح «ریشهکنی» به این معناست که نه تنها در ایران، بلکه در پاکستان، افغانستان و حتی هیچ جای دنیا مالاریا وجود نداشته باشد. بنابراین، استفاده از واژه ریشهکنی چندان ساده نیست.
او تصریح کرد: در حال حاضر، یک واکسن بسیار خوب در آفریقا بهصورت آزمایشی در برخی کشورها برای کودکان زیر ۵ سال تزریق میشود. البته این واکسن تنها علیه سوش فالسیپاروم، یعنی نوع کشنده بیماری، استفاده میشود. اگر بشر بتواند با این واکسن در آفریقا مرگومیر ناشی از مالاریا را به حداقل برساند.
به گفته او ممکن است در آینده نزدیک بتوانیم در سطح جهانی امیدوار باشیم که با واکسنی که هم علیه سوش کشنده فالسیپاروم و هم علیه سوش خوشخیم ویواکس مؤثر باشد، به ریشهکنی مالاریا دست یابیم.
او در پایان در پاسخ به این سوال که آیا در کشور ما واکسن برای مالاریا تزریق میشود، گفت: خیر، چون در کشور ما سوش غالب، ویواکس است و هنوز واکسنی برای مالاریای ویواکس در دنیا وجود ندارد، عملاً توجیهی برای داشتن واکسن و تزریق آن در کشور ما وجود ندارد. این واکسن فعلاً مخصوص کشورهای آفریقایی است، زیرا ۹۵ درصد موارد مالاریای آفریقا از نوع کشنده فالسیپاروم است.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ