نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، تورم نهادههای ساختمانی در شهر تهران از زمستان سال گذشته تا پاییز امسال 8 واحد درصد رشد داشته درحالی که در همین بازه زمانی تورم مسکن اندکی کاهش داشته است. اگر نرخ رشد قیمت نهادههای ساختمانی بالاتر از سایر نهادههای بخش مسکن باشد در این صورت میتوان انتظار داشت قیمت مسکن در […]
به گزارش اکوایران، تورم نهادههای ساختمانی در شهر تهران از زمستان سال گذشته تا پاییز امسال 8 واحد درصد رشد داشته درحالی که در همین بازه زمانی تورم مسکن اندکی کاهش داشته است. اگر نرخ رشد قیمت نهادههای ساختمانی بالاتر از سایر نهادههای بخش مسکن باشد در این صورت میتوان انتظار داشت قیمت مسکن در آینده با افزایش مواجه شود.
بازار مسکن در ایران یکی از مهمترین ارکان اقتصادی کشور محسوب میشود و به طور مستقیم با رفاه اجتماعی و ثبات اقتصادی در ارتباط است. این بازار تحت تأثیر عوامل مختلفی از جمله سیاستهای پولی و مالی، نرخ بهره، تورم، و تغییرات جمعیتی قرار دارد. در سالهای اخیر، تغییرات چشمگیر در قیمتها و کاهش توان خرید مسکن برای بسیاری از خانوارها به چالشی بزرگ تبدیل شده است. علاوه بر این، نوسانات نرخ ارز و قیمت مصالح ساختمانی نیز تأثیرات عمدهای بر هزینههای ساختوساز و قیمت نهایی مسکن گذاشته است. بازار مسکن همچنین از نظر جذب سرمایهگذاری و نقش آن در رونق یا رکود اقتصادی اهمیت بسیاری دارد و همواره مورد توجه سیاستگذاران و کارشناسان قرار گرفته است. بر همین اساس بررسی تورم ماهانه کل و سهم مسکن از این شاخص حائز اهمیت زیادی است.
همانطور که اشاره شد تورم نهادههای ساختمانی تاثیر زیادی بر افزایش قیمت در بخش مسکن دارد. در واقع قیمت زمین، مصالح ساختمانی و دستمزد نیروی کار از مهترین اجزای تعیین قیمت در بخش مسکن هستند و تغییر هر کدام از این اجزا بر تورم مسکن تاثیرگذار است. میتوان در برخی بازههای زمانی این رابطه را در میان تورم نهادههای ساختمانی و تورم مسکن مشاهده کرد. به زبان اعداد در سال 1400 تورم نهادههای ساختمانی در شهر تهران روندی کاهشی داشته و از 100.7 درصد در بهار سال 1400 به 35.5 درصد در زمستان همین سال رسیده است. در همین بازه زمانی نرخ تورم مسکن از 29.6 درصد به 27.9 درصد کاهش پیدا کرده است. اینکه چرا کاهش تورم مسکن کمتر از تورم نهادههای ساختمانی بوده این است که تورم مسکن تابع عوامل متعددی است که یکی از این عوامل نهادههای ساختمانی است.
تورم نهادههای ساختمانی از زمستان سال 1400 تا زمستان سال گذشته، از 35.5 درصد به 23.8 درصد کاهش داشته اما در این مدت تورم مسکن از 27.9 درصد به 41.5 درصد افزایش یافته که احتمالا علت این امر در بالاتر بودن نرخ رشد قیمت سایر نهادهها در مقایسه با نهادههای ساختمانی است.
آمار و ارقام حاکی از آن است که تورم نهادههای ساختمانی در سال جاری صعودی بوده و از 23.8 در زمستان سال گذشته به 31.6 درصد در پاییز امسال افزایش یافته است. به باور برخی تحلیلگران این امر میتواند نشانی از افزایش قیمت مسکن در روزها و ماههای آتی باشد. اینها درحالی است که تورم مسکن از 42.8 درصد در تابستان امسال به 39.5 درصد در پاییز کاهش داشته است. با این حال، این که قیمت مسکن به دلیل افزایش قیمت نهادهها افزایش یابد یا خیر به سطح کشش مسکن نیز بستگی دارد.
اگر فکر میکنید خانههای لوکس فقط در ایران از دسترس مردم خارج شدهاند، مقایسهای میان ایران و بریتانیا تصویر جالبی پیش روی شما میگذارد. روزنامه گاردین در گزارشی با عنوان «شکار خانههای فانتزی در انگلستان» سراغ برخی از خاصترین املاک این کشور رفته است. یکی از جذابترین نمونهها، یک خانهقایق لوکس روی رودخانه تیمز در لندن است؛ خانهای با چشمانداز ۳۶۰ درجه، پنجرههای سرتاسری و تراس بزرگ که حدود یک و نیم میلیون پوند قیمت دارد؛ رقمی معادل نزدیک به ۴۰۰ میلیارد تومان
مرکز آمار ایران در تازهترین گزارش خود از شاخص قیمت نهادههای ساختمانی شهر تهران، از تشدید فشار هزینهای بر بخش ساختوساز در زمستان ۱۴۰۴ خبر داده است. بر اساس این گزارش، اگرچه هزینه نهادههای ساختمانی در پایتخت نسبت به زمستان سال قبل نزدیک به دو برابر شده، اما بیشترین جهش قیمتی به گروه چوب اختصاص دارد؛ گروهی که تورم نقطهبهنقطه آن به ۲۰۸.۵ درصد رسیده است. بررسی دلایل این افزایش نشان میدهد مجموعهای از عوامل ارزی، تجاری و سیاستگذاری در رشد کمسابقه قیمت چوب نقش داشتهاند.
در بازار مسکن یک تصور رایج وجود دارد؛ اینکه هرچه منطقهای ارزانتر باشد، ظرفیت رشد قیمت بیشتری دارد و در بلندمدت بازدهی بالاتری نصیب سرمایهگذاران میکند. اما بررسی روند قیمت مسکن در شهرستانهای استان تهران طی سالهای ۱۳۹۱ تا ابتدای ۱۴۰۵ روایت متفاوتی را نشان میدهد.
مدیریت شهرها در ایران سالهاست با یک چالش قدیمی روبهرو است؛ تعدد نهادها و دستگاههایی که هرکدام بخشی از مسئولیت اداره شهر را بر عهده دارند. نتیجه این وضعیت، موازیکاری، اتلاف منابع و کندی در اجرای پروژهها و خدمات شهری است.
Δ