نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
علی بیت اللهی ،رئیس بخش زلزلهشناسی مهندسی و خطرپذیری در کانال تلگرامی اش با اشاره به برخی از مولفه های ریسک در تهران بزرگ نوشت :تهران بر اساس آمار 1395(آخرین آمار سراسری نفوس و مسکن، مرکز آمار ایران)، 8،693،706 نفر جمعیت ساکن داشته است. تعداد واحدهای مسکونی شهر تهران را حدود 3 میلیون 150 هزار […]
علی بیت اللهی ،رئیس بخش زلزلهشناسی مهندسی و خطرپذیری در کانال تلگرامی اش با اشاره به برخی از مولفه های ریسک در تهران بزرگ نوشت :تهران بر اساس آمار 1395(آخرین آمار سراسری نفوس و مسکن، مرکز آمار ایران)، 8،693،706 نفر جمعیت ساکن داشته است. تعداد واحدهای مسکونی شهر تهران را حدود 3 میلیون 150 هزار واحد(حدود 70% کل واحدهای مسکونی استان تهران) برآورد کرده ایم.
در شهر تهران، مناطق 10 ( غرب نواب، جنوب خیابان آزادی، خ کمیل و امام خمینی، شمال شرق میدان شمشیری) ، منطقه 17( جنوب منطقه 10 و محدوده بین غرب نواب، شرق سعیدی، جنوب خ قزوین و شمال خ زمزم)، منطقه 14( محدوده شرق و جنوب شرق تهران، ضلع جنوب پیروزی، شمال شرق میدان خراسان، غرب بسیج مستضعفان) و منطقه 8 ( محدوده های مجیدیه، نارمک، تهران پارس و …) دارای بیشترین تراکم جمعیت ساکن هستند.
تعداد کل ساختمان های تهران حدود 1200000 دستگاه است (تعداد واحدهای مسکونی شهر تهران بر اساس آمار 1385 مرکز آمار ایران 2214298 واحد بوده و نسبت واحد مسکونی به کل ساختمان های شهر تهران حدود 1.85 است، تعداد واحدهای مسکونی تهران در سال 1403 حدود 3 میلیون 150 هزار واحد برآورد شده )، این تعداد در سال 1375 حدود 895288 دستگاه ساختمان ( البته فقط مسکونی) برآورد شده بود.
مناطق 4 ( نارمک، تهران پارس و … در شرق و شمال شرق تهران) و 18 ( یافت آباد، آذری و .. در جنوب غرب) و 20 ( ری و … در جنوب تهران) از نظر تعداد ساختمان دارای بیشترین تعداد می باشند. از نظر تعداد ساختمان های بدون اسکلت مناطق 4 و 16 ( حوالی ایستگاه راه آهن، جنوب تهران) و 20 تعداد بیشتری از ساختمان های بدون اسکلت را دارا هستند.
مناطق 10 و 17 و 18 دارای بالاترین تراکم ساختمانی در سطح شهر تهران است و مناطق 10 ، 17 ، 12 ، 16 ، 11 ، 14 ، 8 ، 20 و 18 نسبت به سایر مناطق دارای تراکم بیشتر ساختمان های آسیب پذیر هستند که در این میان مناطق 10 و 17 دارای وضعیت نامطلوب تری هستند.
در شهر تهران مناطقی مانند منطقه 10 ( بین نواب و آزادی و خیابان قزوین )، منطقه 12( بازار، 15 خرداد، مولوی و …)، منطقه 17 ( جنوب منطقه 10، بین قزوین و زمزم)، جنوب شرق منطقه 7، غرب منطقه 14، منطقه مرکز و شمال غرب منطقه 16، منطقه 20، 18، 1، 3 و 6 بطور پراکنده، غرب منطقه 8 و 19 و منطقه 4 بطور پراکنده دارای معابر کمتر از 6 متر هستند. اغلب این مناطق هم دارای تراکم جمعیتی بالا و هم ساختمان های با کیفیت نازل هستند.
از کل مساحت شهر تهران بیش از 3700 هکتار آن بافت فرسوده است ( حدود 6% مساحت) واز تعداد کل پلاک های ساختمانی تهران، بیش از 200000 پلاک در بافت فرسوده واقع شده ( حدود 17% تعداد کل پلاک ها) واز کل جمعیت ساکن تهران، بیش از 1100000 نفر در بافت فرسوده زندگی می کنند( حدود 14% جمعیت کل).
غلامرضا سلامی، صاحبنظر ارشد مسکن و ساختمان، در همایش «چشمانداز اقتصاد ایران ۱۴۰۵» با قدردانی از برگزارکنندگان این همایش، اظهار کرد: از دستاندرکاران برگزاری این همایش تشکر میکنم که همچنان برای ایجاد امید در اقتصاد کشور تلاش میکنند. اینکه مردم با وجود همه مشکلات اقتصادی هنوز با استقبال خوب در چنین نشستهایی شرکت میکنند، نشان میدهد که امید در جامعه همچنان زنده است.
دنیای اقتصاد: فایلهای پیشنهادی فروش آپارتمان در محلات منتخب مناطق ۹، ۱۰، ۱۱ و ۱۲ جدول امروز نبض بازار را تشکیل میدهد.
با وجود آنکه شورای عالی مسکن برای کنترل بازار اجاره، سقف ۲۵ درصدی افزایش اجارهبها را تعیین کرده، همچنان یکی از مهمترین ابهامات این مصوبه، وضعیت حقوقی قراردادهایی است که با توافق موجر و مستأجر و با رقمی بیش از سقف مصوب منعقد میشوند. این ابهام از آنجا پررنگتر میشود که سامانه «خودنویس» و سامانه ثبت الکترونیکی معاملات املاک، مانعی برای ثبت چنین قراردادهایی ایجاد نمیکنند؛ بنابراین این پرسش مطرح است که اگر قراردادی با افزایش بیش از سقف قانونی ثبت شود، آیا از نظر حقوقی معتبر است یا خیر؟
بهزاد قاسملو، وکیل پایه یک دادگستری، در گفتوگو با اکوایران میگوید سقف افزایش اجارهبها مستند به ماده ۷ قانون ساماندهی بازار زمین، مسکن و اجارهبهاست و از نظر حقوقی صرفاً یک توصیه یا بخشنامه نیست. به گفته او، پیشبینی ضمانت اجراهایی مانند استرداد اضافه دریافتی و جریمه نشان میدهد قانونگذار قصد الزامآور بودن این حکم را داشته است.
گزارش «شهرهای جهان ۲۰۲۶» سازمان ملل متحد، در ضمیمه آماری خود وضعیت مسکن کشورهای مختلف را از چند زاویه بررسی کرده است؛. این ضمیمه آماری در شش جدول تنظیم شده است. از تعداد خانههای موجود و توان مالی خانوارها برای تأمین مسکن گرفته تا امنیت تصرف، سکونتگاههای غیررسمی، ایمنی ساختمانها، دسترسی به خدمات پایه و سازگاری شهرها با تغییرات اقلیمی . در میان این دادهها، جدول نخست تصویر قابلتوجهی از بازار مسکن ایران ارائه میدهد؛ تصویری که در آن، همزمان با افزایش تعداد واحدهای مسکونی، کمبود مسکن نیز با سرعتی بسیار بیشتر رشد کرده و متوسط عمر ساختمانهای کشور افزایش یافته است. این گزارش با تمرکز بر ایران، دادههای موجودی، کمبود و سن ساختمانها را در فاصله سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۳ بررسی و آنها را با روند جهانی و چند کشور منتخب مقایسه میکند.
Δ