نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، بر اساس اعلام وزارت راه و شهرسازی که تسنیم آن را منتشر کرد، حدود 450 میلیون رکورد اطلاعاتی در سامانه املاک و اسکان پالایش و اقامتگاه 75 میلیون نفر مشخص شده است. تاکنون اطلاعات حدود 13 میلیون نفر، که اغلب سرپرستان خانوار، هستند در سامانه املاک و اسکان ثبت شده است و با این اقدام، مالکیت تقریباً […]
به گزارش اکوایران، بر اساس اعلام وزارت راه و شهرسازی که تسنیم آن را منتشر کرد، حدود 450 میلیون رکورد اطلاعاتی در سامانه املاک و اسکان پالایش و اقامتگاه 75 میلیون نفر مشخص شده است.
تاکنون اطلاعات حدود 13 میلیون نفر، که اغلب سرپرستان خانوار، هستند در سامانه املاک و اسکان ثبت شده است و با این اقدام، مالکیت تقریباً نیمی از خانههای کشور در سامانه بهروزرسانی شده است.
نتیجه این اقدامات شناسایی بیش از 120 هزار واحد مسکونی خالی بوده که برای اخذ مالیات به سازمان امور مالیاتی معرفی شدهاند. همچنین بیش از 182 هزار واحد مسکونی خالی به بازار فروش و اجاره عرضه شده است. این سامانه همچنین برای شناسایی خانههای لوکس بهمنظور اجرای قوانین مالیاتی با سازمان امور مالیاتی همکاری میکند.
تناقضات آماری در شناسایی و اعلام تعداد خانههای خالی از سوی مسئولان حوزه مسکن، به ویژه آمارهای متفاوت ارائهشده توسط وزارت راه و شهرسازی و شهرداری تهران، بحثها و سوالات بسیاری را در پی داشته است.
در خردادماه، حمیدرضا صارمی، معاون شهرسازی و معماری شهرداری تهران، درگفتگو با ایسنا اعلام کرد که با بهکارگیری تمامی ابزارهای موجود، تعداد خانههای خالی شناساییشده به ۱۰ هزار واحد هم نرسیده است.
با این حال، تنها یک ماه بعد، یعنی در تیرماه 1403 وزارت راه و شهرسازی تعداد خانههای خالی شناساییشده را ۵۰۰ هزار واحد اعلام کرد. ابوالفضل نوروزی مدیرکل دفتر اقتصاد مسکن، در گفتگو با تسنیم با اشاره به اینکه « 90 هزار مالک بیش از 5 خانه خالی دارند» هشدار داد که به این مالکان پیامک ارسال کردیم و اگر در مدت یک هفته ملک خود را در بازار عرضه یا در سامانه ملی املاک و اسکان ثبت نکنید، به سازمان مالیاتی معرفی خواهند شد. امروز نیز در آخرین گزارش، این آمار به طور غیرمنتظرهای به ۱۲۰ هزار واحد کاهش یافت.
کارشناسان بازار مسکن معتقدند که اخذ مالیات از خانههای خالی از سکنه یک طرح ناکارآمد است و نهتنها کمکی به کنترل اجارهبها و قیمت مسکن نمیکند، بلکه در شرایط کنونی که بازار مسکن با پدیده رکود مواجه شده، تأثیر منفی بر این بازار گذاشته است.
این طرح با تمام ایرادهایی که بر آن وارد است با مشکلات جدی هم روبهرو است. یکی از مهمترین مشکلات آن نبود دسترسی استاندارد برای شناسایی تعداد واحدهای خالی است. از طرف دیگر، نوعی ناهماهنگی میان ارگانهای دولتی موج میزند. آمارهای منتشر شده از هر نهاد، تناقضات زیادی با هم دارند و همین امر شناسایی و میزان برآورد مالیات از خانههای خالی از سکنه را سخت و دشوار میکند.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ