نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
با گذشت بیش از نیم قرن از راهاندازی آرامستان بهشت زهرا، حالا بزرگترین گورستان پایتخت به مرز پر شدن رسیده است. رئیس کمیسیون سلامت، محیط زیست و خدمات شهری شورای شهر تهران از پر شدن قریبالوقوع ظرفیت دفن روزانه در این آرامستان خبر داده و اعلام کرده است که تنها قطعه ۳۲۹ برای دفن روزانه […]
با گذشت بیش از نیم قرن از راهاندازی آرامستان بهشت زهرا، حالا بزرگترین گورستان پایتخت به مرز پر شدن رسیده است. رئیس کمیسیون سلامت، محیط زیست و خدمات شهری شورای شهر تهران از پر شدن قریبالوقوع ظرفیت دفن روزانه در این آرامستان خبر داده و اعلام کرده است که تنها قطعه ۳۲۹ برای دفن روزانه اموات باقی مانده است.
مهدی پیرهادی، عضو شورای شهر تهران، با اشاره به اینکه هیچ قطعه دیگری برای دفن روزانه در بهشت زهرا (س) وجود ندارد، هشدار داده: «اگر ظرفیت این قطعه نیز به پایان برسد، عملاً امکان دفن روزانه اموات در بهشت زهرا از بین خواهد رفت.»
بر اساس اظهارات او، اگرچه برخی فضاهای خالی محدود در قطعات قدیمیتر وجود دارد، اما قطعات جدید بهویژه از شماره ۳۰۰ به بالا، کاملاً اشغال شدهاند.
در همین راستا شهرداری تهران طی مطالعاتی، پنج نقطه را برای احداث آرامستانهای جدید به شورای شهر پیشنهاد کرده است که تنها سه مورد از آنها تأیید شدهاند. احداث هر یک از این آرامستانها، نیازمند مجوزهایی از شورای ترافیک، سازمان حفاظت محیط زیست، استانداری تهران و سایر نهادهای ذیربط است.
از جمله نقاط پیشنهادی، محدودهای در جنوب شرق تهران، در حوالی بزرگراه امام رضا و سهراه سیمان است. همچنین محدودهای در ابتدای جاده ساوه و پهنهای در جنوب شهر در منطقه کلاغنایه نیز بررسی شدهاند. پهنه جنوبی بهعنوان «محل دفن اضطراری» در روزهای بحران در نظر گرفته شده است.
پیرهادی تاکید کرده است که حتی اگر اکنون نیز مجوزهای قانونی صادر شود، احداث و تجهیز یک آرامستان جدید حداقل به شش ماه زمان نیاز دارد. او تأکید کرده که تا این لحظه، هیچ طرح نهایی و رسمی از سوی شهرداری برای ساخت این آرامستانها به شورا ارسال نشده و مجوزی نیز در این زمینه صادر نشده است.
احداث آرامستانهای جدید صرفاً محدود به مسائل مکانی نیست. بررسی جنبههای ترافیکی، محیط زیستی، شهرسازی و معماری نیز از ضرورتهای این پروژهها به شمار میرود. به گفته پیرهادی، طراحی ورودی آرامستانها از منظر ترافیکی، بررسی تأثیرات زیستمحیطی و رعایت اصول شهرسازی در جلساتی با حضور چند کمیسیون شورای شهر مورد بحث قرار گرفته و بر اساس آن سه منطقه به عنوان گزینههای مناسب برگزیده شدهاند.
با وجود هشدارهای جدی درباره ظرفیت بهشت زهرا، هنوز اقدام اجرایی مشخصی برای آرامستانهای جدید آغاز نشده است. نگرانی از بروز بحران دفن در تهران هر روز پررنگتر میشود و چشم امید مسئولان به عبور سریعتر شهرداری از مرحله مطالعات و ورود به فاز عملیاتی دوخته شده است.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ