نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، بررسی دادههای سازمان هواشناسی نشان میدهد که طی هفت روز گذشته، تا ۲۷ بهمنماه، میانگین بارش در کشور ۱۰.۸ میلیمتر بوده که نسبت به میانگین بلندمدت ۸.۶ میلیمتری، افزایش ۲۵.۳ درصدی داشته است. با این حال، آمار بارش از ابتدای بهمنماه تا ۲۷ این ماه، کاهش ۲۵.۵ درصدی را نسبت به میانگین بلندمدت […]
به گزارش اکوایران، بررسی دادههای سازمان هواشناسی نشان میدهد که طی هفت روز گذشته، تا ۲۷ بهمنماه، میانگین بارش در کشور ۱۰.۸ میلیمتر بوده که نسبت به میانگین بلندمدت ۸.۶ میلیمتری، افزایش ۲۵.۳ درصدی داشته است.
با این حال، آمار بارش از ابتدای بهمنماه تا ۲۷ این ماه، کاهش ۲۵.۵ درصدی را نسبت به میانگین بلندمدت نشان میدهد. در این بازه، کشور بهطور میانگین ۲۵ میلیمتر بارش دریافت کرده، درحالیکه میزان معمول در بلندمدت ۳۳.۶ میلیمتر بوده است.
به گزارش ایسنا، بررسیهای بیشتر حاکی از آن است که از ابتدای فصل جاری تا ۲۷ بهمنماه، میانگین بارش کشور ۳۷.۱ میلیمتر بوده که در مقایسه با میزان بلندمدت ۶۶ میلیمتری، کاهش ۴۳.۸ درصدی را نشان میدهد. همچنین، میزان بارش از ابتدای سال آبی جاری (۱ مهرماه) تا ۲۷ بهمن، بهطور میانگین ۷۰.۹ میلیمتر ثبت شده که نسبت به مقدار بلندمدت ۱۲۵ میلیمتری، با کاهش ۴۳.۳ درصدی همراه بوده است.
جدول بارش استانها از ابتدای سال آبی جاری نشان میدهد که تنها استانهای مازندران و خراسان جنوبی بارشی بیش از حد نرمال داشتهاند. میزان افزایش بارش در مازندران ۵.۴ درصد و در خراسان جنوبی ۱.۶ درصد بوده است.
در مقابل، سایر استانها بارشی کمتر از میانگین بلندمدت داشتهاند و کهگیلویه و بویراحمد در این میان بدترین وضعیت را تجربه کرده است. میزان بارش در این استان ۷۵.۱ درصد کمتر از حد نرمال بوده که زنگ خطر جدی کمآبی را در این منطقه به صدا درآورده است.
استان تهران نیز با کاهش ۴۴.۱ درصدی بارش مواجه شده است. در حالیکه میانگین بارش بلندمدت تهران ۱۳۴.۴ میلیمتر است، میزان بارش ثبتشده در سال آبی جاری تنها ۷۵.۱ میلیمتر بوده است.
به گفته رئیس مرکز ملی اقلیم و مدیریت بحران خشکسالی، برخی از پرآبترین مناطق ایران اکنون جزو استانهای کمبارش محسوب میشوند. بهعنوان نمونه، کهگیلویه و بویراحمد که بهطور معمول باید حدود ۳۵۰ میلیمتر بارش داشته باشد، تاکنون تنها ۷۸ میلیمتر دریافت کرده که ۷۷.۵ درصد کمتر از حد نرمال است.
با وجود افزایش جزئی ۲.۴ درصدی بارش در کهگیلویه و بویراحمد از ۵ بهمنماه تاکنون، این استان همچنان در وضعیت بحرانی کمآبی قرار دارد. این کاهش بارش در مناطقی که بهطور سنتی از پرآبترین نقاط کشور محسوب میشوند، نگرانیها درباره بحران آب را بیش از پیش افزایش داده است.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ