نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، اداره کل هواشناسی استان تهران با صدور هشدار سطح زرد اعلام کرد که از امروز (۳ بهمن) تا یکشنبه (۷ بهمن)، افزایش آلایندههای جوی بهویژه ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون پیشبینی میشود. به دلیل پایداری جو و نبود وزش باد قابلتوجه، تجمع آلایندهها بهویژه در ساعات عصر و شب تا صبح روز […]
به گزارش اکوایران، اداره کل هواشناسی استان تهران با صدور هشدار سطح زرد اعلام کرد که از امروز (۳ بهمن) تا یکشنبه (۷ بهمن)، افزایش آلایندههای جوی بهویژه ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون پیشبینی میشود.
به دلیل پایداری جو و نبود وزش باد قابلتوجه، تجمع آلایندهها بهویژه در ساعات عصر و شب تا صبح روز بعد، کیفیت هوای تهران را در محدوده ناسالم برای گروههای حساس قرار خواهد داد. به گزارش ایسنا، همچنین در صورت عدم مدیریت منابع آلاینده، هوای ناسالم برای تمامی گروهها، بهویژه در مناطق مرکزی و جنوبی شهر، محتمل است.
با این حال، شرایط این روزهای زندگی شهری ساکنان پایتخت را از کاهش ترددها معذور داشته است، اما باید اقداماتی را به منظور کاهش آسیب ها و ضررهای ناشی از آلودگی انجام شد که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد:
کاهش ترددهای غیرضروری، بهویژه برای کودکان، سالمندان و افراد مبتلا به بیماریهای قلبی و تنفسی.
خودداری از فعالیتهای ورزشی و پرتحرک در فضای باز در ساعات اوج آلودگی.
استفاده از ناوگان عمومی حملونقل تا حد امکان.
مدیریت منابع ثابت و متحرک تولید آلایندهها.
هشدار زرد به معنای احتمال وقوع پدیدهای جوی است که ممکن است فعالیتهای روزمره را مختل کند. این هشدار برای افزایش آمادگی عمومی و تصمیمگیری مسئولان صادر میشود.
به گزارش اکوایران، آسمان تهران تا پنج روز آینده صاف تا نیمهابری همراه با وزش باد پیشبینی شده است. روز پنجشنبه (۴ بهمن) در مناطق جنوبی، غربی و ارتفاعات استان، وزش باد نسبتاً شدید مورد انتظار است.
توچال و فیروزکوه با کمینه دمای ۱۳- درجه سانتیگراد سردترین نقاط استان تهران در ۲۴ ساعت گذشته گزارش شدهاند.
پنجشنبه، ۴ بهمن: کمی ابری همراه با غبار محلی، بعدازظهر افزایش ابر و وزش باد با دمای ۱ تا ۹ درجه سانتیگراد.
جمعه، ۵ بهمن: کمی ابری تا نیمهابری همراه با غبار محلی با دمای ۳ تا ۱۰ درجه سانتیگراد.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ