نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
علیرضا زاکانی در حاشیه نشست امروز _ چهارشنبه هشتم اسفند ۱۴۰۳_ هیات دولت در جمع خبرنگاران در پاسخ به این پرسش که تراموا در تهران چه مزیتی نسبت به اتوبوس های بی ار تی دارد، بیان کرد: این ها الگوی حمل و نقلی است. ابتدا تاکسی بعد ون بعد اتوبوس های ۹ متری، بعد […]
علیرضا زاکانی در حاشیه نشست امروز _ چهارشنبه هشتم اسفند ۱۴۰۳_ هیات دولت در جمع خبرنگاران در پاسخ به این پرسش که تراموا در تهران چه مزیتی نسبت به اتوبوس های بی ار تی دارد، بیان کرد: این ها الگوی حمل و نقلی است. ابتدا تاکسی بعد ون بعد اتوبوس های ۹ متری، بعد اتوبوس های ۱۲ متری، بعد اتوبوس های ۱۸ متری و بعد از فاضله اتوبوس های ۱۸ متری تا مترو یک الگوی حمل و نقل دیگری در دنیا تعریف شده است که تراموا نام دارد. الگوهای حمل و نقی دیگر نیز وجود دارد.
وی اظهار کرد: این تراموا که برای تهران در نظر گرفته شده است عملا ۴۲ متر است. سه الی چهار مزیت قطعی دارد. اول اینکه میزان مسافرگیری آن در فاصله بین بی ار تی و مترو قرار دارد. حدود دو سوم مترو مسافر میگیرد. مزیت بعدی طول عمر تراموا است. طول عمر اتوبوس به طور میانگین ۱۰ سال اما طول عمر تراموا به طور میانگین ۳۰ سال است. مثل واگن مترو که ۳۰ سال است. مزیت سوم سیگنالینگ آن است که در کل خط یکپارچه می شود.یعنی قبل از اینکه به چراغ قرمز برسد، چراغ سبز می شود. معطلی آن متفاوت خواهد بود.
شهردار تهران تصریح کرد: علاوه بر اینکه اساسا خصوصیت این نوع تراموایی که ما به تهران آوردیم نیاز به زیرساخت ندارد. نیاز به کندهکاری ندارد. تراموا چرخ لاستیکی است و یک الگوی جدیدی است که روز به روز در حال توسعه است.
وی در پاسخ به پرسشی درباره سرقت المانهای شهری، بیان کرد: این امر وجود دارد و اگر بگویم نیست نادرست است. تلاش داریم تشدید نظارتهای بیشتر داشته باشیم و کیفیت را بهگونه ای قرار میدهیم که برای عنصر خاطی ارزش نداشته باشد. چیزهای مختلفی سرقت شده است. این شهر به این بزرگی اجزا و عناصر مختلی وجود دارد. این امر متداول نیست به این معنا که روتین باشد اما استثناهایی وجود دارد.
زاکانی با اشاره به افتتاح چندین ایستگاه مترو در آینده نزدیک، بیان کرد: ما در ابتدای سال چهار ایستگاه مترو افتتاح خواهیم کرد. در ماههای اولیه چهار ایستگاه افتتاح خواهد شد. در خط های۲،۴،۶،۷ نیز نقاط تکمیلی را دنبال میکنیم. در خط ۸،۹،۱۰ نیز روی ۱۰ ایستگاه داریم کار میکنیم. خط ۸ و ۹ را شروع کردیم. امید دارم که خط ۱۱ را نیز شروع کنیم.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ