نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، پاساژ علاالدین یکی از مراکز اصلی فروش تلفن همراه و لوازم الکترونیکی است که به دلیل مسائل ایمنی و ساختاری، همواره مورد توجه رسانهها و مسئولان قرار داشته است و از دهه ۹۰ شمسی، گزارشهای متعددی درباره ناایمن بودن پاساژ علاالدین منتشر شد. در اسفند ۱۳۹۵ طبقه هفتم این پاساژ که بهصورت غیرمجاز ساخته […]
به گزارش اکوایران، پاساژ علاالدین یکی از مراکز اصلی فروش تلفن همراه و لوازم الکترونیکی است که به دلیل مسائل ایمنی و ساختاری، همواره مورد توجه رسانهها و مسئولان قرار داشته است و از دهه ۹۰ شمسی، گزارشهای متعددی درباره ناایمن بودن پاساژ علاالدین منتشر شد.
در اسفند ۱۳۹۵ طبقه هفتم این پاساژ که بهصورت غیرمجاز ساخته شده بود، پس از 2 سال پیگیری و اقدامات قانونی تخریب شد. با این حال، مشکلات ایمنی این ساختمان همچنان پابرجاست. در سالهای اخیر، نگرانیها درباره ایمنی پاساژ علاالدین افزایش یافته بهویژه، نمای کامپوزیت این ساختمان بهعنوان یکی از نقاط ضعف ایمنی مطرح شده است. شهرداری منطقه ۱۱ تهران اعلام کرده که مالک پاساژ موظف به ایمنسازی نمای ساختمان است و در صورت اقدام نکردن، با همکاری قوه قضائیه، تصمیمات جدیتری اتخاذ خواهد شد.
به گزارش اکوایران، مهدی بابایی، رئیس کمیته ایمنی شورای شهر تهران پیش از این اعلام کرده بود اولویت در پاساژ علاءالدین ایمنسازی نمای ساختمان است. بخشی از ناامنیها توسط مالک رفع شده و بخش کوچکی از آن باقی ماند. مسئله اصلی ایمنسازی نماست که باید سریع تر انجام شود.
با این حال، پس از گذشت یک سال و هشدارهای صادره توسط شهرداری، برداشتن پرده ها از نمای پاساژ علاالدین همگان را شوکه کرد؛ چرا که اثری از ایمن سازی نمای این ساختمان به چشم نمی خورد و این پاساژ همچنان ناایمن است؛ موضوعی که فرداد عدالتخواه، شهردار ناحیه 1 منطقه 11 تهران نیز به آن اشاره کرد و به مهر گفت: اقدامی برای ایمنی انجام نشده است. یک سال مالک پاساژ به بهانه ایمن سازی نما، نسبت به نصب داربست و پوشاندن نمای ساختمان اقدام کرده بود که با فشار شهرداری، همراهی اهالی رسانه و قضاوت افکار عمومی روز گذشته شاهد برداشته شدن پردههای پاساژ بودیم.
او افزود: برداشتن پردهها دلیلی بر اقدام بر ایمنی نیست و مالک پاساژ از ۱۰ روز گذشته اقدامی برای رفع تخلفات و ناایمنی نکرده است. برداشتن پرده هم به ظاهر اقدامی برای بازی با افکار عمومی است چرا که هیچ قدمی برای ایمنی یا اخذ پایانکار و احداث پارکینگها و ادای بیت المال به شهر و شهروندان توسط مالک پاساژ علاالدین نشده است.
به گفته عدالتخواه، علاوه بر اینکه قبلا این ساختمان توسط دستگاههای مرتبط ناایمن شمرده شده است حتی بیمه هم اعلام فسخ قرارداد کرده و یک سال بر وزن ساختمان داربست هم اضافه شده است که واقعا برای این سازه قدیمی خطر آفرین است. ما به صورت مکتوب و شفاهی از رسانه و قوای تحت اختیار سعی کردیم به مردم، کسبه و مالک اعلام خطر کنیم ولی به خاطر شرایط کسبه تمام تلاشمان را می کنیم تا با اقدامات قهری آسیبی به کسبه وارد نشود.
اگر فکر میکنید خانههای لوکس فقط در ایران از دسترس مردم خارج شدهاند، مقایسهای میان ایران و بریتانیا تصویر جالبی پیش روی شما میگذارد. روزنامه گاردین در گزارشی با عنوان «شکار خانههای فانتزی در انگلستان» سراغ برخی از خاصترین املاک این کشور رفته است. یکی از جذابترین نمونهها، یک خانهقایق لوکس روی رودخانه تیمز در لندن است؛ خانهای با چشمانداز ۳۶۰ درجه، پنجرههای سرتاسری و تراس بزرگ که حدود یک و نیم میلیون پوند قیمت دارد؛ رقمی معادل نزدیک به ۴۰۰ میلیارد تومان
مرکز آمار ایران در تازهترین گزارش خود از شاخص قیمت نهادههای ساختمانی شهر تهران، از تشدید فشار هزینهای بر بخش ساختوساز در زمستان ۱۴۰۴ خبر داده است. بر اساس این گزارش، اگرچه هزینه نهادههای ساختمانی در پایتخت نسبت به زمستان سال قبل نزدیک به دو برابر شده، اما بیشترین جهش قیمتی به گروه چوب اختصاص دارد؛ گروهی که تورم نقطهبهنقطه آن به ۲۰۸.۵ درصد رسیده است. بررسی دلایل این افزایش نشان میدهد مجموعهای از عوامل ارزی، تجاری و سیاستگذاری در رشد کمسابقه قیمت چوب نقش داشتهاند.
در بازار مسکن یک تصور رایج وجود دارد؛ اینکه هرچه منطقهای ارزانتر باشد، ظرفیت رشد قیمت بیشتری دارد و در بلندمدت بازدهی بالاتری نصیب سرمایهگذاران میکند. اما بررسی روند قیمت مسکن در شهرستانهای استان تهران طی سالهای ۱۳۹۱ تا ابتدای ۱۴۰۵ روایت متفاوتی را نشان میدهد.
مدیریت شهرها در ایران سالهاست با یک چالش قدیمی روبهرو است؛ تعدد نهادها و دستگاههایی که هرکدام بخشی از مسئولیت اداره شهر را بر عهده دارند. نتیجه این وضعیت، موازیکاری، اتلاف منابع و کندی در اجرای پروژهها و خدمات شهری است.
Δ