نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
مرشد دوست، معاون آموزش دانشکده آتشنشانی تهران، با هشدار نسبت به خطرات ناشی از قطع ناگهانی برق در آسانسورهای قدیمی، تأکید کرد که بسیاری از ساختمانهای مسکونی و اداری پایتخت هنوز از آسانسورهای فاقد سیستم نجات اضطراری استفاده میکنند و این مسئله میتواند به بروز حوادث جدی منجر شود. او توضیح داد:در هنگام قطع برق، […]
مرشد دوست، معاون آموزش دانشکده آتشنشانی تهران، با هشدار نسبت به خطرات ناشی از قطع ناگهانی برق در آسانسورهای قدیمی، تأکید کرد که بسیاری از ساختمانهای مسکونی و اداری پایتخت هنوز از آسانسورهای فاقد سیستم نجات اضطراری استفاده میکنند و این مسئله میتواند به بروز حوادث جدی منجر شود.
او توضیح داد:در هنگام قطع برق، اگر فردی در کابین آسانسور حضور داشته باشد، ممکن است در فضای تاریک و بسته محبوس شود. این وضعیت نه تنها اضطراب و ترس زیادی برای فرد ایجاد میکند بلکه میتواند در مواردی تهدید جانی به شمار رود.» به گفته مرشد دوست، آسانسورهای نسل جدید مجهز به سامانه «Blackout» هستند که هنگام قطعی برق، کابین را به نزدیکترین طبقه هدایت و درب را باز میکند، اما هنوز بسیاری از ساختمانها به این فناوری مجهز نیستند.
از سوی دیگر، او به مشکلات ناشی از قطع برق سراسری اشاره کرد که علاوه بر آسانسورها، آیفونهای تصویری، سیستمهای روشنایی و ارتباطات داخلی ساختمانها را نیز از کار میاندازد. این موضوع، فرایند عملیات نجات را برای نیروهای آتشنشانی دشوارتر میکند، چرا که امکان شناسایی دقیق محل فرد محبوس بهسرعت وجود ندارد و تأخیر در نجات میتواند پیامدهای خطرناکی داشته باشد.
مرشد دوست همچنین بر ضرورت همکاری ساکنان با نیروهای امدادی تأکید کرد و گفت: شهروندان باید پس از تماس با سامانه ۱۲۵، فردی را در ورودی ساختمان مستقر کنند تا مسیر را با استفاده از نور چراغقوه یا تلفن همراه روشن کند. بسیاری از درهای ورودی ساختمانها و پارکینگها برقی است و بدون راهنما، دسترسی به داخل ساختمان برای امدادگران با مشکل مواجه میشود.
در تحلیل این هشدارها، میتوان گفت که ضعف تجهیزات ایمنی آسانسورها نه تنها یک مسئله فنی بلکه یک چالش مهم ایمنی شهری است که نیازمند توجه فوری مدیران ساختمانها و شهرداری است. با توجه به گسترش استفاده از آسانسورها در شهرهای بزرگ و افزایش احتمال قطعی برق به دلایل مختلف، نبود سامانههای نجات اضطراری ریسک بروز حوادث ناگوار را به شدت افزایش میدهد.
این وضعیت همچنین به طور مستقیم سلامت روانی ساکنان را تحت تأثیر قرار میدهد و نگرانیهای آنان از محبوس شدن در آسانسور را بیشتر میکند. در نتیجه، اقدامات پیشگیرانه مانند نصب سیستمهای نجات اضطراری و آموزش شهروندان برای همکاری در شرایط اضطراری، باید در اولویت برنامههای ایمنی شهری قرار گیرد.
مرشد دوست در پایان از هیئت مدیره و مدیران ساختمانها خواست که در اسرع وقت وضعیت آسانسورهای خود را بررسی و در صورت نیاز تجهیزات ایمنی لازم را به آنها اضافه کنند تا امنیت شهروندان تضمین شود و از وقوع حوادث ناگوار جلوگیری شود. این اقدام نه تنها به حفظ جان مردم کمک میکند بلکه میتواند هزینههای سنگین ناشی از حوادث احتمالی را کاهش دهد.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ