نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
لطفا پاسخ را به عدد انگلیسی وارد کنید:
مرا به خاطر بسپار
به گزارش اکوایران، در چند روز گذشته سرهنگ اسماعیل احسان پور، رئیس مرکز کنترل هوشمند پلیس راهور تهران بزرگ، لیست تقاطعهای خاموش شهر تهران را اعلام کرد و از برهم خوردن نظم در معابر پایتخت خبر داد. بر اساس مطلبی که مهر نوشته است، خاموشی چراغهای راهنمایی و رانندگی در تقاطعهای شهر تهران جدا از اینکه […]
به گزارش اکوایران، در چند روز گذشته سرهنگ اسماعیل احسان پور، رئیس مرکز کنترل هوشمند پلیس راهور تهران بزرگ، لیست تقاطعهای خاموش شهر تهران را اعلام کرد و از برهم خوردن نظم در معابر پایتخت خبر داد.
بر اساس مطلبی که مهر نوشته است، خاموشی چراغهای راهنمایی و رانندگی در تقاطعهای شهر تهران جدا از اینکه نظم شهری را بر هم میزند میتواند عامل تصادفات نیز باشد. وی در این باره گفته بود: «اگرچه همکاران من در پلیس راهور تهران بزرگ در معابر تهران به خصوص تقاطعها حضور فعال دارند و در تسهیل تردد شهروندان تهرانی تلاش دوچندان دارند اما از رانندگان خواهش میکنیم با سعه صدر و با رعایت سرعت مطمئنه و البته رعایت قوانین راهنمایی و رانندگی به خصوص در تقاطعها با رعایت حق تقدم تردد کنند تا شاهد حادثهای به این دلیل نباشیم.»
به گزارش اکوایران، معضل خاموشی چراغ های برخی تقاطع های پایتخت همچنان ادامه دارد و در این باره امروز پنجشنبه سردار ابوالفضل موسوی پور رئیس پلیس راهور تهران به ایسنا گفت: هنوز چراغهای راهنمایی و رانندگی در تقاطعها و شبها خاموش میشود که این مسئله خطرناک است. پلیس باید برای مدیریت این موضوع، توان خود را چهار برابر کند که این مسئله اصلا شدنی نیست و ما نمیتوانیم سر هر چهارراه ۵ نفر مأمور پلیس مستقر کنیم. اما برای مدیریت ترافیک در تقاطعها، ما چهارراه های مهم را بر اساس میزان تراکم و تردد، اولویت بندی کردیم و در زمان خاموشی چراغها، تعداد نیروهای بیشتری را در این محلها مستقر میکنیم.»
وی با اشاره به حضور مأموران در شبها و کنترل بزرگراهها، افزود: «در سال جاری، یک میلیون و ۳۲۰ هزار خودرو از ساعت ۲۱ شب تا ۶ صبح اعمال قانون شدهاند. رایزنیهای ما با اداره برق و دولت درباره خاموشی چراغهای راهنمایی و رانندگی همچنان ادامه دارد و منتظر پاسخ آنها هستیم.»
به گزارش اکوایران، پیش از این چراغ های راهنمایی این چهارراه ها در تهران خاموش اعلام شده بود: آزادی – قریب، اسکندری – وصال، قیطریه – اندرزگو، قائم – قصر فیروزه، میعاد – شقایق، امام زاده معصوم، فرجام – سراج، فرجام – گلشنی، تقاطع تیرانداز، تقاطعهای طول خیابان دولت، ملاصدرا – شیراز، شریعتی – میرداماد، آفریقا – حقانی، پیروزی – کوکا، سرو – پاک نژاد، پیروزی – نبرد، تقاطع طول خیابان رجایی، تقاطع مخبرالدوله، قره یاضی، توحید – ستارخان، ولیعصر – جمهوری، پاسداران – گلستان ۵ و نیروی هوایی – دماوند.
با افزایش سقف تسهیلات خرید مسکن زوجین در تهران از یک میلیارد به دو میلیارد تومان، انتظار میرفت تقاضا برای اوراق «تسه» افزایش پیدا کند و قیمت این اوراق نیز تحت تأثیر قرار بگیرد. اما رفتار بازار نشان میدهد این اتفاق، دستکم تاکنون، چندان پررنگ نبوده است.
تداوم رکود معاملاتی در بازار مسکن، ریشه در تشدید نااطمینانیها و رشد هزینههای ساخت دارد. در سالهای اخیر، سرعت رشد هزینهها از ظرفیت درآمدی مردم پیشی گرفته و فضای بین قیمتها و توانمندی متقاضیان را چنان فاصله انداخته که حتی ورود قیمتهای بالاتر نیز نتوانسته است تقاضایی را از رکود خارج کند.
در این گزارش، فایلهای اجاره واحدهای تجاری در پاساژها و مجتمعهای خرید مناطق مختلف تهران را رصد کردیم. هزینه حضور در بازارهای تجاری پایتخت بسته به عواملی مانند موقعیت جغرافیایی، سطح درآمد منطقه، میزان تردد مشتری، برندهای فعال در پاساژ، کیفیت خدمات مجتمع و جایگاه واحد در با یکدیگر فاصله زیادی دارند و این تفاوت قیمت باعث میشود از منظر توجیه اقتصادی، انتظارات فروش یک واحد تجاری در پاساژهای مختلف نیز متفاوت باشد. علاوه بر هزینه اجاره، سایر هزینههای جاری مانند شارژ مجتمع، هزینه انرژی، نیروی انسانی و … نیز تحت تاثیر موقعیت مکانی و سطح خدمات پاساژ قرار دارند. برای نمونه، بررسی فایلهای موجود نشان میدهد یک واحد تجاری حدود ۱۳ متری در کوروش مال با شرایط رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه حدود ۱۰۰ میلیون تومان عرضه شده است؛ در حالی که در هروی سنتر یک واحد با متراژ مشابه با رهن ۴۰۰ میلیون تومان و اجاره ماهانه ۵0 میلیون تومان فایل شده است.
یکی از پرسشهایی که در ادبیات اقتصاد مسکن مطرح میشود این است که چه ارتباطی بین اشتغال و مالکیت مسکن وجود دارد؟ آیا افزایش تعداد افراد شاغل در یک خانوار، به افزایش احتمال مالکیت مسکن منجر میشود؟ برای پاسخ به این پرسش، اطلاعات طرح هزینه و درآمد خانوار شهری سال ۱۴۰۳ مرکز آمار ایران را بررسی کردیم؛ انتظار میرود خانوارهایی که درآمد فعال بیشتری دارند، شانس بالاتری برای خرید مسکن داشته باشند؛ اما نتایج نشان میدهد مالکیت مسکن تنها بازتاب درآمد فعلی خانوار نیست. عواملی مانند سابقه درآمدی، امکان پسانداز، سن خانوار و فرصت انباشت دارایی در طول زمان نیز نقش مهمی در شکلگیری مالکیت دارند. بالاترین سهم مالکیت نه در میان شاغلان، بلکه در میان خانوارهای دارای درآمد بدون کار مشاهده میشود؛ ۸۶.۶ درصد خانوارهای این گروه مالک مسکن هستند. بررسی سن خانوارها نیز این الگو را تأیید میکند؛ سهم مالکیت از ۲۵.۱۶ درصد در میان خانوارهای جوان زیر ۳۰ سال، به ۸۸.۷۲ درصد در خانوارهای دارای سرپرست ۶۰ سال و بیشتر افزایش مییابد؛ مالکیت مسکن بیشتر نتیجه انباشت دارایی در طول زمان است تا ً درآمد و اشتغال فعلی خانوار.
Δ