نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
زن روی زمین افتاده. پاهایش کشیده میشود، کف خیابان، روی آسفالت داغ پیروزی و پرتاب می شود داخل ون. این ویدئو حالا چند روز است در شبکههای اجتماعی میچرخد. ویدئویی کوتاه، تلخ، و آشنا. روایت رسمی، روایت خیابان ماجرا طبق گزارش رسمی سازمان خدمات اجتماعی شهرداری تهران، از تماس شهروندان با سامانه ۱۳۷ آغاز میشود. […]
زن روی زمین افتاده. پاهایش کشیده میشود، کف خیابان، روی آسفالت داغ پیروزی و پرتاب می شود داخل ون.
این ویدئو حالا چند روز است در شبکههای اجتماعی میچرخد. ویدئویی کوتاه، تلخ، و آشنا.
روایت رسمی، روایت خیابان
ماجرا طبق گزارش رسمی سازمان خدمات اجتماعی شهرداری تهران، از تماس شهروندان با سامانه ۱۳۷ آغاز میشود. زنی میانسال با وضعیت روحی نامناسب، در خیابان پیروزی، ظاهراً باعث «برهم خوردن نظم» شده بود. گشت فوریتهای اجتماعی به محل اعزام میشود. در ادامه، آنطور که در بیانیه آمده، زن به مددکار زن حمله میکند، او را لگد میزند و سپس یکی از اهالی، بهزعم خود برای کمک، وارد ماجرا میشود و زن را به زور به داخل ون منتقل میکند.
اما در ویدئویی که منتشر شده، روایت رسمی زیر سؤال میرود. در آن تصویر نه حملهای دیده میشود، نه برخورد تخصصی. فقط زنی دیده میشود که بیدفاع روی زمین کشیده میشود.
«این تصویر، خیانت به حرفه مددکاری است».زهرا شمس احسان، رئیس کمیته اجتماعی شورای اسلامی شهر تهران، از نخستین مقامهایی بود که به این ویدئو واکنش نشان داد. او گفت:«مشاهده چنین رفتاری که در آن فردی آسیبدیده به طور تحقیرآمیز روی زمین کشیده میشود، مصداق آشکار نقض کرامت انسانی و تخطی از اصول حرفهای مددکاری اجتماعی است.»
او خواستار بررسی فوری ماجرا و برخورد قانونی با عاملان شد. به گفته او، دستور پیگیری صادر شده و بازنگری در پروتکلهای مداخله اجتماعی و نظارت بر نیروهای امدادی نیز در دستور کار قرار گرفته است.
در بیانیه شهرداری تأکید شده است که زن موردنظر، دچار اعتیاد و ناپایداری روانی بوده و در غربالگری هم سوءمصرف مواد او محرز شده است. با این حال، حتی اگر تمام جزئیات گزارش شهرداری صحیح باشد، سؤال اصلی باقی میماند: آیا این نوع برخورد، کمترین شباهتی به اصول انسانمحورِ مددکاری دارد؟
سوده نجفی، عضو هیئترئیسه شورای شهر تهران، در توییتی نوشت:«برخورد ون فوریتهای اجتماعی شهرداری با یک شهروند زن، ناشایست و غیرقابل توجیه است. شهرداری باید پاسخ قانعکننده بدهد. حفظ کرامت انسانی باید سرلوحه امور باشد.»
نرجس سلیمانی نیز گفت: عذرخواهی بابت این قصور، وظیفه ماست؛ حتی اگر علت و زمان ماجرا را دقیق ندانیم. اصلاح این روند، وظیفهای همگانیست.
یک زخم کهنه
این نخستین بار نیست که برخورد نیروهای شهرداری با شهروندان آسیبدیده خبرساز میشود. پیشتر نیز ویدئوهایی از رفتارهای خشونتبار با کارتنخوابها، زنان بیخانمان یا کودکان کار منتشر شده بود. اما اینبار، شاید انتشار تصویر کشیده شدن یک زن بر زمین، هشداری جدیتر باشد. هشداری به سیستمی که قرار است التیام باشد، نه آسیب.
تدوین منشور اخلاقی برای نیروهای امدادی، بازنگری در شیوه جذب و آموزش آنها، تقویت نظارت میدانی، ایجاد نهادهای ناظر مستقل و ارتقای رویکرد تخصصی در ساماندهی آسیبهای اجتماعی، از جمله راهکارهایی است که از زبان مسئولان شنیده میشود. اما تجربه نشان داده است که بدون فشار افکار عمومی و رسانهها، این وعدهها به عمل نمیرسد.
اگر فکر میکنید خانههای لوکس فقط در ایران از دسترس مردم خارج شدهاند، مقایسهای میان ایران و بریتانیا تصویر جالبی پیش روی شما میگذارد. روزنامه گاردین در گزارشی با عنوان «شکار خانههای فانتزی در انگلستان» سراغ برخی از خاصترین املاک این کشور رفته است. یکی از جذابترین نمونهها، یک خانهقایق لوکس روی رودخانه تیمز در لندن است؛ خانهای با چشمانداز ۳۶۰ درجه، پنجرههای سرتاسری و تراس بزرگ که حدود یک و نیم میلیون پوند قیمت دارد؛ رقمی معادل نزدیک به ۴۰۰ میلیارد تومان
مرکز آمار ایران در تازهترین گزارش خود از شاخص قیمت نهادههای ساختمانی شهر تهران، از تشدید فشار هزینهای بر بخش ساختوساز در زمستان ۱۴۰۴ خبر داده است. بر اساس این گزارش، اگرچه هزینه نهادههای ساختمانی در پایتخت نسبت به زمستان سال قبل نزدیک به دو برابر شده، اما بیشترین جهش قیمتی به گروه چوب اختصاص دارد؛ گروهی که تورم نقطهبهنقطه آن به ۲۰۸.۵ درصد رسیده است. بررسی دلایل این افزایش نشان میدهد مجموعهای از عوامل ارزی، تجاری و سیاستگذاری در رشد کمسابقه قیمت چوب نقش داشتهاند.
در بازار مسکن یک تصور رایج وجود دارد؛ اینکه هرچه منطقهای ارزانتر باشد، ظرفیت رشد قیمت بیشتری دارد و در بلندمدت بازدهی بالاتری نصیب سرمایهگذاران میکند. اما بررسی روند قیمت مسکن در شهرستانهای استان تهران طی سالهای ۱۳۹۱ تا ابتدای ۱۴۰۵ روایت متفاوتی را نشان میدهد.
مدیریت شهرها در ایران سالهاست با یک چالش قدیمی روبهرو است؛ تعدد نهادها و دستگاههایی که هرکدام بخشی از مسئولیت اداره شهر را بر عهده دارند. نتیجه این وضعیت، موازیکاری، اتلاف منابع و کندی در اجرای پروژهها و خدمات شهری است.
Δ