نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
مجتبی قلیپور در نشست «جامعه و آینده ایران» تأکید کرد که نگرش منفی کنونی نسبت به اینترنت، نقش حیاتی این فناوری در تقویت همبستگی ملی و تحول اجتماعی را نادیده میگیرد.
نگار علی- در نشست تخصصی «جامعه و آینده ایران» با محوریت حکمرانی اینترنت، مجتبی قلیپور، عضو هیئت علمی پژوهشکده مطالعات راهبردی، با نگاهی تاریخی به سه دوره مهم مواجهه ایران با اینترنت، از «ابزارانگاری» تا «بدبینی ساختاری» و تأثیر آن بر گفتمان سیاستگذاری کشور پرداخت و تأکید کرد که نگاه غالب امروز در فضای رسمی، اینترنت را بهعنوان عاملی مخرب و تهدیدکننده نظم اجتماعی میبیند، در حالی که این فناوری نقش کلیدی در ایجاد همبستگی ملی و شکلدهی به افکار عمومی داشته است.
قلیپور با تاکید بر اینکه نمیتوان درباره آینده بدون شناخت مسیر گذشته تصمیم گرفت، گفت:«برای اینکه بدانیم امروز در کجا ایستادهایم و به کدام سو باید حرکت کنیم، ناچاریم به عقب برگردیم و ببینیم چگونه به این نقطه رسیدیم. تجربه ایران در مواجهه با اینترنت را میتوان در سه دوره یا سه گفتمان غالب دستهبندی کرد.»
به گفته قلیپور، در ابتدای ورود اینترنت به کشور، یعنی در دهه ۷۰، نگاه حاکم بر نهادهای رسمی، نگاه ابزاری به فناوری بود:«تصور این بود که اینترنت ابزاری خنثی است که میتوان آن را در خدمت توسعه و اهداف ملی بهکار گرفت. نگرانی خاصی نسبت به آن وجود نداشت و اغلب نهادهای دولتی، بهویژه دانشگاهها، اینترنت را بهعنوان ابزار بازسازی علمی و فنی کشور پذیرفته بودند.»
نقطه عطف این دوره، به باور قلیپور، تشکیل شورای عالی فضای مجازی در سال ۱۳۹۰ بود. او این دوره را آغاز نگاه جبرگرایانه به اینترنت دانست:«در این دوره، تصور رایج این بود که اینترنت نه فقط ابزار، بلکه عامل تغییرات اجتماعی است. وقایع سال ۱۳۸۸ و گسترش رسانههای اجتماعی باعث شد برخی سیاستگذاران نقش اینترنت را در شکلدهی به افکار عمومی، هویتسازی و بسیج اجتماعی بسیار پررنگ ببینند.»
قلیپور در ادامه با اشاره به شکلگیری گفتمانی جدیدتر و رادیکالتر در اواسط دهه ۱۳۹۰ گفت:«از حدود سال ۱۳۹۶ به بعد، گفتمان مسلط در فضای رسمی کشور بهتدریج شبیه به گرایشی شد که در ادبیات اجتماعی با عنوان نئولادیسم شناخته میشود، یعنی نگرشی که فناوری را منشأ نابسامانیها میداند. در این رویکرد، اینترنت نه فقط بهعنوان عامل تغییر، بلکه بهعنوان منشأ تمام اعوجاجهای سیاسی و اجتماعی و مسبب بیماریهای جامعه تلقی میشود.»
عضو هیئت علمی پژوهشکده مطالعات راهبردی«نگاه نئولادیسم که میتوان آن را نئولادیسم اینترنتی نامید، برخلاف دورههای پیشین، نهتنها به توانمندسازی از طریق فناوری اعتقادی ندارد، بلکه حضور گسترده اینترنت را عاملی برای فروپاشی نظم اجتماعی میداند. متاسفانه امروز تا حد زیادی این دیدگاه در گفتمان سیاستگذاری رسمی مسلط شده است.»
این عضو هیئت علمی پژوهشکده مطالعات راهبردی در ادامه گفت:«نگاه نئولادیسم که میتوان آن را نئولادیسم اینترنتی نامید، برخلاف دورههای پیشین، نهتنها به توانمندسازی از طریق فناوری اعتقادی ندارد، بلکه حضور گسترده اینترنت را عاملی برای فروپاشی نظم اجتماعی میداند. متاسفانه امروز تا حد زیادی این دیدگاه در گفتمان سیاستگذاری رسمی مسلط شده است.»
در ادامه پنل «جامعه و آینده اینترنت»، مجتبی قلیپور، عضو هیئت علمی پژوهشکده مطالعات راهبردی، با تمرکز بر تحلیل گفتمان رسمی درباره اینترنت، نقد خود را متوجه تناقضهای رفتاری و تحلیلی سیاستگذاران کرد.
قلیپور با اشاره به اینکه تحلیل او مبتنی بر بررسی اسناد رسمی و تحلیل گفتمان حاکم بوده است، گفت: «ما نمیتوانیم از یکسو بگوییم اینترنت عامل تغییرات فرهنگی است و از سوی دیگر، وقتی به مقوله همبستگی ملی میرسیم، آن را از معادله حذف کنیم. اگر استدلالمان این است که اینترنت عامل اجتماعی مؤثر است، باید در هر دو وجه ماجرا این را بپذیریم، چه در آسیبها و چه در فرصتها.»
او با اشاره به رخدادهای روزهای نخست جنگ اخیر، گفت: «اگر اینترنت و شبکههای اجتماعی نبودند، چگونه میتوانستیم امروز از همبستگی ملی صحبت کنیم و برای حفظ آن برنامهریزی کنیم؟ آیا از صداوسیما واقعاً چنین روایتی از وحدت و انسجام ملی دیدید؟.»
۲۲۷۲۲۷
شاید باورش سخت باشد؛ اما در آیندهای نزدیک، توالتها با بهرهگیری از سیستمهای هوش مصنوعی قادر خواهند بود تا با تحلیل فضولات انسانی، اطلاعات زیادی در زمینه سلامت افراد در اختیارشان قرار دهند.
به دنبال بروز مشکل در ارائه خدمات برخی بانکها از صبح امروز شنبه (23 خردادماه)، پیگیریهای سیتنا نشان میدهد عامل اختلال در خدمات الکترونیکی برخی بانکهای کشور، بروز مشکلات زیرساختی در شرکت ملی خدمات انفورماتیک است؛ مشکلی که از ساعات ابتدایی امروز آغاز شده و تلاش برای رفع آن ادامه دارد.
براساس گزارشهای منتشر شده، یوتیوب بیش از ۷۵ کانال ایرانی متعلق به نهادهای رسمی، رسانهها و اشخاص را حذف کرده است.
پیامرسانهای ایرانی طی سالهای اخیر با حمایتهای گسترده دولتی و رشد قابل توجه تعداد کاربران، به بخشی از زیستبوم ارتباطی کشور تبدیل شدهاند. با این حال، افزایش تعداد کاربران لزوما به معنای رضایت عمومی نیست. بررسی گزارشهای رسانهای، اظهارات کارشناسان و تجربه کاربران نشان میدهند که این پیامرسانها همچنان با چالشهایی در حوزه اعتماد عمومی، امنیت و حریم خصوصی، کیفیت خدمات، رقابتپذیری فنی و پایداری زیرساخت مواجهاند؛ چالشهایی که مانع از تبدیل شدن آنها به جایگزینی کامل برای نمونههای جهانی شده است.
Δ