نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
در بازار مسکن ایران، خانههای دوبلکس و تریپلکس معمولاً مترادف با خانههای لوکس و گرانقیمت هستند؛ املاکی که بیشتر به عنوان نمادی از رفاه شناخته میشوند تا یک ابزار سرمایهگذاری. اما در بازار مسکن آمریکا، همین نوع ساختمانها جایگاهی کاملاً متفاوت دارند و چندان دور از دسترس عموم جامعه نیستند. در این کشور، دوبلکس و تریپلکس برای بسیاری از خریداران نهتنها راهی برای ورود به بازار مسکن، بلکه ابزاری برای ایجاد درآمد اجارهای و حتی تأمین بخشی از اقساط وام خرید خانه به شمار میروند؛ به گونهای که برخی از آنها از این مدل با عنوان «خانهای که قسط خودش را میدهد» یاد میکنند.
گزارش تازه وبسایت Real Estate Investing Today نشان میدهد که در سال ۲۰۲۶ نیز املاک چندخانواری کوچک همچنان یکی از گزینههای محبوب سرمایهگذاران آمریکایی هستند. دلیل این استقبال تنها کسب درآمد اجارهای نیست؛ بلکه امکان کاهش هزینه مالکیت از طریق اجاره دادن بخشی از ملک است؛ مدلی که در ادبیات سرمایهگذاری مسکن آمریکا با عنوان House Hacking شناخته میشود.در این شیوه، خریدار به جای خرید یک خانه تکواحدی، یک ساختمان دوبلکس یا تریپلکس خریداری میکند. سپس در یکی از واحدها ساکن میشود و واحد یا واحدهای دیگر را اجاره میدهد. درآمد حاصل از اجاره میتواند بخش قابل توجهی از اقساط وام مسکن، هزینههای نگهداری و حتی مالیات ملک را پوشش دهد. به همین دلیل، بسیاری از آمریکاییها این مدل را یکی از کمهزینهترین روشهای ورود به بازار سرمایهگذاری ملکی میدانند.
مزیت مهم دیگر این روش، دسترسی به تسهیلاتی است که معمولاً برای خانه اول یا سکونت شخصی در نظر گرفته شدهاند. برای مثال، خریدار در صورت سکونت در یکی از واحدها میتواند از وامهایی مانند FHA Loan استفاده کند که نسبت به وامهای سرمایهگذاری، پیشپرداخت پایینتر و شرایط آسانتری دارند. به این ترتیب، ملکی که هم محل سکونت است و هم درآمد اجارهای ایجاد میکند، بخشی از هزینه خرید خود را تأمین میکند؛ مفهومی که در بازار مسکن ایران تقریباً ناشناخته است.
این گزارش همچنین تأکید میکند که موفقیت در چنین سرمایهگذاریای بیش از هر چیز به انتخاب شهر و حتی محله وابسته است. سرمایهگذاران باید علاوه بر قیمت خرید، عواملی مانند تقاضای پایدار برای اجاره، رشد جمعیت، وضعیت بازار کار و چشمانداز اقتصادی شهر را نیز بررسی کنند.
بر اساس این گزارش، شهرهای منطقه غرب میانه آمریکا همچنان از جذابترین مقاصد سرمایهگذاری در دوبلکس و تریپلکس هستند. کلیولند با قیمت تقریبی ۱۷۵ تا ۱۹۰ هزار دلار برای یک دوبلکس و بازدهی ناخالص اجارهای بیش از ۹ درصد، یکی از گزینههای اصلی سرمایهگذاران محسوب میشود. دیترویت نیز با وجود ریسک بالاتر، به دلیل قیمتهای پایینتر و امکان دستیابی به بازدهی دو رقمی، همچنان مورد توجه سرمایهگذاران درآمدمحور قرار دارد.در مقابل، شهرهایی مانند ایندیاناپولیس، کلمبوس و سنآنتونیو بیشتر برای سرمایهگذارانی مناسب هستند که علاوه بر درآمد اجارهای، به رشد ارزش ملک در بلندمدت نیز فکر میکنند. اقتصاد متنوع، رشد اشتغال و افزایش جمعیت از مهمترین عواملی است که از بازار مسکن این شهرها حمایت میکند.البته نویسنده گزارش نسبت به برخی بازارها نیز هشدار میدهد. در بخشهایی از ایالتهای جنوبی آمریکا که طی سالهای اخیر ساختوساز با سرعت زیادی انجام شده، احتمال افزایش عرضه و کند شدن رشد اجارهبها وجود دارد؛ موضوعی که میتواند بازده سرمایهگذاری را تحت تأثیر قرار دهد.
مسکن؛ کالای مصرفی یا دارایی مولد؟
مهمترین تفاوت میان نگاه ایران و آمریکا به این نوع املاک، در همین نقطه است. در ایران، دوبلکس و تریپلکس بیشتر به عنوان خانههایی لوکس و مصرفی شناخته میشوند؛ در حالی که در آمریکا همین ساختمانها بخشی از زنجیره سرمایهگذاری مسکن هستند و میتوانند همزمان نقش محل سکونت، منبع درآمد اجارهای و ابزاری برای ساخت ثروت را ایفا کنند.به همین دلیل، جذابیت دوبلکس و تریپلکس در بازار آمریکا صرفا به چند واحد بودن آنها محدود نمیشود؛ بلکه به این برمیگردد که این نوع ملک میتواند از همان روز نخست خرید، بخشی از هزینههای مالکیت خود را تأمین کند.
ثبتنام مسکن استیجاری زوجهای جوان آغاز شد؛ شرایط متقاضیان اعلام شد.
صبح امروز نشست بررسی اجرای طرح جوانی جمعیت و شناسایی ظرفیتهای تأمین زمین با حضور مدیرکل راه و شهرسازی استان سمنان مدیرکل راه و شهرسازی شرق استان، مدیرکل اوقاف و امور خیریه استان و مدیرکل دفتر امور زنان و خانواده استانداری سمنان برگزار شد.
شورای شهر تهران با تمدید دوماهه رایگان بودن مترو و اتوبوسهای تندرو موافقت کرد. در حالی که علیرضا زاکانی، شهردار تهران از این سیاست دفاع میکند، کارشناسان نسبت به پیامدهای آن هشدار میدهند.
خانهای که فضای کافی برای اعضای خانواده نداشته باشد، حریم خصوصی، آرامش و کیفیت زندگی ساکنانش را تحت تأثیر قرار میدهد. به همین دلیل، تناسب تعداد اتاقهای یک واحد مسکونی با تعداد و ساختار اعضای خانوار، یکی از مهمترین معیارهای سنجش کیفیت سکونت است.به همین دلیل، در سالهای اخیر شاخص «کمبود فضای سکونتی» به یکی از مهمترین معیارهای بینالمللی برای سنجش کیفیت سکونت تبدیل شده است. بررسی دادههای خام طرح هزینه و درآمد خانوار سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران بر اساس استاندارد یوروستات نشان میدهد ۴۰ درصد از خانوارهای کشور در واحدهایی زندگی میکنند که تعداد اتاقهای آن کمتر از نیاز استاندارد خانوار است. به بیان دیگر، از هر پنج خانوار ایرانی، دو خانوار با کمبود فضای سکونتی مواجهاند. این شاخص در استانهای مختلف کشور اختلاف قابل توجهی دارد؛ از ۱۱.۸ درصد در گیلان تا ۶۷.۱ درصد در سیستان و بلوچستان. این فاصله چشمگیر نشان میدهد کیفیت فضای سکونتی در سراسر کشور یکسان نیست و برخی استانها با فشار بسیار بیشتری از نظر تأمین فضای مناسب برای خانوارها روبهرو هستند.
Δ